تاریخ انتشار :چهارشنبه ۲۶ اسد ۱۴۰۱ ساعت ۱۵:۳۰
کد مطلب : 100919
برای رسیدن به صلح و ختم بحران افغانستان آغاز مذاکرات بین الافغانی، طرح آشتی ملی و همچنین مذاکره و توافق برای تشکیل یک حکومت همه شمول ملی بر اساس رأی و اراده مردم ضرورت اجتناب ناپذیر است.
ضرورت بازگشت به پیمان دوحه و تشکیل حکومت فراگیر
پیمان دوحه معاهده صلحی است در تاریخ 10 حوت/اسفند 1398 برابر با 29 فبروری 2020  در شهر دوحه پایتخت قطر میان زلمی خلیل زاد نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا در امور صلح افغانستان به نمایندگی از ایالات متحده و ملا عبدالغنی برادر به نمایندگی از طالبان امضا شد.
 
پیمان دوحه میان آمریکا و طالبان یکی از جنجالی ترین‌پیمان‌ها در تاریخ افغانستان است که باعث حرف و حدیث‌ها و جنجال‌های زیادی گردید و از طرف چهره‌ها، جناح‌های مختلف سیاسی و دولت افغانستان مورد انتقاد قرار گرفت.
 
یکی از مهم‌ترین ایرادات پیمان دوحه غیبت دولت افغانستان در گفتگوهایی بود که منجر به امضای پیمان دوحه میان ملا عبدالغنی برادر به نمایندگی از طالبان و زلمی خلیل زاد به نمایندگی از ایالات متحده آمریکا امضا گردید.
 
ایراد مهم دیگر پیمان دوحه شفاف نبودن این پیمان نامه بود. باور عمومی این است که پیمان دوحه یک بخش علنی دارد و یک بخش و لایه مخفی. بخش علنی پیمان مذکور در اختیار دولت افغانستان و رسانه‌ها قرار گرفت و عموم مردم از آن مطلع شدند.
 
پیمان دوحه روی چهار محوری متمرکز است که مبنای مذاکرات ۱۸ ماهه دو طرف را تشکیل می‌داد.
 
این چهار محور عبارتند از:
۱. ضمانت‌ها و میکانیسم‌های عملی برای جلوگیری از استفاده از خاک افغانستان از سوی هیچ گروه یا فردی علیه امنیت ایالات متحده و متحدانش.
 
۲. ضمانت‌ها و میکانیسم‌های عملی و اعلام یک برنامه زمانی برای خروج تمام نیروهای خارجی از افغانستان.
 
۳. پس از اعلام این ضمانت‌های اشاره شده با حضور شاهدان بین‌المللی، طالبان مذاکرات بین‌الافغانی را با جوانب افغان در دهم مارس/مارچ ۲۰۲۰ آغاز خواهد کرد.
 
۴. آتش‌بس جامع و دایمی شامل اجندای مذاکرات بین‌الافغانی باشد و شرکت کنندگان نشست بین‌الافغانی در مذاکراتشان روی تاریخ و چگونگی این آتش‌بس دایمی بحث و مشخص می‌کنند.
 
اکنون که در یک سالگی سقوط نظام جمهوری و بازگشت مجدد طالبان به قدرت قرار داریم زلمی خلیل زاد نماینده پیشین امریکا در امور صلح افغانستان در گفتگو با رادیو اروپای آزاد خواستار بازگشت به پیمان دوحه برای حل بحران افغانستان و ختم جنگ در افغانستان شده است.
 
آقای خلیل زاد در این مصاحبه گفته است: توافق دوحه به طور کامل اجرایی نشد و اگر این توافق به درستی اجرایی می‌شد، حوادث پس از آن به شکل دیگری پیش می‌رفت.
آقای خلیل‌زاد در این گفت‌وگو یادآوری می‌کند که هنوز کارهای زیادی بر پایه توافق دوحه ناتمام مانده است.

آقای خلیل زاد همچنین در این گفتگو به طور تلویحی دو ضمیمه محرمانه در توافق نامه دوحه را تأیید کرده و گفته است محمد اشرف غنی، و رئیس شورای صلح عبدالله عبدالله، و دیگر چهره‌های اصلی سیاسی در جریان پیشرفت‌های مذاکرات دوحه بودند، جنبه‌های مختلف این توافق و نیز «دو ضمیمه محرمانه» آن بودند.
 
یکی از مهمترین مواد پیمان دوحه که اجرایی نگردید بند 2 بخش سوم پیمان دوحه بود که بر تشکیل دولت اسلامی بر اساس مذاکرات بین الافغانی بود.
ایالات متحده و امارت اسلامی افغانستان -که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود- به دنبال روابط مثبت با یکدیگر هستند و انتظار دارند که روابط بین ایالات متحده و حکومت اسلامی جدید پسا توافق که توسط مذاکرات بین‌الافغانی تعیین می‌شود، مثبت باشد.

 طالبان با تشدید حملات و ترک میز مذاکرات عملا راه را برای ادامه مذکرات و توافق بر روی حکومت اسلامی جدید پسا توافق که توسط مذاکرات بین‌الافغانی تعیین می‌شود بست.
شاید منظور خلیل زاد از کارهای ناتمام برپایه توافق دوحه تشکیل حکومت اسلامی جدید پسا توافق که توسط مذاکرات بین‌الافغانی تعیین می‌شود باشد.
از مفاد دو ضمیمه محرمانه توافقنامه دوحه کسی چیزی نمی‌داند و نمی توان در مورد آن اظهار نظر کرد.

به هرحال برای رسیدن به صلح و ختم بحران افغانستان آغاز مذاکرات بین الافغانی، طرح آشتی ملی و همچنین مذاکره و توافق برای تشکیل یک حکومت همه شمول ملی بر اساس رأی و اراده مردم ضرورت اجتناب ناپذیر است.
https://payam-aftab.com/vdchzvnzw23nvwd.tft2.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

0