تاریخ انتشار :سه شنبه ۷ سرطان ۱۴۰۱ ساعت ۱۷:۱۹
کد مطلب : 100404
طالبان با تحمل تمام فشارهای سیاسی و مالی در برابر خواست جامعه جهانی و مردم افغانستان برای تشکیل حکومت فراگیر مقاومت کرده و حکومت خود را همه شمول و فراگیر می‌دانند!
بیم و امید کشورهای همسایه در مورد تحولات و آینده افغانستان
پس از امضای توافق‌نامه دوحه میان طالبان و ایالات متحده امریکا و شروع مذاکرات صلح میان دولت پیشین افغانستان و گروه طالبان در دوحه قطر، تحرکات دیپلماتیک رهبران طالبان افزایش یافت و نمایندگان این گروه به کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای سفر نموده و با مقامات این کشورها دیدار و گفتگو نمودند و در جریان این گفتگوها به کشورهای منطقه و فرامنطقه قول و قرارهایی گذاشت و وعده‌های مبنی بر تشکیل حکومت همه شمول و فراگیر با مشارکت همه اقوام افغانستان، امنیت کشورهای منطقه و اجازه ندادن به گروه‌های دهشت افکن برای تهدید کشورهای منطقه از خاک افغانستان و رعایت حقوق بشر و حقوق زنان دادند و این کشورها را مجاب کردند که طالبان دیگر آن طالبان سابق نیست و تغییر کرده است.

وعده‌های طالبان موجب شد که کشورهای منطقه و برخی قدرت‌های فرامنطقه‌ای دخیل در قضایای افغانستان در مورد قدرت گرفتن مجدد طالبان با خوشبینی توأم با احتیاط رفتار نمایید و به قدرت رسیدن طالبان واکنش منفی نشان نداده و موضع خصمانه اتخاذ نکنند.

اما پس از سقوط دولت اشرف غنی و به قدرت رسیدن طالبان و ورود جنرال فیض حمید رئیس سابق آی اس آی سازمان استخبارات ارتش پاکستان به کابل و تشکیل دولت سرپرست طالبان همه غافلگیر شدند زیرا که دیدند از حکومت همه شمول و فراگیر با مشارکت همه اقوام خبری نیست و یک حکومت انحصاری تک قومی و تک گروهی در کابل تشکیل یافت و تمام قدرت را به انحصار خود درآورد.

این اقدام طالبان باعث شد
که کشورهای جهان اعم از کشورهای همسایه افغانستان و سایر کشورهای جهان از به رسمیت شناختن حکومت طالبان خودداری نمایند و شرایطی همچون تشکیل حکومت فراگیر، رعایت حقوق بشر و رعایت حقوق زنان را برای به رسمیت شناختن حکومت طالبان مطرح نمایند.

از سوی دیگر حضور گروه‌های تندرو اسلامی مانند القاعده، تحریک اسلامی ازبکستان، تحریک اسلامی ترکستان شرقی، جماعت انصارالله تاجیکستان و رشد روز افزون داعش و حملات خونین این گروه بر مراکز دینی و فرهنگی اهل تشیع و صوفیان هم موجب افزایش نگرانی‌های کشورهای همسایه گردیدند و ترس از اخلال امنیت و نفوذ گروه‌های تروریستی به این کشورها از طریق افغانستان آنها را فراگرفت.

همچنین تلاش قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای برای کنترل طالبان و استفاده ابزاری از این گروه و همچنین تلاش قدرت‌های فرامنطقه‌ای برای برهم زدن امنیت کشورهای همسایه افغانستان بخصوص کشورهای آسیای میانه و چین و در نهایت روسیه بیم و هراس را نزد مقامات کشورهای همسایه افزایش داده است و این کشورها را برای تدابیر نظامی و افزایش نیرو در مرزهای خود وادار نمایند.

با این وجود این کشورها هنوز هم امید خود را کاملا از دست نداده و به قول قرارهای طالبان مبنی بر تشکیل حکومت فراگیر با مشارکت همه اقوام و اقشار مردم افغانستان امیدوارند و همواره در گفتگوهای خود برآن تأکید می‌کنند.

اما طالبان با تحمل تمام فشارهای سیاسی و مالی در برابر خواست جامعه جهانی و مردم افغانستان برای تشکیل حکومت فراگیر مقاومت کرده و حکومت خود را همه شمول و فراگیر می‌دانند!

مشکل بزرگ عملی شدن قول و قرارهای طالبان این است که وعده حکومت تشکیل فراگیر را جناح ملابرادر به کشورهای همسایه داده در حالیکه قدرت در کابل عملا به دست جناح حقانی‌ها است و شبکه حقانی و افراد جنگجوی بدنه طالبان حاضر به تقسیم قدرت و تشکیل حکومت فراگیر نیستند و آن را خلاف آرمان‌های خود می‌دانند.

این مسأله باعث شده که کشورهای همسایه با بیم و امید به تحولات افغانستان نگاه کرده و منتظر تغییرات در رفتار طالبان بوده و همچنان به تشکیل حکومت همه شمول امیدوار باقی بمانند. هرچند که بعید است در کوتاه مدت چنین چیزی امکان پذیر باشد به خصوص اینکه طالبان با برگزاری نشست علما در پی دور زدن دنیا و کسب مشروعیت خودشان است.
https://www.payam-aftab.com/vdcgzz9qtak9zt4.rpra.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

0