کد QR مطلبدریافت صفحه با کد QR

مشکل مهمتر تفکر داعشی است نه خود داعش

29 جوزا 1401 ساعت 17:19

آنچه خطرناک است و جامعه را به سوی تباهی سوق می‌دهد و به اختلافات و تنفر فرقه‌ای دامن می‌زند وجود تفکر و ایدئولوژی داعشی است.


چند سالی است که نام داعش به عنوان یک گروه تروریستی ترسناک و بی‌رحم بر سر زبان‌ها افتاده و به عنوان نماد قصاوت شناخته می‌شود.

در سالهای اخیر این گروه در افغانستان و پاکستان هم ریشه دوانده و بسیاری از حملات تروریستی و بی رحمانه در شهرهای مختلف افغانستان به این گروه نسبت داده شده و مسئولیت برخی از این نوع حملات و انفجارات را هم این گروه به عهده گرفته است.

تازه ترین حمله تروریستی در افغانستان حمله بر معبد سیک‌ها در کارته پروان کابل بود که با محکومیت شدید داخلی و بین المللی مواجه گردید و مسئولیت آن را هم داعش به عهده گرفت.

در نخستین روزهای پس از سقوط نظام جمهوری و به قدرت رسیدن مجدد طالبان انفجار مهیب و وحشتناکی در فرودگاه کابل رخ داد که بیش از صد کشته برجای گذاشت که مسئولیت آن را هم داعش به عهده گرفت.

پس از آن دو حمله انتحاری بر مساجد شیعیان در شهرهای قندوز و قندهار به وقوع پیوست که بازهم مسئولیت آن را داعش بر عهده گرفت.
با این وجود مقامات و سخنگویان طالبان وجود داعش را در کشور انکار و خطر داعش را کم اهمیت تلقی می‌کردند.

صرف نظر از وجود گروهی به نام داعش در افغانستان باید خاطر نشان ساخت که نام و عنوان داعش مهم و یا وجود و یا عدم وجود گروهی با چنین عنوانی مهم نیست. آنچه خطرناک است و جامعه را به سوی تباهی سوق می‌دهد و به اختلافات و تنفر فرقه‌ای دامن می‌زند وجود تفکر و ایدئولوژی داعشی است.

وجود تفکر تکفیری و داعش پرور در میان مردم و برخی حلقات سیاسی_مذهبی است که زمینه را برای فعالیت و ابراز وجود چنین گروهک‌هایی فراهم می سازد تا بذر کینه و نفاق را در جامعه بکارد و آتش خانمان سوز فتنه مذهبی و فرقه‌ای را در افغانستان شعله ور سازد.

در سال های جهاد افغانستان، حضور گروه های مختلف اسلامی از کشورهای عربی تا گروه های کشمیری و پاکستانی در کنار مجاهدین افغانستان، در مقابل نیروهای شوروی آن زمان و حکومت کمونیستی وابسته به آن، امری پسندیده تلقی می شد که هم مورد تشویق بسیاری از حکومت ها در کشورهای اسلامی و هم کشورهای غربی قرار داشت. حضور این گروه ها در میان مردم افغانستان تنها به جبهه های جنگ خلاصه نشد بلکه تأسیس مراکز آموزشی و پخش آثار فکری و تولید مواد فرهنگی در میان مهاجران و نیز در مناطقی از داخل کشور نیز بخشی از آن بود.

در آن زمان، علیرغم تفاوت های سازمانی و گاه رقابت های تند حزبی میان این گروه ها که به سرحد تکفیر همدیگر نیز می رسید، جهاد به مثابه چتری گسترده به نظر می آمد که همه زیر آن جا می گرفتند و موقتا اختلافات خود را بخاطر دشمن مشترک کنار می گذاشتند یا مهار می‌کردند. آنچه در آن وقت موجب نگرانی هیچکس نمی شد تکثیر و ترویج ایدئولوژی سلفیت جهادی بود که ادبیات آن از طریق برخی از حلقات عرب وارد فرهنگ افغانستان گردید و نسلی را که در شرایط جهاد و هجرت پرورش یافت با دید خاصی نسبت به جهان، فهم خاصی از اسلام و آرمان های خاصی نسبت به آینده مسلمانان مأنوس و همدم ساخت و اکنون این تفکر در پوست و جان مردم ریشه دوانده است.

خطر بزرگتر تلاش برای ترویج نفوذ تفکرات داعشی در دانشگاه‌ها و مراکز علمی و اکادمیک است. سرمایه گذاری نگران‌کننده‌ای روی جذب جوانان تحصیل کرده و دانشجویان دانشگاهای کشور مخصوصا دانشجویان رشته اسلامی های دانشگاه‌ها انجام شده و از این طریق توانسته افکار و باورهای متحجرانه و افراطی خود را در میان جوانان گسترش دهند که این اقدامات موجب رشد خشونت و افراطیگری در دانشگاهای کابل و ننگرهار شده است.

علاوه بر زمینه‌های مذهبی از لحاظ اجتماعی نیز زمینه برای رشد و تکثیر گروه‌های مثل داعش در افغانستان فراهم است. بی‌سوادی گسترده، فقر، شکافهای عمیق اجتماعی، بی‌ثباتی سیاسی، ناتوانی حکومت در برآورده کردن اساسی‌ترین نیازهای مردم، فساد و همچنین ضعف دستگاههای امنیتی در تأمین امنیت مردم زمینه را برای رشد این نوع گروه‌های افراطی فراهم می سازد. از این رو باید خطر رشد تفکر تکفیری و افراط گرایانه مذهبی را باید جدی گرفت.
 


کد مطلب: 100273

آدرس مطلب :
https://www.payam-aftab.com/fa/article/100273/مشکل-مهمتر-تفکر-داعشی-نه-خود-داعش

پیام آفتاب
  https://www.payam-aftab.com