تاریخ انتشار :يکشنبه ۲۲ جوزا ۱۴۰۱ ساعت ۱۷:۳۵
کد مطلب : 100185
گسترش فقر با افزایش کودکان خیابانی و یا به اصطلاح کودکان کار رابطه مستقیمی دارد به هراندازه که فقر گسترش می‌یابد کودکان کار نیز افزایش می‌یابد و به هر اندازه که گرسنگی افزایش یابد، کار شاقه کودکان هم افزایش می یابد.
رابطه گسترش فقر و  افزایش کودکان کار در افغانستان
یکی از معضلات بزرگ و چالش برانگیز افغانستان گسترش فقر و افزایش کودکان کار است. این مشکل پس از سقوط نظام جمهوری و به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان بیشتر شده است و امروزه هزاران کودک در خیابان‌های کابل و سایر شهرهای افغانستان مشغول کارهای شاقه هستند تا در تأمین هزینه‌های زندگی به خانواده‌های خود کمک نمایند.

گسترش فقر با افزایش کودکان خیابانی و یا به اصطلاح کودکان کار رابطه مستقیمی دارد به هراندازه که فقر گسترش می‌یابد کودکان کار نیز افزایش می‌یابد و به هر اندازه که فقر و گرسنگی افزایش یابد، کار شاقه کودکان هم افزایش می یابد.

براساس آمارهای موجود در سال های گذشته ۳.۷ میلیون کودکان کارگر در افغانستان وجود داشته که ۲.۱ تن مشغول کار شاقه بوده اند. یکی از مشکلات فراروی کودکان کار خطرات زیادی است که متوجه این قشر کودکان است.

آسیب‌های اجتماعی زیادی متوجه کودکان کار خواهد شد که به آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

خطر گروه‌های مافیایی
یکی از خطرات فراروی کودکان کار گروه‌های مافیایی مواد مخدر و قاچاقچیان اعضای بدن انسان است.
هردو گروه در کمین کودکان اند تا از آنها سوء استفاده نموده و آنها را به سمت فروش مواد مخدر سوق دهند و یا آنها را فریب داده و به کشورهای بیرونی برای بردگی و فروش اعضای بدن شان قاچاق نمایند و از این طریق پول‌های هنگفتی را به جیب بزنند.

سوء استفاده‌های جنسی
یکی از خطرات شایع در کمین کودکان کار سوء استفاده جنسی است. اکثر قریب به اتفاق کودکان کار مورد تعرض جنسی افراد تبهکار و فرصت طلب  قرار می‌گیرند.

محرومیت از آموزش و مدرسه
بخش بزرگی از کودکان کار اطفال یتیم و بی سرپرست هستند که مجبور می‌شوند برای تأمین ‌هزینه‌های زندگی خانواده خود به کار در خیابانها و یا تکدی گری روی بیاورند.  این قشر از کودکان به دلیل فقر و تنگدستی فرصت رفتن به مدرسه و آموزش را ندارند و مجبور اند تن به کارهای شاقه بدهند. کار شاقه، اطفال را از حق آموزش محروم می کند و باعث افزایش جرایم و رفتارهای نابه هنجار اجتماعی از جمله اعتیاد می شود.

آسیب‌های جسمی
تمامی کودکانی که روی جاده‌ها کار می‌کنند، به گونه‌ی از رهگذر روانی و جسمی آزار و اذیت می‌شوند و این موضوع از  نگرانی‌های جدی نهادهای حامیان کودکان است. ناگفته پیداست که کار انتخاب آگاهانه کودکان نیست بلکه نتیجه‌ جبر و تحمیل شرایط و ساختار نادرست جامعه، به‌ویژه شرایط بد اقتصادی است.

معمولا کودکان کار در شرایط نامناسب از نظر ایمنی و به‌دور از تمامی معیارهای بهداشتی کار می‌کنند و در معرض انواع خطرات از جمله آسیب‌های جسمی و روانی قرار دارند و درصد زیادی از این کودکان در معرض انواع بیماری‌های چون ایدز، هیپاتیت، امراض تنفسی و سایر امراض اندامی و روحی روانی قرار می‌گیرند زیرا که کودکان در سنین طفولیت از لحاظ مغزی و جسمی در حالت رشد قرار دارد و از این‌که این اطفال تغذیه مناسب نمی‌شوند، لذا در معرض آسیب‌های بیشتر چون سوءتغذیه، کوتاهی قد، کمبود وزن و مشکلات اسکلیتی مواجه می‌شوند.

خطر تصادف و صدمه دیدن نیز یکی از مشکلات کودکان کار است. از آنجا که اکثر کودکان کار در خیابان‌ها و جاده‌ها مشغول کار اند خطر تصادف با ماشین‌ها و موترسیکلت و در نتیجه مرگ و یا نقص عضو نیز آنها را تهدید می‌کند.

آسیب‌های روحی و روانی
علاوه بر آسیب‌های جسمانی فروان یکی از آسیب‌های تهدید کننده کودکان آسیب‌های روحی و روانی است که به کودکان کار وارد می‌شوند.

کودکان کار به دلیل محروم ماندن از آموزش و هم به دلیل سختی کار و توهین و تحقیرها و مشکلات دیگری که سر راه شان قرار می‌گیرند پرخاشگر می‌شوند.
کودکان کار افغانستان در خيابان‌ها مورد هرگونه آزار و اذيت قرار مي‌گيرند و حتي ديده شده است که با خشونت فزيکي مواجه مي‌شوند. آنها بجاي صداي مهرباني مادر و دست مهر پدر، با خشونت هاي کلامي عابرين، صاحبان کار و مشتريان قرار مي‌گيرند و اکثر اوقات وقتي کار فرمايان ميخواهند آنها کاري را انجام دهند، بر سر آنها فرياد مي زنند و با فحش و ناسزاگويي به آنها دستور انجام کار را مي‌دهند.

پيامدهاي کارشاقه در محيط هاي ناسالم و سرشار از خشونت فیزيکي و کلامي، براي کودکان بسیار تلخ و زجر دهنده است. آنها از بي‌عدالتي و حقارتي که در معرض آن قرار گرفته اند، سرخورده خواهند شد و فرصت گذران مراحل طبيعي دوران کودکي را از دست خواند داد. کار در محيط هاي ناسالم علاوه بر اينکه به کودکان از نگاه روحي و عاطفي ضربات شديدي وارد مي کند، فرصت پرورش استعدادها و توانمندي هاي شان را نيز از آنها مي گيرد. آنها مجبور هستند ساعت ها با افرادي سروکار داشته باشند و کار کنند که از نگاه سني، اجتماعی و عقلي با آنها يکسان نيستند و دنياهاي متفاوتي دارند؛ اين امر تأثيرات نامناسبی بر روح و روان آنها مي گذارد و آسيب هاي روحي و رواني زيادي به آنها وارد مي‌کند.

از این رو سازمان‌های بین المللی و نهادهای حامی کودکان و سازمان‌های حقوق بشری توجه جدی به کودکان افغانستان داشته باشند و با جلب کمک‌های بین المللی از مصایب کودکان کار بکاهند و زمینه آموزش و تحصیل را برای کودکان کار افغانستان فراهم سازند.
 
https://www.payam-aftab.com/vdcc4xqsp2bqxs8.ala2.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما

0