پایگاه خبری پیام آفتاب - پربيننده ترين عناوين سیاسی و امنیتی :: نسخه کامل http://www.payam-aftab.com/fa/political Tue, 25 Jun 2019 08:31:35 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal2/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری پیام آفتاب http://www.payam-aftab.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری پیام آفتاب آزاد است. Tue, 25 Jun 2019 08:31:35 GMT سیاسی و امنیتی 60 تهدید رسمی رسانه‌ها از سوی طالبان http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/90349/تهدید-رسمی-رسانه-ها-سوی-طالبان در اعلامیه این گروه که امروز دوشنبه(3، سرطان) منتشر شده، آمده است که در کابل مرکز کشور و بعض ولایات از شماری رسانه‌ها اعلانات بنام اعلانات تجارتی شنیده می‌شوند که در آن به جهاد، مجاهدین و طالبان بد و رد گفته می‌شود.  اعلامیه افزوده است که این عملکرد رسانه ها باعث شده که مردم علیه آنها برانگیخته شوند، شماره های مخصوص ادارات امنیتی اداره کابل به نشر می‌رسد و سعی می‌شود که در جلوگیری از جهاد جاری در کشور از همین رسانه‌ها استفاده استخباراتی صورت گیرد، ذهنیت عامه تخریب شود و مستقیما به دشمن فعالیت‌های جاسوسی انجام پذیرد. کمیسیون امور نظامی امارت اسلامی به تمام آن تلویزیون‌ها، رادیوها، و سائر ادارات نشراتی هشدار جدی می‌دهد که هرچه زودتر از این عمل دشمنانه خود منصرف شوند. گروه طالبان تاکید داشته است که اگر در ظرف یک هفته تمام رادیو های محلی، (اف ام و غیر اف ام)، تلویزیون‌ها و باقی رسانه‌ها از همچو عمل کره خود دست بردارنشوند، پس مجاهدین امارت اسلامی این رسانه ها را به حیث رسانه‌ها نه؛ بلکه به حیث لانه‌های استخباراتی دشمن می‌شناسند و از طرف مجاهدین در مرکز و ولایات، شهرها و اطراف من حیث هدف نظامی قرار خواهد گرفتند، آن زمان مراکز، خبرنگاران، کارمندان و پرسونل همچون به اصطلاح رسانه‌ها هیچ نوع مصؤنیت نخواهند داشتند. ]]> سیاسی و امنیتی Mon, 24 Jun 2019 06:14:18 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/90349/تهدید-رسمی-رسانه-ها-سوی-طالبان سوم سرطان سالروز ​قیام چنداول http://www.payam-aftab.com/fa/doc/article/90347/سوم-سرطان-سالروز-قیام-چنداول قیام چنداول نخستین قیام مردمی علیه رژیم کمونیستی است که در تاریخ سوم سرطان ۱۳۵۸ در شهر کابل صورت گرفت و صفحهٔ خونینی بر صفحات خونبار جهاد ملت مسلمان افغانستان و به ویژه شیعیان این کشور افزود. این قیام چهرهٔ زشت دشمنان خلق و پرچمداران ستم را برملا ساخت و یک بار دیگر مظلومیت ستمدیده گان را در افغانستان به نمایش گذاشت. چگونگی قیام چنداول و هویت محرکین آن هنوز کاملاً روشن نگردیده است، اما ادعایی وجود دارد مبنی بر این که جمعی متشکل از افراد و گروه‌های مذهبی و سیاسی مختلف تصمیم گرفته بودند که در روز سوم سرطان قیام را از چندین منطقه همزمان در کابل آغاز کنند. در روز موعود شیعیان در چنداول قیام کردند و مراکز انتظامی محلی را آزاد ساختند اما برخلاف برنامه و تعهدات قبلی در سایر مناطق قیامی صورت نگرفت. در نتیجه قیام کنندگان در چنداول به محاصرهٔ نیروهای رژیم کمونیستی که از شب قبل آمادگی کامل گرفته بودند، درآمدند و از هر طرف به رگبار گلوله بسته شدند. تعداد زیادی از مردم در همان صحنه به شهادت رسیدند و بسیاری پس از دستگیری اعدام شدند. مجموع شهدای این قیام حدود ده هزار نفر تخمین گردیده است. راجع به قیام چنداول و پیامدهای سنگین آن کافی است که به نوشته‌های «آنتونی هی من» یکی از روزنامه نگاران غربی توجه کنیم. وی در رابطه با قیام چنداول چنین می‌نویسد: «اولین قیامی که به وسیلهٔ مردم کابل برپا شد در شهر کهنهٔ کابل در محلهٔ جادهٔ میوند (چنداول محله شیعه نشینی) و در روز سه شنبه ۲۳ جون ۱۹۷۹ بود. این تظاهرات به خوبی سازمان داده شده بود بو هدف از برپا کردن تحریک همهٔ مردم از سنّی و شیعهٔ هزاره بود. در حدود صد هزار نفر که بیشترشان هزاره بودند، در جادهٔ میوند با پرچم‌های سبز راه افتادند. سازمان دهندگان جزوه‌هایی بر ضد حکومت پوشالی کمونیست دست نشاندهٔ تره کی بین مردم پخش می‌کردند. چندین هزار نفر از مردم به تظاهر کنندگان پیوستند. اما این افراد فقط مسلح به کارد و چماق بودند. سپاهیان سر رسیدند و به مدت چهار ساعت سربازانی که تا به دندان مسلح بودند، به تظاهرکنندگان و عابران تیر شلیک کردند و عدهٔ زیادی را کشتند. پس از چهار ساعت افرادی که زنده مانده بودند به کوچه‌های تنگ جاده میوند پناه بردند. شفاخانه‌های کابل به رغم همدردی پزشکان حاضر به قبول مجروحین برای مداوا نبودند، زیرا می‌ترسیدند از سوی حکومت تنبیه شوند. کارکنان شفاخانه‌ها حق داشتند بترسند. میزان بی رحمی که در دنبال این تظاهران ناموفق اعمال شد، هرگز در خارج ارزیابی نشده است. در مدت کوتاهی نیروهای اضافی به شهر کهنه آورده شد، اما روز یکشنبه ۲۴ جون مردم هزاره اقدام به تظاهرات مجدد نکردند... مردم کابل می‌گویند دست کم ۳۰۰۰ نفر از مردم هزاره را بدون هیچ تحقیق یا علتی از خیابان‌ها جمع کردند و همان روز همهٔ آن‌ها در گورهای دسته جمعی حکومت فرورفتند.»(1) در رابطه با قیام چنداول اگر بپذیریم بر اساس طرح وسیعی که قرار بود در تمام افغانستان قیام‌های مشابه سازماندهی شود، صورت گرفته است، در آن صورت پرسش مهمی بی پاسخ می‌ماند و آن این که چرا طبق برنامه قیام در سایر مناطق صورت نگرفت؟ این ادعای آقای حق‌شناس که می‌گوید برنامهٔ انقلاب فاش شد و مرکز فرماندهی انقلاب حمله را به تعویق انداخت. اما شخصی که باید هستهٔ ارتباطی چنداول را خبر می‌کرد، اهمال کرد و مأموریتش را به وقت لازم انجام نداد، نه تنها به پرسش فوق‌الذکر پاسخ قانع کننده نمی‌دهد، بلکه پرسش‌های دیگری را به وجود می‌آورد. مثلاً اگر قیام خارج از کابل و حتی خارج از افغانستان برنامه‌ریزی شده بود، بعد از افشای آن مرکز فرماندهی چگونه توانست شبکه‌های ارتباطی را در سرتاسر افغانستان مطلع سازد اما محلهٔ چنداول در نزدیکی شهر کابل را با خبر نسازد؟ اگر تقصیر از فرد ارتباطی و مأمور بوده است چرا در صورتی که فرصت وجود داشت از مأموریت او اطمینان حاصل نشد و اگر فرصت نبود این مأمور که اهمال او در اجرای وظیفه اش به کشته شدن هزاران مسلمان انجامید، حداقل چرا شناسایی نشده و تاکنون معرفی نگردیده است؟ سؤال دیگری که باز در این رابطه مطرح است این است که اگر نیروهای دولتی از برنامهٔ قیام سرتاسری قبل از روز موعود اطلاع یافته بودند و در جادهٔ میوند و اطراف چنداول با سلاح‌های سبک و سنگین جابه‌جا شده و سنگر گرفته بودند و اگر برنامهٔ قیام یا انقلاب سرتاسر بود، چرا نیروهای دولتی در سایر نقاط کشور و به ویژه در سایر نواحی شهر کابل آمادگی نگرفتند که چنداول را شبی قبل از قیام محاصره کردند؟ در حالی که شواهد عینی می‌گویند نیروهای دولتی قبل از قیام چنداول را محاصره نکرده بودند. بی جواب ماندن سؤالات فوق‌الذکر دو مطلب را مطرح می‌سازد: یکی این که ادعای برنامه‌ریزی انقلاب سرتاسری نادرست بوده و قیام چنداول خودجوش صورت گرفته است. دو دیگر این که اگر برنامهٔ قیام سرتاسری واقعیت داشته اما عملی نگردیده است در آن صورت توطئه‌ای علیه مردم چنداول در کار بوده است که این توطئه از جوانب مختلف قابل بررسی است. حقیقت امر هرچه باشد از شکوه قیام چنداول نمی‌کاهد. زمینه‌های چنین قیامی به هر حال در مردم چنداول وجود داشت و سوء استفاده احتمالی دیگران از این زمینه‌ها واقعیت مردمی، مستقل و خودجوش آن را تحت تأثیر چندانی قرار نمی‌دهد. منابع: 1) آنتونی هی من، افغانستان در زیر سلطهٔ شوروی، ترجمهٔ اسدالله طاهری، چاپ اول، چاپ صنوبر، انتشارات شباویر، آذرماه ۱۳۶۴، ص ۲۱۵ – ۲۱۳. ]]> Sayed Mohammad Bagher Mesbahzadah سیاسی و امنیتی Mon, 24 Jun 2019 05:28:54 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/article/90347/سوم-سرطان-سالروز-قیام-چنداول رای مشکوک رحمانی تأیید نشد http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/90351/رای-مشکوک-رحمانی-تأیید-نشد نمایندگان مجلس پس از یک ماه تنش، سر انجام بر سر یک رای مشکوک به صورت سری رای‌گیری کردند و رای مذکور مورد تأیید قرار نگرفت. در جلسه روز دوشنبه ۳ سرطان مجلس، ۲۲۹ نماینده حضور داشتند و در صورتی که ۱۱۵ تن به رای مذکور، رای تأیید می‌دادند، میررحمان رحمانی رئیس مجلس انتخاب می‌شد. اما بر اثر این انتخابات، ۹۰ نماینده رای تأیید، ۱۲۰ تن دیگر رای رد، ۳ نماینده رای سفید و ۱۶ تن دیگر رای باطل داده بودند که ریاست میررحمان رحمانی رد شد. منشی موقت مجلس در ابتدای پروسه رای دهی خاطر نشان کرد که معیار تنها آرای داخل صندوق است و اگر کسی رای خود را استفاده نکرده بود، شامل نصاب نمی‌شود. او همچنین تأکید کرد که اگر جریان رای دهی مورد قبول نمایندگان نبود، آنان نباید حرکات ناشایست از خود نشان بدهند. پیش از این چندین بار نمایندگان با هم درگیر شدند و خساراتی به مجلس وارد کرده بودند. گفتنی است که پیش از این هم بارها روی تأیید یا رد این رای نشست برگزار شده بود، اما شیوه رای دهی اختلافات جدی را میان نمایندگان به میان آورده بود. با وجود تنش‌های فراوان، سرانجام روز چهارشنبه هفته گذشته نمایندگان تصمیم گرفتند که روی یک رای مشکوک رای‌گیری کنند. شماری از نمایندگان خواستار رای‌گیری علنی و شماری دیگر سری بودند. هواداران رحمانی می‌گفتند باید رای دهی علنی باشد و نمایندگان از کارت سرخ و سبز برای تأیید یا رد این رای استفاده کنند اما شماری دیگر از نمایندگان مخالف بودند. سرانجام رای‌گیری به صورت سری برگزار شد. اکنون مجلس تصمیم گرفته‌است که امروز سه‌شنبه چهارم سرطان بین دو نامزد جدید، صندوق بگذارد تا رئیس مجلس را انتخاب کند. بر اساس طرزالعمل مجلس، مسن‌ترین فرد تا اعلام نتایج انتخابات ریاست مجلس، ملک قیس نورآقا، به عنوان رئیس موقت اعلام شد. علی اکبر قاسمی به دلیل غیبت به عنوان رئیس انتخاب نشد. صدیق احمد عثمانی و فضل کریم ایماق نیز ریاست موقت مجلس را نپذیرفتند و سرانجام ملک قیس نورآغا رئیس مجلس شد. ]]> سیاسی و امنیتی Tue, 25 Jun 2019 03:37:53 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/90351/رای-مشکوک-رحمانی-تأیید-نشد ​نی: میزان خشونت علیه خبرنگاران ۵۰ درصد کاهش یافته‌است http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/90355/نی-میزان-خشونت-علیه-خبرنگاران-۵۰-درصد-کاهش-یافته-است دفتر نی؛ حمایت کننده رسانه‌های آزاد افغانستان، در تازه‌ترین گزارش خود، اعلام کرد که در شش ماه اول سال ۲۰۱۹ میلادی میزان خشونت‌ها علیه خبرنگاران، ۵۰ درصد کاهش یافته‌است. عبدالمجیب خلوتگر، رئیس اجرایی نی روز دوشنبه ۳ سرطان در یک نشست خبری، گفت که خشونت علیه خبرنگاران نسبت به سال گذشته ۵۰ درصد کاهش یافته‌است. آقای خلوتگر افزود، در شش ماه اول سال ۲۰۱۹ میلادی، ۳۵ مورد خشونت علیه روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها در دیدبان رسانه‌های نی ثبت شده‌است. این خشونت‌ها شامل ۵ مورد قتل، ۶ مورد جراحت، ۱۷ مورد تهدید و توهین، ۳ مورد حمله بر رسانه، ۳ مورد لت و کوب و ۱ مورد انفجار ماین چسبکی گزارش شده‌است. به گفته او، نسبت به ۶ ماه اول سال گذشتهٔ میلادی ۵۰ درصد شاهد کاهش خشونت هستیم. در ۶ ماه اول سال گذشتهٔ میلادی ۷۱ مورد خشونت ثبت شده بود که این آمار در سال جاری به ۳۵ مورد رسیده‌است. رئیس اجرایی دفتر نی همچنان علاوه کرد که نسبت کاهش قتل نظر به سال گذشته ۶۱ درصد است. در ۶ ماه اول سال گذشتهٔ میلادی ۱۳ مورد قتل به ثبت رسیده و در ۶ ماه نخست سال جاری میلادی ۵ مورد قتل ثبت شده و جراحت خبرنگاران نسبت به سال گذشته ۵۱ درصد کاهش یافته‌است. براساس پرونده‌های ثبت شده در دیدبان رسانه‌های نی، لت و کوب خبرنگاران نیز نسبت به سال گذشته ۳/۸۴ درصد کاهش یافته‌است؛ درشش ماه اول سال گذشته میلادی ۱۹ مورد لت و کوب خبرنگاران ثبت شده بود و در ۶ ماه اول سال جاری میلادی ۳ مورد ثبت شده‌است. آقای خلوتگر در ادامه گفت: اما تهدید و توهین خبرنگاران افزایش یافته‌است، در شش ماه اول سال گذشتهٔ میلادی ۱۶ مورد تهدید و توهین به ثبت رسیده بود که در ۶ ماه نخست سال روان میلادی ۱۷ مورد به ثبت رسیده که این نشان دهندهٔ ۱۶ درصد افزایش است. او علاوه کرد که ۳۵ مورد خشونت که در سال در شش ماه اول سال ۲۰۱۹ میلادی به ثبت رسیده‌است نسبت به چهار سال گذشته شاهد کاهش ۴/۴۶ درصدی هستیم. آقای خلوتگر می‌گوید دلایلی برای کاهش خشونت‌ها علیه خبرنگاران وجود دارد. این عوامل عبارتند از کاهش حملات انتحاری و انفجاری و هم‌چنان محتاطانه عمل کردن رسانه‌ها، در بسیاری از موارد در حملات انتحاری و انفجاری خبرنگاران را برای پوشش خبری زنده نمی‌فرستند. به گفته آقای خلوتگر؛ دلیل دیگر این است که خبرنگاران به دلیل تجارب تلخی که داشتند کوشش می‌کنند تا فاصله ایمنی خود را حفظ کنند که این تأثیر مثبت داشته‌است. از سوی دیگر خبرنگاران از درگیر شدن با نیروهای امنیتی یا مسئولین امنیتی پرهیز می‌کنند که این باعث شده تا دیگر مورد ضرب و شتم آنان قرار نگیرند. رئیس اجرایی دفتر نی اما می‌گوید، برخلاف کاهش خشونت‌ها، گفت که خبرنگاران همواره با مشکل دسترسی به اطلاعات دست و پنجه نر می‌کنند. آقای خلوتگر گفت که هنوز هم وقتی که خبرنگاری تهدید می‌شود یا دسترسی به اطلاعات ندارد به این معناست که حکومت در این راستا هیچ کاری نکرده‌است. او افزود که اگر با کاهش خشونت علیه خبرنگاران مواجه هستیم به دلایلی است که حکومت هیچ نقشی در آن ندارد و اگر در بعضی موارد شاهد افزایش بعضی از خشونت‌ها بودیم، مستقیماً به حکومت ربط داشته‌است. حکومت دو سال پیش، به منظور بهبود وضعیت دسترسی به اطلاعات، قانون حق دسترسی به اطلاعات را تعدیل کرد و یک کمیسیون جداگانه برای نظارت و تطبیق این قانون تشکیل داد. پیش از تعدیل قانون حق دسترسی به اطلاعات، یک کمیسیون در چوکات وزارت اطلاعات و فرهنگ فعالیت می‌کرد که اعضای آن دایمی نبودند و هر دو هفته یکبار نشست برگزار می‌کردند. اکنون اعضای این کمیسیون دایمی هستند. ]]> سیاسی و امنیتی Tue, 25 Jun 2019 06:02:42 GMT http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/90355/نی-میزان-خشونت-علیه-خبرنگاران-۵۰-درصد-کاهش-یافته-است