پایگاه خبری پیام آفتاب 8 حمل 1390 ساعت 16:17 http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/14170/جلال-الدین-فارسی -------------------------------------------------- عنوان : جلال‌الدین فارسی -------------------------------------------------- «جلال‌الدین فارسی» نویسنده، مبارز سیاسی و متفکر انقلابی، در سال ۱۳۱۲ در مشهد مقدس چشم به جهان گشود. پدر وی در اواخر دورهٔ قاجاریه با بخشی از خانوادهٔ خود از هرات به مشهد مهاجرت کرده بود. متن : جلال الدین فارسی نویسنده، مبارز سیاسی و متفکر انقلابی، در سال ۱۳۱۲ در مشهد مقدس چشم به جهان گشود. پدر وی در اواخر دورهٔ قاجاریه با بخشی از خانوادهٔ خود از هرات به مشهد مهاجرت کرده بود. وی در زادگاه خود در یک مکتب خانه شخصی متعلق به یکی از خویشاوندانش به تحصیل پرداخت و پس از مدتی به مکتب اسلام رفت و در آن جا بود که با علی شریعتی که بعدها به نویسنده، جامعه شناس، تاریخ شناس و پژوهشگر دینی مشهوری در ایران بدل گشت به عنوان همکلاس و با استاد محمد تقی شریعتی، روشنفکر مذهبی و فعال سیاسی و مذهبی و پدر دکتر علی شریعتی به عنوان ناظم مدرسه آشنا شد. او سپس به لیسه (دبیرستان) ابن یمین رفت و دیپلم گرفت. معلم زبان عربی و تعلیمات دینی آقای فارسی نیز استاد محمد تقی شریعتی بود. دورهٔ دوم لیسه (دبیرستان) او مصادف با اوج مبارزات نهضت ملی نفت ایران بود و فارسی همراه با دکتر شریعتی در تظاهرات مبارزات ملی شرکت می کرد. وی در سال هایی که هنوز به تحصیل مشغول بود، بیشتر اوقات خود را در کتابخانه آستان قدس به مطالعه و تحقیق می پرداخت. به تفسیر قرآن علاقهٔ ویژه داشت و علوم اسلامی، بویژه تفسیر را در محضر استادش مرحوم محمد تقی شریعتی آموخت. وی همچنین تمامی کتب و جزوات مارکسیستی و مائویستی را برای آشنایی با ایدئولوژی کمونیسم مطالعه کرد. پس از کودتای ۲۸ مرداد/اسد ۱۳۳۲ در ایران و شکست نهضت ملی شدن نفت، فارسی به کار تئوریک پرداخت و در حالی که ۲۰ سال بیشتر نداشت، اندیشید که شکست نهضت ملی شدن نفت، حاصل یک غفلت بود: نداشتن یک ایدئولوژی انقلابی که بتواند مردم را بسیج کند. وی همزمان کوشید با تألیف چند کتاب، این خلأ را پر کند. البته استاد فارسی در طی مراحل انقلاب، به مبارزهٔ مسلحانه نیز معتقد بود. وی در همین دوران زبان عربی را آموخت و شروع به نوشتن کتاب هایی با موضع جنگ فرهنگی میان بلوک شرق و غرب و نهضت انبیا پرداخت که حاکی از هوش و استعداد استثنایی او بود. خود او درجایی می گوید: من پس از دیپلم، خودم را در سطحی فوق دانشگاه آن زمان دیدم. فارسی در سال ۱۳۲۴ به کانون نشر حقایق اسلامی پیوست که با همت کسانی همانند حبیب الله فارسی - برادر بزرگتر جلال الدین فارسی که به حبیب الله افغانی مشهور بود-، استاد محمد تقی شریعتی و طاهر احمدزاده، اولین والی خراسان پس از انقلاب اسلامی ایران که خود اصالتی هراتی داشت و پدر وی مدتی کنسول افغانستان در ایران بود، تشکیل شد. وی در همین دوران با آیت الله خامنه ای رهبر انقلاب اسلامی، در جلسات تفسیر قرآن آشنا شد. فارسی در نیمهٔ سال ۱۳۳۹ مخفیانه از مرز غربی ایران گذشت و به عراق رفت، به این منظور که با انقلابیون ۱۴ ژوئیه عراق و کودتای افسران مصری به رهبری جمال عبدالناصر از نزدیک آشنا شود و بتواند از تجربیات آن ها در انقلاب آیندهٔ ایران استفاده نماید. فعالیت او در عراق منجر به دستگیری وی شد. چند ماهی را در بازداشت گذراند و سپس به لبنان و سوریه رفت و آنگاه با کوله باری از تجربیات و مطالعات به عراق برگشت تا به تهران بیاید؛ ولی در بازگشت به ایران، دستگیر شد و یکسال و نیم در زندان قزل قلعه ماند. رژیم شاه مخلوع ایران نتوانست اسرار او را دریابد و به ناچار در مهرماه/میزان ۱۳۴۱، آزاد شد. پس از آن به دعوت دکتر یدالله سحابی - وزیر مشاور دولت بازرگان در سال های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ و از مبارزان انقلابی ایران- در دانشسرای تعلیمات دینی در تهران به تدریس اصول عقاید پرداخت. به ترتیب از راست: عباس امیرانتظام (معاون نخست وزیر و سخنگوی دولت موقت)، جلال الدین فارسی، یدالله سحابی (وزیر طرح ها و برنامه های انقلاب در دولت موقت)، یاسر عرفات (رهبر فلسطین)، مهدی بازرگان (نخست وزیر دولت موقت) - ۱۳۵۷ در سال ۱۳۴۲، جلال الدین فارسی و برخی از همکارانش با سران هیئت های مؤتلفه اسلامی وارد همکاری شدند و در سال های ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۸، با همکاری بسیاری از مبارزین مشهور ایرانی، از جمله شهید محمدجواد باهنر (نخست وزیر ایران در سال ۱۳۶۰) و شهید محمدعلی رجایی (رئیس جمهور ایران در سال ۱۳۶۰) در راه متشکل ساختن و رشد سیاسی ایدئولوژیک کادرهای معتقد به نهضت امام خمینی (ره) کوشش های پیگیری داشت. فارسی در پانزدهم مرداد/اسد سال ۱۳۴۹ مخفیانه به لبنان رفت، اما با مشاهدهٔ نفوذ افکار مارکسیستی در بین فلسطینیان، با توجه با تسلط و مطالعات گسترده ای که در زمینهٔ مارکسیسم داشت به تدریس درس هایی دربارهٔ مارکسیسم پرداخت و در طول این مدت تماس مداوم خود را با امام خمینی (ره) حفظ کرد. وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به ایران آمد ولی از قبول مسؤولیت در کادرهای اجرایی خودداری نمود و پس از مدتی به عضویت شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی درآمد. استاد جلال الدین فارسی در سال ۱۳۵۷، از طرف امام خمینی (ره) به تنظیم روابط سازمان آزادیبخش فلسطین با انقلاب اسلامی ایران همت گماشت و سال بعد به نمایندگی در مجلس خبرگان قانون اساسی ایران انتخاب گردید. مسؤولیت دیگر وی عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی ایران بود و سپس به نمایندگی از سوی مردم تهران در دور دوم مجلس شورای اسلامی ایران انتخاب شد. وی در اولین انتخابات ریاست جمهوری در ایران به عنوان نخستین نامزد حزب جمهوری اسلامی کاندید شد اما طیف های لیبرال به رهبری بنی صدر به ضدیت با وی پرداختند و با پیش کشیدن مسئله افغانی الاصل بودن فارسی وی را مجبور به کناره گیری از انتخابات ریاست جمهوری نمودند. استاد فارسی سپس از عضویت در شورای عالی انقلاب فرهنگی کناره گرفت و به مطالعه و تحقیق و نگارش مشغول شد؛ کاری که هنوز هم ادامه دارد. از وی تا کنون بیش از ۳۰ اثر تألیف و ترجمه چاپ و منتشر شده و چند اثر جدید او نیز در دست تکمیل یا آماده چاپ است. آثار استاد جلال الدین فارسی: انقلاب تکاملی اسلام، پیامبری و انقلاب، پیامبری و حکومت، پیامبری و جهاد، ترجمه قرآن کریم، حقوق بین الملل، نطق تاریخی، نظام هستی، تکامل مبارزه ملی، استراتژی بین الملل، نهضت های انبیاء، جهاد، حد نهایی تکامل، امامت همگانی، انقلاب اسلامی و سازماندهی اجتماعی، چهار انقلاب و دو گرایش مکتبی و دنیا دولتی، الجهاد، درس هایی از مارکسیسم، نطق تاریخی (ترجمه) کاشف الغطاء، واحدهای بشری در رابطه با جهاد داخلی، مرانید که نوحه گرند، مشارکت سیاسی آمریکا با صاحبان ثروت بادآورده، ارتجاع، ملیت اسلامی و مبارزه، جامعهٔ برین، سرگذشت راست، کتاب تاریخ، کتاب جغرافیا، ترجمه کتاب امام علی (ع)، خاطرات حسن البنا، انسان و زندگی، درس پروردگار دربارهٔ دشمن زوایای تاریک انقلاب و ضدانقلاب