پایگاه خبری پیام آفتاب 26 جدی 1400 ساعت 16:26 http://www.payam-aftab.com/fa/article/98754/اعزام-نیروی-متخصص-یا-اشغال-نرم-افغانستان -------------------------------------------------- عنوان : اعزام نیروی متخصص یا اشغال نرم افغانستان؟ -------------------------------------------------- اگر تصمیم پاکستان برای اعزام نیرو به افغانستان عملی شود و اختیار ادارات دولتی افغانستان به پاکستانی‌ها واگذار شود اشغال نرم کشور کلید خورده و افغانستان رسما به کنترل اسلام آباد درخواهد آمد. متن : روابط دو کشور افغانستان و پاکستان از بدو تأسیس این کشور همواره با مشکلات و تنش همراه بوده و حتی در مقاطعی تا مرز درگیری نظامی نیز پیش رفته است. افغانستان تنها کشوری بود که به عضویت پاکستان در سازمان ملل رأی منفی داد. عبدالحسین عزیز نماینده افغانستان در سازمان ملل در تاریخ 7میزان/مهر 1326 برابر با ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۷ به عضویت پاکستان در سازمان ملل رأی منفی داد و ادعا کرد افغانستان ایالت سرحد شمال غربی را به عنوان بخشی از خاک پاکستان نمی پذیرد و تا زمانی که شرایط آزاد برای خودمختاری مردم این ایالت در پیوستن به پاکستان یا استقلال سرزمین شان مساعد نشود، افغانستان از این موقف خود دست نخواهد کشید. با افزایش تنش میان افغانستان و پاکستان، کشور پاکستان در تاریخ 22 جوزا/خرداد 1328 برابر با ۱۲ جون ۱۹۴۹ قریه مغلگی پکتیا را بمباران کردند که در اثر آن ۲۳ نفر کشته شدند. سپس شورای ملی افغانستان تمام معاهدات قبلی افغانستان به شمول توافقنامه دیورند با حکومت هند بریتانیایی را ملغی اعلام کرد. پس از کودتای سردار محمد داوود و سقوط حکومت محمد ظاهر شاه و استقرار نظام جمهوری داودخان در خصوص مرز دیورند دو رفتار متفاوت از خود نشان داد. در ابتدا به شیوۀ خود در دوران صدارت بازگشت و بازار منازعه پشتونستان به شدت داغ بود، در آن زمان افغانستان و پاکستان روابط خصمانه با هم داشتند. روابط افغانستان و پاکستان به جایی رسیده بود که دو کشور علیه یکدیگر نیروهای نظامی پرورش می دادند. بعدها داوود خان در رفتار خود تغییر موضع داد و در صدد دوستی و حل این موضوع برآمد. پاکستان هم در آن زمان بی کار ننشست و با حمایت از مخالفان داودخان و شورشیان افغانستانی سعی در آشوب کشیدن افغانستان داشت. پس از کودتای 7 ثور/اردیبهشت 1357 و به قدرت رسیدن کمونیست ها مداخلات پاکستان در امور افغانستان بیشتر شد و با استقرار رهبران احزاب جهادی در پاکستان و حمایت مالی و تسلیحاتی اسلام آباد از آنها مداخله پاکستان در امور داخلی افغانستان به شدت افزایش یافت. پس از سقوط حکومت دکتر نجیب الله در سال 1371 شمسی و به قدرت رسیدن مجاهدین بازهم پاکستان دست از مداخله در امور افغانستان برنداشت و سعی در به قدرت رسیدن گلب الدین حکمتیار در افغانستان داشت که در این زمینه توفیقی به دست نیاورد از این رو پاکستان تصمیم گرفت تا مهره جدیدی را برای بازی در میدان افغانستان رو نماید بنابراین تحریک اسلامی طالبان را تأسیس و حمایت نمود. با سقوط حکومت طالبان و استقرار نظام جمهوری بازهم پاکستان با حمایت مالی و نظامی از طالبان سیاست خصمانه خود علیه افغانستان را ادامه داد. با سقوط نظام جمهوری و به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان پاکستان خود را پیروز میدان احساس کرده و سعی در به کنترل گرفتن افغانستان دارد. برای این کار ابتدا جنرال فیض حمید رئیس پیشین آی اس آی سازمان استخبارات ارتش این کشور به کابل سفر کرده و حکومت سرپرست طالبان را به دلخواه اسلام آباد تشکیل داد و صدها افسر کارکشته آی اس را وارد افغانستان ساخته و به مناصب مختلف در افغانستان گماشت. اکنون پاکستان پا را فراتر گذاشته و به بهانه اعزام نیروی متخصص برای پیشبرد کارهای اداری افغانستان تصمیم دارد که کنترل تمام وزارت خانه ها و ادارات دولتی افغانستان را به دست بگیرد و عملا افغانستان را به مستعمره خود تبدیل نماید تا در آینده هیچ تهدیدی از ناحیه کابل موجودیت و تمامیت ارضی پاکستان را زیر سوال نبرد. گروه طالبان که خود نیروی متخصص و مسلکی برای ادارده امور اداری ندارد و به نیروهای مسلکی و متخصص نظام قبلی هم اعتماد ندارد و پیوسته به بهانه های مختلف آن ها را از ادارات اخراج می کند که در تازه ترین مورد این گروه 15 نفر از کارمندان اداره پاسپورت را از کار برکنار کرده است. این مسائل باعث شده تا زمینه برای سوء استفاده پاکستان فراهم شود و عمران خان صدر اعظم پاکستان روز جمعه گذشته در دیدار جمعی از مقامات بلندپایه دولتش خواستار اعزام نیروی متخصص برای پیش گیری از فروپاشی حکومت طالبان شده است او به مقامات پاکستانی دستور داد که اعزام نیروهای متخصص و آموزش دیده به افغانستان، به ویژه در زمینه های پزشکی، فن آوری، مالی و حسابداری، جهت جلوگیری از بروز بحران انسانی و خطر فروپاشی حکومت طالبان در افغانستان را مورد بررسی قرار دهند. این درحالی است که در افغانستان هزارن نفر از افراد تحصیل کرده و متخصص از بی کاری و نداشتن درآمد رنج می برند. باید خاطر نشان ساخت که اگر تصمیم پاکستان برای اعزام نیرو به افغانستان عملی شود و اختیار ادارات دولتی افغانستان به پاکستانی ها واگذار شود اشغال نرم کشور کلید خورده و افغانستان رسما به کنترل اسلام آباد درخواهد آمد.