ولی در پیوند به تجربهء مقدمتر؛ من هم در مسجدیان محلهام؛ هم در اینان (شرکای یک تشبث مؤقتیام)؛ همان اسلامیت ناب و غیر ایدئولوژیک را میدیدم و کشف میکردم که با طالبانیزم و «ایدئولوژی پاکستان» از زمین تا آسمان تفاوت دارد.
آریانفر در مقالهی «فتنه طالبان: یک توطئه بزرگ و خانمانسوز است» دو سناریوی عمده و یک سناریوی احتمالی سیاست امریکا را در مسأله افغانستان مطرح میکند که ناشی از یافتهها و تصورات نویسنده بوده و بعضی مندرجات آن ضد و نقیض به نظر میآید.
در روز نخست هفته جاری مجلس نمایندگان، دو وزیر کابینه را بخاطر ناتوانی کاری به استیضاح فراخواند. این موضع گیری پارلمان در روزهای اول کاری دورجدید، چنین ذهنیتی را بوجود آورد که پارلمان کشور قصد دارد گمانه های منفی گذشته را از خود دور سازد؛
همانگونه که خوانندگان گرانمایه و هموطنان معزز میدانند، تودۀ عظیمی از افراد که در یک محدودۀ جغرافیایی و سیع و پهناور زیست می کنند و بر ارزش های واحد اجتماعی معتقد هستند، ملت نامیده میشود و همانا اشتراک در منافع، عامل عمدۀ اتحاد سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی این توده هاست که بوسیلۀ نظام های سیاسی تحقق پیدا می کند .
در ربع اخیر قرن بیستم وضع متفاوتی به پیش آمده و گویا معجزهای رخ داد. بارقه های امید درخشیدن گرفت، خورشید بیداری اسلامی از پس هاله های سیاه جهل و استبداد سر زد و افق های تازهای را نه تنهابه مسلمانان خسته از سلطهی استعمار و امپریالیزم بلکه به تمام مردم جهان که کاسه صبرشان از نفاق لیبرال دموکراسی غرب و دیکتاتوری کمونیزم به سر آمده بود نوید داد.
انعقاد تفاهمنامههای علمی و ایجاد پلهای ارتباطی با دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشورهای اسلامی و استفاده از تجربهی آنها میتواند به اعلاء و اعتلای آموزش عالی افغانستان و ارتقاء فرهنگ جامعه کمک شایانی نماید.
درست سی و هشت سال قبل در سنه ۱۳۵۲ که تازه سند فراغت دانشکده طب را بدست آورده بودم هر روز مقوله ایدئولوژی ملی را که به تاسی از گفته رهبر سردار محمدداود خان صدها بار از رادیو و جراید پخش میشد
سفر حنا ربانی به مسکو در حالی است که برخی تحلیلگران پاکستانی از اقدام دولت برای برقراری روابط با کشوری که هزاران مایل با پاکستان فاصله دارد ابراز خشنودی نکردهاند و برخی نیز بر این باورند که به جای آمریکا باید با روسیه که قدرت مؤثر منطقه است روابط برقرار کرد.
شب ششم ماه جدی سال ۱۳۵۸ خورشيدي زماني كه مردم كابل در بستر آرميده بودند، ارتش سرخ با ايجاد خطوط هوايي و زميني ميان تاشكند، پايتخت ازبكستان و كابل، به خاك افغانستان تجاوز كرد و قصه تلخ جنگ را در اين كشور رقم زد.