آسه‏آن

اتحادیه کشورهای جنوب شرقی آسیا (آسه‏آن) در سال 1967 در وزارت خارجه تایلند در بانکوک با حضور وزيران خارجه پنج کشور اندونزی، مالزی، سنگاپور، فیلیپین و تایلند تأسيس شد.

شاخص اولیه و اصلی اتحادیه‌ آسه‏آن که جانشین اتحادیه‏ي نظامی سابق کشورهای آسیای جنوب شرقی شده بود مخالفت با گسترش نفوذ چین و تمام بلوک شرق در حوزه جنوب شرق آسیا بود و از همین رو بیش از آنکه تصمیم‌ گیری‏هاي این اتحادیه معطوف به مسائل اقتصادی و اجتماعی باشد، رنگ و خصلت امنیتی داشت و همکاری در این زمینه نیز یکی از محورهای عمده موجودیت آن را تشکیل می‌داد.

پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی و برچیده شدن بلوک شرق و با تغییر در سیاست‏هاي اقتصادی و منطقه‌ای چین، اهداف آسه‏آن نیز تغییر کرد‌ه و‌ این اتحادیه امروز ‌بیشتر در جهت سرعت بخشیدن به رشد اقتصادی، ایجاد ثبات سیاسی در جنوب شرقی آسیا، پائین آوردن تعرفه‏‏هاي تجارتی بین کشورهای منطقه و تشویق اعضا به مبادله اطلاعات علمی، اقتصادی، فنی و فرهنگی فعالیت مي‏کند.
با فروپاشی شوروی و پایان یافتن جنگ سرد به نظر می‌رسید که "آسه‏آن" نیز فلسفه وجودی خود را از دست بدهد و همبستگی و انسجام میان اعضای آن تضعیف شود، زیرا آسه‏آن نهادی بود که در جهت مقابله با نفوذ کمونیسم در منطقه جنوب شرق آسیا ایجاد شده بود، اما عکس این پیش فرض رخ داد. بدین معنا که نه تنها همبستگی میان اعضای آسه‏آن تضعیف نشد و این اتحادیه از میان نرفت، بلکه گسترش یافت و اعضای جدیدی نیز به آن ملحق شدند.

از اهداف آسه‏آن مي‏توان به توسعه اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى منطقه؛ تشویق همکارى مساعدت متقابل در زمینه هاى مشترک مورد علاقه و همکارى در حوزه هاى اقتصادى، اجتماعى، فرهنگى، فنى، علمى و ادارى اشاره کرد.
کمک متقابل در زمینه آموزش و پرورش، آموزش فنى و حرفه‏اي و تسهیلات و امکانات تحقیقاتى و پژوهشى؛ همکارى در توسعه اقتصادى، صنعت، گسترش تجارت، توسعه حمل و نقل و ارتباطات و بالا بردن استاندارد زندگى ساکنان منطقه؛ همکارى با سازمان‏هاى بين‏المللى، منطقه‏اي و فرا منطقه‏اي از دیگر اهداف سازمان آسه‏آن است.

کشورهای عضو آسه‏آن در سال 1989 با شش کشور دیگر (ایالات متحده‏ي آمریکا، کانادا، جاپان، کره جنوبی، استرالیا و زلاندنو) شورای همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوس آرام (آپک) را به وجود آوردند. کشورهای برونئی، ویتنام، لائوس، میانمار (برمه) و کامبوج نیز بعدا به این سازمان پیوستند.
اتحادیه ملتهای جنوب شرقی آسیا که رکن اصلی آن شورای وزیران امور خارجه است پس از شکست ایالات متحده آمریکا در ویتنام و نیز به دنبال تغییراتی که در کامبوج به وجود آمده از لحاظ سیاسی فعال تر شدند.

اولین اجلاس سران آسه‏آن در مواقع لزوم براى ارائه رهنمود به سازمان بعنوان عالى‏ترین رکن و مقام تشکیل مي‏شود، در بالى (اندونزى) در فبروري 1976 برگزار شد. اجلاس سران آسه‏آن از سال 1992 تا کنون هر سه سال یکبار برگزار مي‏شود.
وزيران امور خارجه کشورهاى عضو هر سال در یکى از کشورها به نوبت تشکیل جلسه مي‏دهند. پس از این جلسات، کنفرانس هاى بعد از وزراء تشکیل مي‏شود که در آن وزراى امور خارجه آسه‏آن با همتایان خود ملاقات مي‏کنند.
وزيران امور اقتصادى هم یک بار در سال براى هدایت اقتصادى آسه‏آن گرد هم مي‏آیند. سایر وزرا هم در مواقع لزوم حسب ضرورت و موضوع تشکیل جلسه مي‏دهند.

در لوگوی اولیه آسه‏آن پنج ساقه برنج قهوه‏اي رنگ که در زیر آن اسم آسه‏آن به رنگ آبی در پس زمینه‏اي زرد رنگ و احاطه شده با خطی آبی قرار دارد به چشم مي‏خورد. پنج ساقه برنج نمایانگر پنج پایه گذار اتحادیه است و رنگ قهوه‏اي نشان از قدرت و پایداری، زرد برای خوشبختی و آبی نمایانگر صمیمیت و نزدیکی است.
در سی‏امین سالگرد تأسيس آسه‏آن در سال 1997 تعداد ساقه‏‏هاي برنج در لوگو از هفت به ده عدد رسید تا نمایانگر تمام 10 کشور عضو اتحادیه باشد. رنگ آن نیز به صورتی تغییر کرد که رنگ پرچم تمام کشورهای عضو را در خود داشته باشد.

کشورهای مالزی، تایلند، سنگاپور، اندونزی، فیلیپین، برونئی، ویتنام، لائوس، میانمار (برمه) و کامبوج عضو اتحادیه‏ي کشورهای جنوب شرقی آسیا هستند و این اتحادیه امروز با احتساب جمعیت کشورهای عضو 537 میلیون نفر جمعیت دارد و مساحت آن به 4 میلیون و 500 هزارکیلومتر مربع می‏رسد.

سايت رسمي آسه‏آن: http://www.aseansec.org/