ماهاتیر محمد

 ماهاتیر بن محمد ۱۰ جولای سال ۱۹۲۵ در مالزی به دنیا آمد. ماهاتیر محمد یکى از ۹ فرزند یک مهاجر دو رگه هندى - مالزیایی و یک مادر مالایایى است. او بعدها پزشک شد و به مدت ۵ سال در زادگاه خود به مداواى بیماران پرداخت.
همسرش هم صنفی دانشگاه پزشکى وی بود. وی ۳ پسر دارد که در تجارت و سیاست در مالزى فعالیت دارند و یکى از دو دخترش، نویسنده و فعال در زمینه بیمارى ایدز است.
وی از شخصیت‌های مطرح سیاسی جهان به شمار می‌آید از جمله او را به علت نقشش در مدرن‌سازی سریع مالزی و رشد رفاه در این کشور تحسین می‌کنند.
وی که از سال 1981 تا 2003 نخست‌وزیر کشور مالزی بود، با اندیشه‌ای منسجم و مبتنی بر آزادی‌های اقتصادی، توانست به جاودانه‌ترین نخست‌وزیر مالزی تبدیل شود.
وی در یک سخنرانی گفت: ما به جای استراتژی جایگزینی واردات، استراتژی توسعه صادرات را پی گرفتیم و اجازه دادیم خارجی‌ها با تکنولوژی خود، کشور ما را صنعتی کنند. در حالی که اگر خودمان می‌خواستیم هر یک از این تکنولوژی‌ها را بسازیم، 30 تا 40 سال طول می‌کشید.
یکى از پروژه‌هاى مورد علاقه او «پروژه استیل» بود که در حقیقت تلاش او براى الگو گرفتن از جاپان و کوریای جنوبی است. حاصل آن کارخانه ماشین سازى پروتون و خدمات تلویزیون ماهواره‌اى «آسترو» بود.
رشد اقتصادى مالزى در بین سال‌هاى ۱۹۸۸ و ۱۹۹۷ بیشتر از ۱۰ درصد بود. آن زمان استانداردهاى زندگى تا ۲۰ برابر رشد کرد و درصد فقر، بیسوادى، مرگ و میر نوزادان و دیگر شاخص‌هاى اجتماعى در حد کشورهاى پیشرفته رشد کرد.
پروژه‌هاى ملى که او در این سال‌ها انجام داد؛ تندراه شمال- جنوب، کریدور ابر رسانه‌اى، فرودگاه بین‌المللى کوالالامپور و شمار بسیارى از پروژه‌هاى بزرگ صنعتى و عمرانى است.
سیستم آموزشى یکى دیگر از نقاط بنیادى در برنامه حرکت مالزى به جلو بود. با این حال ماهاتیر همچون بسیارى دیگر از مدیران اقتصادى و سیاسى از انتقادات اقتصادى و سیاسى در جامعه مالزى دور نبوده است.
اما آنچه در فعالیت‌های او از اهمیت زیادی برخوردار است جهش اقتصادى مالزى از یک کشور فقیر و درمانده تازه از زیر یوغ استعمار درآمده با درصد بالاى بیکارى، است.