نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » مصاحبه » سیاسی و امنیتی

مولوی رحمان رحمانی: پروژه صلح کنونی شمشیر زدن در تاریکی است

۳۰ جدی ۱۳۹۴ ساعت ۸:۲۷

پیام آفتاب: مولوی عبدالرحمن رحمانی معتقد است تا زمانیکه آدرس مشخصی در گفتگوهای صلح به دست نیاید، مذاکرات بی فایده خواهد بود.

در ۲۶ سرطان سال جاری گفتگوهای صلح دولت وحدت ملی با طالبان یک بار دیگر با پا در میانی پاکستان برگزار شد؛ نمایندگانی که از طرف دولت وحدت ملی در این مذاکرات شرکت کرده بودند از نتایج به دست آمده خرسند به نظر می‌رسیدند و برای توجیه خوشحالی خود دلایلی نیز داشتند.



نمایندگان دولت وحدت ملی مدعی بودند که در نشست ۲۶ سرطان در اسلام‌آباد آدرس دقیق طالبان را یافته‌اند: آنان می‌گفتند حضور ملا محمد حسن و ملا محمد رسول در این گفتگو مسیر مشخصی برای دسترسی به طالبان قلمداد می‌شود اما تنها ۱۲ روز بعد از این نشست مرگ ملا محمد عمر، رهبر طالبان، اعلام شد و خوشبینی دولت وحدت ملی به یکباره به تیرگی گرایید.



دو هفته پیش نیز یک بار دیگر گفتگوهای صلح دولت وحدت ملی با طالبان باز هم در اسلام‌آباد شروع شد: این بار پاکستان تیم آمریکا و چین را نیز با خود به مذاکرات آورده بود تا نشان دهد که این بار نسخه جدیدی برای ناامنی و جنگ در افغانستان پیچیده خواهد شد..



دور اول و دوم این گفتگوها که گفتگوهای چهار جانبه نام گرفت، نیز به پایان رسید و دستاورد خاصی حس نشد.



اینکه کلاف سردرگم مذاکرات صلح به دست چه کس یا کسانی باز می‌شود، سؤال مبهمی است که تا کنون جواب مشخصی دریافت نکرده است.



مولوی عبدالرحمن رحمانی، نماینده مردم بلخ در مجلس نمایندگان، در مصاحبه با پایگاه اطلاع‌رسانی پیام آفتاب بر این باور است که در قدم اول پروژه صلح باید به پروسه تبدیل شود و در نگاه دوم پس از مشورت با مردم مکانیزم مشخصی برای آن در نظر گرفته شود.



وی می‌افزاید تمام اعضای شورای عالی صلح انتصابی هستند.



مولوی رحمانی می‌گوید: «با انتصاب صلح به دست نمی‌آید، صلح با انتخاب به دست می‌آید.»



وی تأکید می‌کند اعضای شورای عالی صلح باید از بین کسانی انتخاب شود که هم در داخل افغانستان وجهه خوبی داشته باشند و هم مورد تأیید طالبان باشند.



مشخص نمودن آدرس مشخص برای گفتگو!



مولوی عبدالرحمن رحمانی معتقد است تا زمانیکه آدرس مشخصی در گفتگوهای صلح به دست نیاید، مذاکرات بی فایده خواهد بود.



وی تأکید می‌کند آمریکا و پاکستان حامی طالبان اند: تا زمانیکه آمریکا و طالبان صادقانه وارد مذاکرات صلح نشوند، صلحی به دست نمی‌آید.



قابل ذکر است سرتاج عزیز قبل از آغاز دور اول مذاکرات چهار جانبه گفته بود که افغانستان باید بدون قید و شرط خواسته‌های طالبان را بپذیرد تا طالبان برای حاضر شدن به پای میز مذاکره مشوق‌های لازم را داشته باشد.



مولوی عبدالرحمن رحمانی در این مورد می‌گوید:«اگر طالبان وزارت دفاع را بخواهد، اگر طالبان امنیت ملی را بخواهد، اگر طالبان ولایات جنوبی را بخواهد، اگر طالبان تغییر قانون اساسی را بخواهد، اگر طالبان انتخابات زود هنگام را بخواهد و در نهایت اگر طالبان نظام سیاسی کنونی کشور را نپذیر، آیا باز هم می‌توان به صلح امیدوار بود؟»



وی تأکید می‌کند آمریکا با افغانستان پیمان امنیتی دارد اما در مورد ایجاد امنیت به هیچ‌یک از مفاد پیمان امنیتی خود عمل نکرده است: ایجاد صلح ازهر طریق به شمول مذاکرات صلح بخشی از تعهدات آمریکا می‌تواند باشد.



باید گفت معصوم استانکزی، سرپرست وزارت دفاع ملی، چندی پیش گفته بود که هم اکنون در حدود ۲۲ گروه تروریستی در افغانستان در حال جنگ هستند.



مولوی رحمانی در این مورد می‌گوید: «زمانیکه ملا عمر زنده بود و طالبان یک رهبر داشتند، دولت افغانستان نتوانست آدرس مشخصی از طالبان به دست آورد. اکنون که طالبان ۷ شاخه شده‌اند دولت چگونه می‌خواهد در مذاکرات صلح مرجع مشخصی از طالبان پیدا کند؟»



چرا پاکستان در پیش برد مذاکرات صلح این اندازه فعال شده است!



اینکه پاکستان در این اواخر در مورد مذاکرات صلح این اندازه فعال شده تعجب بسیاری را برانگیخته است.



مولوی عبدالرحمن رحمانی در این مورد می‌گوید تلاش پاکستان در مذاکرات صلح برای ایجاد صلح در افغانستان نیست: «پاکستان می‌خواهد افکار عمومی جهان به ویژه آمریکا را به سمتی دلخواه خود جلب کند.»



پاکستان در تلاش است نشان دهد که تمام تلاش خود برای مبارزه با تروریزم و ایجاد امنیت در منطقه و افغانستان را دارد انجام می‌دهد اما گروه‌های تروریستی به شمول طالبان خود حاضر نیستند سلاح بر زمین بگذارند.



کنگره آمریکا پاکستان را ملامت کرده که علی رغم دریافت ۳۰ میلیارد دالر در طی ۱۵ سال در زمینه مبارزه با تروریزم، نه تنها کاری نکرده که تروریزم را تقویت کرده است؛ پاکستان اکنون با برگزاری پی در پی مذاکرات صلح قصد دارد آبروی از دست رفته خود با به دست آورد.



-حفیظ الله رجبی، خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی پیام آفتاب در کابل