مصاحبه پیام آفتاب با داکتر سید عسکر موسوی - بخش دوم

بخش دوم مصاحبه با سید عسکر موسوی / از ده نشینی تا شهرنشینی / آن زمان اینقدر وابسته نبودیم!

پیام آفتاب: «زمانیکه کشور را ترک کردم افغانستان یک کشور ده نشین بود. قریه جات و بر شهرها حاکمیت داشت. اگر قریه جات نمی‌خواستند یک کاری انجام شود، انجام نمی‌شد: مردم شورش می‌کردند و جلو انجام آن را می‌گرفتند. قبیله و اقوام مسلط بودند.»
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۶ سنبله ۱۳۹۴ ساعت ۱۳:۳۳
بخش دوم مصاحبه با سید عسکر موسوی / از ده نشینی تا شهرنشینی / آن زمان اینقدر وابسته نبودیم!
«زمانیکه کشور را ترک کردم افغانستان یک کشور ده نشین بود. قریه جات و بر شهرها حاکمیت داشت. اگر قریه جات نمی‌خواستند یک کاری انجام شود، انجام نمی‌شد: مردم شورش می‌کردند و جلو انجام آن را می‌گرفتند. قبیله و اقوام مسلط بودند.»

«اما زمانیکه بعد از سالها دوری به وطن برگشتم، افغانستان زیر و رو شده بود.»

جملات بالا را داکتر سید عسکر موسوی در مصاحبه اختصاصی با پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب ابراز داشتند.

شهرنشینی بزرگترین تحول اجتماعی

داکتر سید عسکر موسوی در توضیح مقایسه افغانستان قدیم زمانیکه وی این کشور را ترک کرد با افغانستان جدید زمانیکه وی به کشور بازگشت، افزود: «وقتی در اواخر سال ۲۰۰۲ به کشور بازگشتم، جریان شهرنشینی برای اولین بار با سرعت زیادی به راه افتاده بود. جمعیت ۱ و نیم میلیون آن زمان کابل اکنون تنها در طول یک دهه و نیم به ۶ میلیون رسیده بود و این در نوع خود یک تحول عجیب و غریب به شمار می‌رفت.»

مشاور اسبق وزارت تحصیلات عالی می‌گوید در افغانستان بعد از سال ۲۰۰۱ روابط اجتماعی کاملاً برهم خورده، شیرازه نظام از بیخ و بن تغییر عوض شده و جامعه از لحاظ فکری و هوشیاری باز شده بود.

در حدود یک سوم جمعیت کشور از به دلیل جنگ‌های مختلف داخلی و تجاوز خارجی افغانستان را ترک کرده اما اینک که بازگشته بودند تحولات بزرگ را رقم زده بودند.

افغانستان بیش از حد وابسته شده بود... !

داکتر سید عسکر موسوی در ادامه گفت: «افغانستان قبل از ۲۰۰۱ یک کشور معتبر بود اما اینک که بازگشته بودم می‌دیدم که افغانستان اعتبارش را کاملاً از دست داده است. اگرچه افغانستان دیروز هم وابسته و مصرف کننده بود اما امروز بیش از حد وابستگی دارد به گونه‌ای که می‌توان گفت زیربنای اقتصادی آن نابود شده است.»

این استاد دانشگاه می‌افزاید: "آن زمان اینقدر وابسته نبودیم!"

افغانستان امروز مورد هجوم فکری، فرهنگی و سیاسی ۴۸ کشور خارجی قرار دارد!

داکتر سید عسکر موسوی تأکید کرد زمانیکه بعد از سالها دوری از وطن به افغانستان برگشتم می‌دیدم که رنگ‌های ایدئولوژیک مارکسیستی و اسلامی به دلیل تحولاتی که بر جامعه افغانستان تحمیل کرده بودند حتی در بین مردم عادی کمرنگ شده است.

افغانستان برای خود کاری نکرده بود بلکه برای این کشور کارهایی کرده بودند: ملت افغانستان بنویسید یک کشور خارجی متجاوز را بیرون کرده بودند اما بخوانید یک کشور خارجی متجاوز را برایش بیرون کرده بودند، ارزش‌های جدیدی از غرب به افغانستان تحمیل شده بود از دموکراسی لیبرال آمریکایی گرفته تا سوسیالیزم و حتی اسلامیزم و افغانستان به غاری شبیه بود که بعد از هزار سال به روی توریست‌هایی از ۴۸ کشور مختلف دنیا باز شده باشد.

افغانستان طنز عجیب روزگار... !

داکتر سید عسکر موسوی خروج نیروهای اشغالگر شوروی سابق از افغانستان و ورود نیروهای آمریکایی و هم پیمانان غربی اش به افغانستان را طنز عجیب روزگار می‌داند.

وی می‌افزاید در کل تاریخ بشریت کمتر دیده شده است که ۴۸ کشور یک کشور را اشغال کند و این نشان دهنده عمق وابستگی فرهنگی، اقتصادی و سیاسی است.

این در حالی است که همچون لحظه ورودم به کشور مردم هنوز فقیر، از لحاظ روحی بیمار و بی‌اعتماد به آینده هستند.

کانکوری‌های چادری پوش!

داکتر سید عسکر موسوی در توضیح تغییرات مثبت در افغانستان بعد از سال ۲۰۰۱ می‌گوید: «اکنون در افغانستان ۳۶ دانشگاه دولتی و ۱۲۴ مؤسسه تحصیلات عالی و دانشگاه خصوصی داریم. در ابتدا اما اینگونه نبود: ظرفیت پذیرش بالا و دانشجو کم بود و ما دنبال دانشجو می‌گشتیم.»

به یاد دارم که در ابتدای ورودم به افغانستان و زمانیکه در دانشگاه کابل مشغول تدریس شدم دخترانی را دیدم که با چادری در امتحان کانکور حاضر می‌شدند و با چادری سر صنف می‌آمدند و اگرچه با چادری حاضر شدن در امتحان کانکور مغایر با تمام موازین بود اما برای من مشکلی نداشت چون حداقل می‌دیدم که طبقه اناث به درس روآورده‌اند.

-حفیظ الله رجبی، خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب در کابل
کد مطلب: 45275
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل