آیت الله ساجدی در مراسم شب ششم ماه محرم؛

حسین (ع)؛ زینت آسمان‌ها و زمین است

پیام آفتاب: مراسم شب ششم ماه محرم الحرام با سخنرانی «آیت الله ساجدی» مؤسس حوزه علمیه زینبیه کابل و نیز «حجت الاسلام و المسمین داکتر احمدذبیح افشاگر» از اساتید حوزه و دانشگاه‌های کشور در محل زینبیه کابل برگزار گردید.
تاریخ انتشار : جمعه ۱۶ میزان ۱۳۹۵ ساعت ۲۲:۰۲
حسین (ع)؛ زینت آسمان‌ها و زمین است
محافل عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین و دیگر شهدای کربلا در شب ششم ماه محرم پرشورتر از شب های گذشته در کابل برگزار گردید.
آیت الله سید حسین ساجدی، عضو برجسته شورای علمای شیعه و از علمای تراز اول کشور در بیانات خود در مراسم عزاداری شب ششم محرم، در ادامه مطالب شب گذشته خود به بیان آیات و روایات وارد شده در فضایل اهل بیت عصمت و طهارت بخصوص فضایل سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین پرداخت.
ایشان با اشاره به حدیث شریف نبوی که «مثل اهل بیتی کمثل سفینه نوح، من رکبها نجی و من تخلف عنها غرق» اشاره داشتند که تنها حب و دوستی اهل بیت برای نجات یافتن کافی نیست، بلکه باید از این ذوات مقدس تبعیت و پیروی کرد و از دستورات آنها تخلف نکرد و این شرط غرق نشدن در طوفان حوادث دنیا است.
این عالم برجسته کشور همچنین به شإن نزول آیه هشتم سوره انسان (وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‏ حُبِّهِ مِسْکیناً وَ یَتیماً وَ أَسیراً) پرداخته و اذعان داشت که روزی امام حسن (ع) و امام حسین (ع) مریض شده بودند و پیامبر به امیرالمؤمنین امر کردند که نذری برای شفای ایشان کند، امیرالمؤمنین نذر کردند که در صورت شفای فرزندانشان سه روز روزه بگیرند، به تبع ایشان حضرت صدیقه طاهره و خود امام حسن و امام حسین (علیهماسلام) نیز همین نذر را کردند، پس از شفا یافتن حسنین، اهل بیت به نذر خود وفا نموده و سه روز متوالی روزه گرفتند، اما در روز اول افطاری خود را که یک قرص نان بود به یک مسکین، در روز دوم به یک یتیم و در روز سوم به یک اسیر بخشیدند و اینجا بود که آیه های ابتدایی سوره انسان بر پیامبر عظیم الشأن اسلام نازل شد «إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ کَأْسٍ کانَ مِزاجُها کافُوراً  عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَها تَفْجيراً   يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَ يَخافُونَ يَوْماً کانَ شَرُّهُ مُسْتَطيراً  وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلي‏ حُبِّهِ مِسْکيناً وَ يَتيماً وَ أَسيراً   إِنَّما نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُريدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شُکُوراً».


ایشان بیان داشتند که ابرار همان اهل بیتی هستند که خصلت های ایشان در این آیات شریفه بیان شده است که به نذر خود وفا می کنند، از روز قیامت و دادگاه عدل الهی خوف دارند و در حالی که به طعام نیاز دارند اما آن را به مسکین و یتیم و اسیر انفاق می کنند، در حالی که تنها هدف آنها برای این کار رضای الهی است و در برابر انفاقی که کرده اند نه تنها مزد و پاداشی نمیخواهند که حتی سپاسگذاری هم نمی خواهند.
ایشان در فضایل حضرت اباعبدالله الحسین بیان داشتند که بر اساس روایتی که در کتاب صحاب رحمت آمده است، ابلیس در شام عاشورا از شدت خوشحالی به وجد آمده و پایکوبی کرد چرا که تصور می کرد صد هزار نفر از سپاهیانی که در برابر امام حسین (ع) ایستادگی کرده بودند و نیز کسانی را که از به شهادت رسیدن ایشان شادی می کردند را جهنمی ساخته است، اما بعد از مدتی از شدت ناراحتی نعره ای زد و به پیروان خود گفت که من پس از تدبر متوجه شدم که اشتباه کرده ام، چرا که آمده است کسی که در مصیبت اباعبدالله الحسین گریه کند، ولو به اندازه بال یک پشه، خداوند به او ثواب فراوان می دهد و این مسئله عده زیادی را از آتش دوزخ دور می کند.
آیت الله ساجدی اشاره داشتند که پیامبر گرامی اسلام، امام حسین (ع) را «زین السموات و الارض» یعنی زینت آسمان ها و زمین خطاب کرده است و در جایی دیگر آمده است که در ساق عرش نوشته شده است که «ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه».
پیش از ایشان حجت الاسلام و المسلمین دکتر احمد ذبیح افشاگر، از اساتید برجسته حوزات علمیه و دانشگاه های کابل، به بیان برخی فضایل و نیز فلسفه گریه نمودن و اشک ریختن بر مصیبت سرور و سالار شهیدان پرداختند. وی با بیان حدیث شریف «شیعتتنا من یفرح بفرحنا و یحزن بحزننا» از زبان مولای متقیان، اشاره داشت که شیعه اهل بیت در مصیبت اهل بیت باید حزن داشته باشند.
کد مطلب: 56657
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل