بزرگمردی از دیار خداوندگار بلخ / امان معاشر

تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۹ سنبله ۱۳۸۹ ساعت ۰۷:۵۹
بزرگمردی از دیار خداوندگار بلخ / امان معاشر
به ابتکار اعضای خانهٔ فرهنگی مولانا روز شنبه ۱۸سپتامبر از کارنامه‏ی فرهیخته و مبارک، انسانی با دنیایی از اندیشه و شعر سرزمین‏مان، قلمزن نازک‏سنج و استاد موشکافی، دوست ارجمندم بشیر رحیمی در خانه‏ی فرهنگی مولانا، ستایش به‏عمل ‏آمد.
بشیر رحیمی، سخنسرای عزیزی از اربابان مقام‏بلند ادبیات فارسی است که مودبانه و آرام با سفته‏های زیبا و چون دُرّ ناب و کمیابش، زیب و زینت ادبیات ما شده‏است.
رحیمی، شاعری است نوگرا که در کالبد شعر فارسی، روان تازه‏‏تری به‏ارمغان آورده است. از همین رو، در تاریخ ادبیات معاصر افغانستان، چون پیش قراولان نواندیش، جای گرفته است. نوگرایی محترم رحیمی را در قطعه شعری به‏نام «گل» که چندی قبل در بزم شعر و شهود شاعران محترم خانه‏ی فرهنگی مولانا دیدم، مرا سخت تحت تأثیر خود قرار داد.
او در این شعر، قراردادهای کهنه‏ و تکراری را برهم زده و با تازه‏‏ترین و بدیع‏ترین تصاویر از «گل»، ابعاد ناشناخته و نادیدنی آن را به‏گونه‏ای دیگر روشن می‏سازد.
رحیمی، مرا با تمام داشته‏های کمسوادانه‏ام از ادبیات سنت‏گرا، شیفته‏ی شعر خود ساخت و، حیرت‏زده، غرق تخیلات و تشبیهات هنرمندانه آن گردیده‏ام. بدون شک، بشیر رحیمی، بزرگمردی است از اصحاب سخن و ادب که کانی از معنویت نوین را با خود دارد.
به جرأت می‏توانم بگویم بشیر رحیمی یکی از سنخرایان انگشت شمار فارسی دری تاجیکی است که در لابلای اشعارش، ناهنجاری ها، نابسامانی ها و پسماندگی‏های اجتماعی را شیوا و نغز بیان می‏کند و سبک‏سرایی و  تاریک‏اندیشان را هنرمندانه و شاعرانه به‏انتقاد می‏گیرد.  برنامه‏ی ویژه‏ی نیکوداشت آقای رحیمی، اقدامی نیک و شایسته‏ای است از سوی اعضای خانه‏ی فرهنگی مولانا در جهت نواندیشی، هنجارشکنی و فربه‏تر شدن زبان و فرهنگ و ادبیات.
کانون فرهنگی مولانا افتخار دارد تا با بزرگداشت از مقام ادبی محترم بشیر رحیمی، گامی دیگر در جهت زنده نگاه داشتن و گسترش دادن شعر و ادبیات در سطح جوامع فارسی دری‏زبان در کانادا بردارد. پروازی بلند بر قلعه‏های موفقیت و کامگاری را در عرصه‏ی شعر و ادبیات برای ایشان آرزو میخواهم. خبرنگار: امان معاشر
کد مطلب: 12098
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل