​لویه‌جرگه مشورتی صلح یا مضحکه‌ای ملّی؟

لویه جرگه مجلس سنّتی بازمانده از پشتون‌های کشور است و مربوط به زمانی می‌شود که قانون، سارنوالی و محاکم وجود نداشت. در اختلافات بین افراد و اقوام، بزرگان دو طرف دورهم می‌نشستند و اختلاف را فیصله می‌کردند. به این نشست می‌گفتند لویه جرگه یا مجلس بزرگان.
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۶ اسد ۱۳۹۹ ساعت ۱۱:۵۹
​لویه‌جرگه مشورتی صلح یا مضحکه‌ای ملّی؟
براساس گزارش رسانه‌ها قرار است روز جمعه ۱۷ ماه اسد «لویه‌جرگه مشورتی صلح» در کابل برگزار گردد. گفته شده هدف از برگزاری لویه جرگه تصمیم‌گیری دربارهٔ آزادی ۴۰۰ زندانی باقی مانده از گروه طالبان است. آزادی زندانیان طالبان بخشی از تعهد ایالات متحده آمریکا به طالبان و موادی از توافق‌نامة صلح ایالات متحده و طالبان است که در دوحه قطر امضا شده‌است. براساس این توافق‌نامه ایالات متحده متعهد شده‌است که ۵۰۰۰ زندانی طالبان را از زندان‌های افغانستان آزاد کند. از این تعداد تنها ۴۰۰ تن مانده که ظاهراً به تصمیم لویه جرگه واگذار شده‌است.
در این مورد به چند نکته اشاره می‌کنم:

۱- لویه جرگه مجلس سنّتی بازمانده از پشتون‌های کشور است و مربوط به زمانی می‌شود که قانون، سارنوالی و محاکم وجود نداشت. در اختلافات بین افراد و اقوام، بزرگان دو طرف دورهم می‌نشستند و اختلاف را فیصله می‌کردند. به این نشست می‌گفتند لویه جرگه یا مجلس بزرگان.
اکنون ما در قرن بیست و یکم زندگی می‌کنیم؛ کشور دارای قانون و محاکم است و این محاکم اختلافات را براساس شیوه‌های حقوقی جدید و با استفاده از افراد تحصیل کرده در رشتة حقوق حل و فصل می‌کنند. دیگر چه نیازی به لویه جرگه است؟ حفظ لویه جرگه وعلم کردن آن در برابر قوانین مصوب ملّی به معنای دست رد زدن به سینة دانش امروز و تحمیل یک سنّت قبیله‌ای به تمام مردم افغانستان است. از رئیس‌جمهور و دولت‌مردان که ادّعای دموکراسی و حقوق بشر دارند، توسل جستن به این‌گونه سنّت‌های فسیل‌شده نهایت شرمندگی است.

۲- با فعال بودن قوه مقننه و دو مجلس پارلمان و سنا، لویه جرگه دیگر چه معنی دارد؟ اگر لویه جرگه قانون‌گذاری می‌کند پس جایگاه قوه مقننه با دو مجلس پارلمان و سنا در کجاست؟ تصمیمات ملّی باید به نمایندگان مردم واگذار شود. اگر قضایای حقوقی را لویه جرگه فیصله می‌کند پس وظایف و صلاحیت‌های قوه قضائیه چیست؟ محاکم و قضات چه کار می‌کنند؟
واقعیت این است که رئیس‌جمهور با تشکیل لویه جرگه فرمایشی متشکل از طرفداران خود، می‌خواهد قوه مقننه و قضائیه را دور بزند و خواست خود را به کرسی بنشاند. برگزاری چنین جرگه‌ها تلاش برای بی‌اعتبار کردن قوه مقننه و قضائیه کشور است و این‌کار هم مخالف قانون اساسی است و هم ناسازگار با منافع ملی. میر رحمان رحمانی رئیس پارلمان رسماً مخالفت خود را با این جرگه اعلام کرده‌است؛ امّا رئیس‌جمهور بی‌توجه به اعتراض دو قوه دیگر به خواست خود عمل می‌کند.

۳- حکومت افغانستان در دو سه ماه اخیر به دستور حکومت ایالات متحده بیش از ۴۰۰۰ طالب زندانی را رها کرده‌است. رهایی این زندانیان در حالی‌که طالبان نه تنها از جنگ و خشونت دست نکشیده و با دولت وارد مذاکره نشده بلکه عملیات نظامی خود را شدّت بخشیده‌است جز تقویت طالبان و تضعیف نیروهای امنیتی دیگر چه معنی می‌تواند داشته باشد؟
حامد کرزی ۱۶ سال پیش گدایی صلح از طالبان را بنیاد نهاد و بهایی گزافی به آن پرداخت؛ از امتیاز دادن به طالبان و پاکستان تا تضعیف نیروهای امنیتی بخشی از حاتم‌بخشی کرزی بود. تنها نتیجه‌ای که عاید کشور شد پیشروی طالبان در مناطق مختلف، تطهیر جنایات این گروه و عقب‌نشینی نیروهای امنیتی بود. حکومت کنونی تحت فشار ایالات متحده بر گدایی صلح از طالبان و پاکستان شدّت بخشیده و براین اساس تاکنون هزاران تروریست طالب را از زندان رها کرده‌است؛ نتیجة فوری آن پیوستن رهاشدگان به جبهه‌های جنگ و تقویت جبهه طالبان و تشدید جنگ و ناامنی و کشتار مردم است.
معصوم استانکزی گفته ۴۰۰ زندانی باقی‌مانده به چهار دسته تقسیم می‌شوند: ۱. تروریستان حرفه‌ای که موجب قتل‌های جمعی شده‌اند. ۲. آدم‌کشانی که سبب قتل‌های فرعی شده‌اند. ۳. گروهی که به قاچاق مواد مخدر محکوم به حبس طولانی هستند. ۴. گروهی که به فسادهای کلان آغشته هستند. وی گفته رئیس‌جمهور صلاحیت آزاد کردن این افراد را ندارد. باید از وی پرسید که رئیس‌جمهور براساس کدام قانون صلاحیت آزاد کردن ۴۰۰۰ طالب را به دست آورده‌است؟
بدون تردید آن‌ها قاتل جوانان کشور هستند؛ جوانانی که جان خود را در کف دست گرفته در برابر این تروریست‌ها از امنیت و آرامش و استقلال کشور دفاع می‌کنند و با دادن صدها شهید این تروریستان را بازداشت کرده‌اند. آن‌ها خود به زندان پل چرخی نیامده‌اند که رئیس‌جمهور با چنین سخاوتی آزادشان می‌کند. مگر خون جوانان مردم و تخریب وطن و عملیات انتحاری جنایت نیست؟ مگر حقّ الناس به حساب نمی‌آید؟
لویه جرگه براساس کدام حکم عقل و شرع می‌تواند از خون جوانان مردم بگذرد و حقّ الناس را به تروریستان ببخشد. براساس دین اسلام حق النّاس را جز صاحب حق هیچ‌کسی نمی‌تواند ببخشد.

۴- مذاکرات مستمر خلیل‌زاد نماینده ویژه رئیس‌جمهور ترامپ با طالبان و نتایج خفّت‌بار آن برای مردم افغانستان نشان می‌دهد که تصمیم گیرندة اصلی در افغانستان خلیل‌زاد است و نه اشرف غنی و دیگر سران مدّعی. به نظر می‌رسد خلیل‌زاد گام به گام طالبان را به گرفتن قدرت در افغانستان نزدیک می‌کند. گروه تروریستی که آمریکا به خاطر سرکوب آن ۲۰ سال افغانستان را اشغال کرده‌است. حالا آشکار شده که آمریکا می‌خواهد آن را به قدرت برساند و از آن شبحی بسازد برای ترساندن کشورهای رقیب خود در منطقه.
آزادی جنایت‌کاران و تروریستان آخرین گام‌هایی این توطئه می‌باشد. ۵۰۰۰ جنگجوی تروریست بر سپاه طالبان افزوده می‌شود. با آزادی آنان، طالبان حملات نظامی و انتحاری خود را افزایش داده و مرکز چند ولایت را سقوط خواهد داد و به گرفتن کابل نزدیک‌تر خواهد شد. این همان چیزی است که آمریکا در نهایت می‌خواهد؛ بنابراین میوه‌ای که اشرف غنی می‌خواهد از درخت سمّی لویه جرگه بچیند تبرئه خودش است. او به دستور آمریکا مجبور است تروریستان را آزاد کند؛ امّا آن را به نام لویه جرگه ختم می‌کند و می‌خواهد شرکت‌کنندگان لویه جرگه را روسیاه نماید. غافل از این‌که مردم فریب این نیرنگ‌ها را نخواهند خورد.

سید اسحاق شجاعی
کد مطلب: 93715
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل