خلیلزاد و افشای پشت پرده توافقنامه صلح آمریکا و طالبان

زلمی خلیلزاد نماینده ویژه آمریکا در امور افغانستان تفسیر جدیدی از توافقنامه آمریکا و طالبان ارایه کرده که بیانگر توافق جامع میان دو طرف برای نابودی همه‌جانبه افغانستان با تحمیل صلح تحمیلی و همچنین ارایه تعریف جدید از تروریسم است. وی که در یک ویدئو کنفرانس به میزبانی انستیتو صلح آمریکا سخن می‌گفت در همان حال که خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان را مشروط به اقدامات و عملکرد طالبان در قبال توافقنامه دوحه دانست مبارزه با تروریسم، آغاز مذاکرات بین الافغانی و توافق برای آتش‌بس جامع را از دیگر شرایط مهم این توافقنامه اعلام کرد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۵ اسد ۱۳۹۹ ساعت ۱۴:۴۰
خلیلزاد و افشای پشت پرده توافقنامه صلح آمریکا و طالبان
زلمی خلیلزاد نماینده ویژه آمریکا در امور افغانستان تفسیر جدیدی از توافقنامه آمریکا و طالبان ارایه کرده که بیانگر توافق جامع میان دو طرف برای نابودی همه‌جانبه افغانستان با تحمیل صلح تحمیلی و همچنین ارایه تعریف جدید از تروریسم است. وی که در یک ویدئو کنفرانس به میزبانی انستیتو صلح آمریکا سخن می‌گفت در همان حال که خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان را مشروط به اقدامات و عملکرد طالبان در قبال توافقنامه دوحه دانست مبارزه با تروریسم، آغاز مذاکرات بین الافغانی و توافق برای آتش‌بس جامع را از دیگر شرایط مهم این توافقنامه اعلام کرد.

خلیلزاد و طالبان دو بال آمریکا برای آینده افغانستان

زلمی خلیلزاد به عنوان نماینده افغانی الاصل و پشتون آمریکا درامور افغانستان تلاشهای همه‌جانبه ای را برای تسلط پشتونها بر تمامی ارکان افغانستان پی‌گیری می‌کند. اگرچه همواره انتخاب آمریکا برای افغانستان پشتونها بوده‌اند اما اینبار آمریکا به دنبال پشتونهای تندرو از جنس طالبان برای افغانستان است که خلیلزاد در حال تحقق آن می‌باشد. هر چند طالبان ادعا می‌کند که مسایل پنهانی در توافقنامه دوحه میان آمریکا و طالبان مطرح نیست اما ارزیابی اظهارات خلیلزاد در ویدئو کنفرانس انستیتو صلح آمریکا، از چند جهت قابل توجه است که تناقض آشکار بات این ادعا دارد.

اول آنکه در مورد تعریف و مصادیق تروریسم میان آمریکا و طالبان این گونه توافق شده‌است که کشتار مردم و غیرنظامیان افغان ازسوی طالبان نه تنها اقدام تروریستی نیست بلکه صرفاً اهرم فشار این گروه برای وادار کردن دولت افغانستان به دادن امتیازات لازم به گروه طالبان در آینده تحولات این کشور یا حداقل تا قبل از آغاز گفتگوهای بین الافغانی است. از دیدگاه آمریکا، همین که طالبان به نیروهای آمریکایی حمله نکند مرتکب اقدامات تروریستی نشده و مردم افغانستان نیز از سوی آمریکا نه تنها حق حیات ندارند بلکه به هر میزان از آنان کشته شوند به تثبیت موقعیت آمریکا در افغانستان کمک می‌کند؛ بنابراین، همکاری آمریکا و طالبان براساس توافقنامه دوحه برای مقابله با تروریسم، در واقع مبتنی بر کشتار مردم بخصوص زنان و کودکان افغان است که همه روزه و در همه مناطق افغانستان با حملات خونین و کشتار بی رحمانه طالبان (در سایه سکوت آمریکا) روبرو هستند.

دوم آنکه طالبان و آمریکا اگر چه در مورد برگزاری مذاکرات بین الافغانی توافق دارند اما آمریکا با حمایت از آزادی کامل زندانیان طالبان از زندانهای دولت افغانستان از موضع این گروه در برابر کابل حمایت می‌کند. زیرا انتخاب آمریکا برای آینده تحولات سیاسی و امنیتی افغانستان طالبان است و آزادی کامل زندانیان این گروه و بازگشت آنان به جبهه‌های جنگ به میزان قابل توجهی توان نظامی طالبان را در برابر دولت کابل افزایش می‌دهد. کما اینکه دولت افغانستان نیز بارها تأیید کرده‌است که بخشی از نیروهای آزاد شده طالبان به جبهه‌های جنگ بازگشته اند.

سوم آنکه زلمی خلیلزاد مشخص نیست در سخنان خود از کدام آتش‌بس با طالبان در توافقنامه دوحه سخن گفته‌است. زیرا این گروه با شدت هرچه تمام تر همه جبهه‌های جنگ حملات خود را ضد دولت و نیروهای نظامی افغانستان شدت بخشیده و با حملات انفجاری هر روز تعداد زیادی از مردم این کشور را به خاک و خون می‌کشد. از اینرو به نظر می‌رسد منظور خلیلزاد، آتش‌بس میان طالبان و نظامیان آمریکایی است و تا زمانی که طالبان به نیروهای آمریکایی حمله نکند از دیدگاه واشینگتن این گروه، گروهی ضد تروریست است که ضمن رعایت آتش‌بس هدف آن قتل و کشتار مردم و نظامیان دولت افغانستان است.

در هر حال، رویکرد آمریکا به مصالحه با طالبان که از اواخر دوره ریاست جمهوری باراک اوباما درآمریکا آغاز شد نشان داد که این کشور تعریف جدیدی از الزامات واشینگتن برای ادامه حضور در افغانستان ارایه خواهد کرد که در سخنان خلیلزاد کاملاً مشهود است. در حالی که آمریکا می‌کوشد از تواتفقنامه دوحه به عنوان موفقیت مهم خود در در قبال افغانستان استفاده کند اما طالبان تاکنون نشان داده‌است که تنها موضوع قابل اهمیت برایش، نه صلح افغانستان و نه جان و مال مردم این کشور بلکه آزادی زندانیان آن از زندانهای دولت افغانستان است. آزادی این افراد نه به خاطر رها شدن از بند و رسیدن به رفاه و کنار خانواده بودن بلکه مهیا کردن مجدد آنان برای اعزام به جبهه‌های جنگ است و این موضوع تنها اولویت طالبان است که از حمایت‌های آمریکا نیز برخوردار می‌باشد. به همین دلیل کاملاً مشخص نیست بعد از آزادی کامل زندانیان طالبان این گروه با چه شرایط و موضعی بخواهد وارد مذاکرات بین الافغانی شود. زیرا این گروه تاکنون هیچ امتیازی به نفع مردم افغانستان برای شرکت در مذاکرات بین الافغانی نداده‌است و همچنان با تشدید حملات خونین خود، نشان می‌دهد که جنگ و ادامه آن، اولویت راهبردی و سیاستهای طالبان برای تسلط بر افغانستان است.
کد مطلب: 93641
مرجع : مطالعات افغانستان
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل