واگذاری جنوب به طالبان با تخلیه پایگاه‌های نظامی توسط آمریکا

به گزارش وزارت دفاع آمریکا و براساس بیانیه گروه طالبان، آمریکا در فاز اول توافق خود با این گروه ۵ پایگاه‌ نظامی خود در افغانستان را تخلیه کرده‌است. تخلیه این ۵ پایگاه از اهمیت بالایی برخوردار است و می‌تواند نقش مهمی در توان عملیاتی نیروهای امنیتی افغانستان و همچنین گروه طالبان داشته باشد.
تاریخ انتشار : سه شنبه ۳۱ سرطان ۱۳۹۹ ساعت ۰۹:۲۲
واگذاری جنوب به طالبان با تخلیه پایگاه‌های نظامی توسط آمریکا
به گزارش وزارت دفاع آمریکا و براساس بیانیه گروه طالبان، آمریکا در فاز اول توافق خود با این گروه ۵ پایگاه‌ نظامی خود در افغانستان را تخلیه کرده‌است. تخلیه این ۵ پایگاه از اهمیت بالایی برخوردار است و می‌تواند نقش مهمی در توان عملیاتی نیروهای امنیتی افغانستان و همچنین گروه طالبان داشته باشد. در این گزارش قصد داریم نگاهی به ابعاد تخلیه این پایگاه‌ها و نتایج آن داشته باشیم.

پایگاه‌ شوراب در هلمند

این پایگاه‌ در ولایت هلمند و در نزدیکی شهر لشکرگاه قرار دارد. این پایگاه‌ در سال ۲۰۰۵ ساخته شد و دارای یک باند فرود ۳ هزار و ۵۰۰ متری و ظرفیت سکونت ۲۸ تا ۳۲ هزار نیروی نظامی است. این پایگاه تا سال ۲۰۱۴ در اختیار نیروهای نظامی بریتانیا بوده و پس از آن توسط نیروهای آمریکایی به عنوان یک پایگاه لجستیک هوایی به کار گرفته می‌شد. در سال ۲۰۱۲ طالبان توانست با نفوذ به این پایگاه‌ به هشت هواپیمای هریر آمریکایی آسیب جدی وارد کند. همچنین در سال ۲۰۱۹ نیز در میان مذاکرات طالبان و آمریکا، طلبان با حمله به این پایگاه‌ نظامی ۲۳ نفر را کشت.
با توجه به نقش این پایگاه در پشتیبانی نزدیک هوایی از طریق هلیکوپترهای مسلح و هواپیماهای پشتیبانی نزدیک، خروج نیروهای آمریکایی از این پایگاه به معنای قطع کامل پشتیبانی نزدیک هوایی از نیروهای زمینی افغانستان در هلمند است. همچنین با این اقدام نیروهای زمینی حاضر در منطقه بخش عمده‌ای از توانایی لوجستیک خود را به دلیل قطع همکاری نیروهای آمریکایی از دست می‌دهند. پیش از این نیز در سال ۲۰۱۴ نیروهای آمریکایی یکی از بزرگترین پایگاه‌های خود در هلمند را تخلیه کرده بودند. این امر در میان مدت، امنیت شهرهای قندهار، لشکرگاه و سنگین را تحت تأثیر منفی خود قرار می‌دهد.

کمپ هلند/ریپلی در اروزگان

اروزگان یکی از ولایت‌هایی است که حضور سنگین طالبان احساس در آن احساس می‌شود. حضور گسترده طالبان در این ولایت موجب شده بود که در مارس ۲۰۱۹ نیروهای آمریکایی و افغان به اشتباه وارد درگیری با یکدیگر بشوند و در نتیجه آن نیروهای آمریکایی مقر نیروهای افغان را بمباران کردند. دو طرف پس از آن اذعان کردند که تصور می‌کردند در حال تبادل آتش با طالبان هستند. در این شرایط نیروهای آمریکایی تصمیم گرفتند تا در جهت کاهش نیرو پایگاه ریپلی را تخلیه کنند. این پایگاه دارای یک باند فرود ۶ هزار متری و مجموعه کامل برای عملیات‌های هلیکوپتری است. این پایگاه توانایی پذیرش هواپیماهای سنگین KC-130R را دارد که نقش مهمی در اجرای عملیات‌های سوخت‌گیری هوایی بازی می‌کند.
این پایگاه که در نزدیکی ولایت قندهار واقع است نقش مهمی در تأمین امنیت این ولایت دارد. تخلیه این پایگاه در کنار پایگاه شوراب به معنای افزایش خطر سقوط برای ولایت قندهار و ولایت ارزگان است. با تعطیل شدن این پایگاه امر سوختگیری هوایی در محدود عملیاتی آن نیز کنسل خواهد شد و این امر به معنی کاهش دخالت هوایی در جنگ افغانستان، با تعطیل کردن عملیات‌های هوایی برد بلند و با زمان طولانی است. در کنار این پایگاه‌ها نیروهای آمریکایی «پایگاه گردیز» در پکتیا و «پایگاه لغمان» را نیز تخلیه کرده‌است.

تخلیه این پایگاه‌‌ها به چه معنا است؟

نگاهی به موقعیت جغرافیایی پایگاه‌های تخلیه شده نشان دهنده این است که آمریکایی‌ها ولایت‌های جنوبی افغانستان را رها کرده‌اند. ولایت‌هایی که در آن طالبان نفوذ گسترده‌ای دارند و در طول ماه‌های پیش نیز پوسته‌های عملیاتی موجود در آن به دلیل خطرات موجود جمع‌آوری شد. تخلیه این پایگاه‌های عملیاتی به معنی این است که در درجه اول آمریکا جنگ در این ولایات را به جنگی داخلی تبدیل می‌سازد و در نهایت با علم به برتری طالبان در این ولایات، به نوعی حکومت غیررسمی طالبان در آن تثبیت می‌شود. موفقیت طالبان در تثبیت خود در این ولایات به معنی از دست رفتن کامل نیمی از کشور افغانستان برای دولت کابل و در معرض خطر قرار گرفتن کابل است.

به نظر می‌رسد که آمریکایی‌ها به خوبی در راستای طرح تحول اهداف نظامی خود در حال فاصله گرفتن از درگیری‌های مرتبط با ستیزه‌جویی برای تمرکز برروی مهار قدرت‌های دولتی به ویژه روسیه و چین در در دهه آینده است. آمریکایی‌ها پس از ۲۰ سال نبرد در عراق و افغانستان این نکته را در یافته‌اند که صرف کردن توان نظامی آن‌ها برای مهار بازیگران غیردولتی تنها به معنای درگیر شدن در جنگ‌هایی است که پایانی برای آنها وجود ندارد. اکنون آمریکا می‌کوشد تا با تخلیه این مناطق طالبان را در وضعیتی برتری نسبت به دولت افغانستان قرار دهد و در عمل دولت افغانستان در برابر این واقعیت قرار بگیرد که طالبان حاکم اصلی سرزمین افغانستان است و ناگزیر به توافق به این گروه باشد.

در حال حاضر در این ولایات نیروهای نظامی افغانستان عمدتاً درگیر در عملیات‌های تدافعی هستند و به ندرت از پایگاه‌های خود خارج می‌شوند. همچنین تجربه عملیاتی نیز ثابت کرده‌است که در صورت تهاجم طالبان، آنها به سختی می‌توانند امنیت این پایگاه‌ها را تأمین کنند. از سوی دیگر در صورت عدم پذیرش چنین توافقی طرح جغرافیایی افغانستان می‌تواند به تجزیه غیررسمی این کشور بیانجامد که مناطق جنوبی، شمالی و مرکز افغانستان در کشمکش بایکدیگر قرار بگیرند.
کد مطلب: 93485
مرجع : مطالعات افغانستان
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل