نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » خبر » سیاسی و امنیتی

تحلیلگر مسائل افغانستان:

کنترل مرزها برای دولت افغانستان در اولویت قرار ندارد

۲۱ جوزا ۱۳۹۹ ساعت ۹:۳۵

تحلیلگر مسائل افغانستان گفت: متأسفانه افغانستان طی ۴۰ سال گذشته در جنگ و اشغال به سر برده‌است و مردم در فقر زندگی می‌کنند. این کشور سال‌ها توسط آمریکایی‌ها به اشغال درآمده و در شرایط دشواری است.

به گزارش پیام آفتاب، «پیرمحمد ملازهی» تحلیلگر ایرانی مسائل افغانستان در گفت و گویی با روزنامه «رسالت»، با اشاره به حادثه تیراندازی نیروهای نظامی ایران به موتر/ماشین حامل اتباع غیرقانونی افغانستانی گفت: در این مسئله که در پشت پرده افرادی هستند که از این حادثه برای رسیدن به اهداف خود موج‌سواری می‌کنند، هیچ تردیدی وجود ندارد.

وی ادامه داد: در افغانستان افرادی به دنبال ایجاد اختلاف میان دو کشور هستند و رسانه‌هایی از طریق کمک‌های غیرمستقیم از غرب سعی در ایجاد جوسازی رسانه‌ای و تبلیغات علیه روابط میان ایران و افغانستان دارند. این گروه‌ها و رسانه‌ها ایران ستیزی می‌کنند و به مشکلات دامن می‌زنند.

ملازهی با تأکید بر اینکه ایران باید با تبلیغات گسترده سعی در آگاهی بخشی پیرامون مشکلات میان این دو کشور داشته باشد، گفت: ایران باید شفاف‌سازی دربارهٔ ادعای به آب انداختن شماری از مهاجران غیرقانونی حین عبور از مرز مشترک افغانستان و ایران می‌کرد. در اتفاقی که برای ماشین حامل اتباع افغانستانی در یزد رخ داد، نیروی نظامی بر اساس گزارشی که به آن‌ها رسیده بود، عمل کرد. ما باید در این موضوع نگاه واقع‌بینانه همراه با اطلاع‌رسانی درستی داشته باشیم تا برای مردم افغانستان هم قابل قبول باشد.

وی با اشاره به مهاجرت غیرقانونی افغانستانی‌ها به ایران طی سال‌های گذشته افزود: اتباع افغانستانی به‌طور غیرقانونی و در تعداد بالا به ایران مهاجرت می‌کنند. از سال ۱۳۵۶ که اتحاد جماهیر شوروی وارد افغانستان شد، سه میلیون افغانستانی وارد ایران شده‌اند و کشور ما هم برخورد انسانی با آن‌ها داشت تا در نقاط مختلف کار و زندگی کنند.

تحلیلگر مسائل افغانستان ادامه داد: متأسفانه افغانستان طی ۴۰ سال گذشته در جنگ و اشغال به سر برده‌است و مردم در فقر زندگی می‌کنند. این کشور سال‌ها توسط آمریکایی‌ها به اشغال درآمده و در شرایط دشواری است. اگر در این کشور بمانند با فقر دست و پنجه نرم می‌کنند و درصورتی‌که بخواهند مهاجرت کنند، از راه غیرقانونی اقدام می‌نمایند، زیرا کنسولگری نمی‌تواند به تعداد بالا به آن‌ها برای ورود به ایران ویزا بدهد.

ملازهی با بیان اینکه مهاجران غیرقانونی افغانستان به شکل گروهی وارد ایران می‌شوند، افزود: تبعه غیرقانونی با اتوبوس به ایران نمی‌آیند، زیرا باید مدارک ارائه دهند و مأموران مرزی هم به افرادی که فاقد ویزا هستند، اجازه ورود نمی‌دهند، در نتیجه این افراد با وانت و از راه‌های فرعی وارد شهرها می‌شوند.

وی اضافه کرد: بعضی از نیروهای کار افغانستانی ارزان‌تر از نیروهای ایرانی هستند به همین علت بعضی از کارفرمایان ایرانی ترجیح به استفاده از آن‌ها دارند. از این زاویه بازار کار ایران برای افغانستانی‌ها گسترده‌است و برای آن‌ها جذابیت دارد.

ملازهی با بیان اینکه دولت افغانستان کنترلی در خروج اتباع خود ندارد، تصریح کرد: هزار کیلومتر مرز ایران با افغانستان باعث می‌شود راه‌های ورود غیرقانونی به کشور زیاد باشد. سه استان خراسان رضوی، خراسانی جنوبی و سیستان و بلوچستان در ایران و استان‌های هرات، فراه و نیمروز در افغانستان مرز ایران را شامل می‌شوند. وقتی افغانستان امکانات و اراده برای کنترل مرزها ندارد و حتی این موضوع برای آن‌ها در اولویت قرار ندارد، طبیعتاً کنترل مرز به این گستردگی مشکل بوده و ایران باید به‌تنهایی آن را تحت کنترل خود داشته باشد.

این تحلیلگر سیاسی ادامه داد: هر روز از مرز سیستان و بلوچستان و با استفاده از وانت اتباع غیرقانونی افغانستان وارد ایران می‌شوند. باید کنسولگری افغانستان شرایطی را فراهم بیاورد تا ظرفیت مهاجرینی که قصد ورود قانونی به ایران را دارند، افزایش پیدا کند، زیرا در این صورت حق و حقوق آن‌ها هم رعایت می‌شود و مشکلاتی مانند حادثه یزد هم ایجاد نمی‌شود.

ملازهی بیان کرد: کشوری که چهل سال درگیر جنگ است نیاز به بازسازی دارد به‌طوری‌که بیشتر از ۶۰ درصد از مردم این کشور محتاج کمک‌های سازمان ملل هستند. کشورهای آمریکا و انگلیس هیچ اقدامی به نفع کشور افغانستان انجام نمی‌دهند. این کشور با وجود جنگ و فقر، صادرکننده اقلام مختلف کشاورزی است و می‌تواند راه‌سازی کند، بنابراین نباید منتظر کشورهای دیگر بماند.

ملازهی دربارهٔ حضور آمریکا در افغانستان و مشکلاتی که به‌واسطه آن‌ها برای این کشور به وجود آمده‌است، گفت: نباید انتظار داشته باشیم کشوری که کشور دیگری را به اشغال درآورده، بتواند برای آن راه‌حل پیدا کند. آمریکا به دنبال رفع مسائل افغانستان نیست بلکه به دنبال سرمایه‌گذاری در جهت تقویت نیروهای نظامی و فعالیت شرکت‌هایش است. آمریکا ۱۰ میلیارد دلار طی ۱۰ سال در افغانستان هزینه کرده‌است، اما نه برای اینکه اولویت مردم افغانستان باشد بلکه برای رسیدن به مقاصد و اهداف خود هزینه کرده‌است.