مدیرمسئول روزنامه الوفاق: هیچ قدرتی نمی‌تواند به جنگ در افغانستان پایان دهد

مصیب نعیمی کارشناس مسائل سیاسی در خصوص آخرین تحولات افغانستان گفت: با توجه به میزان آرایی که هر کدام از این دو نفر دارند ـ ۵۱ به ۴۹ درصد ـ آن‌ها فقط از طریق نوعی مصالحه درونی است که می‌توانند این گردنه را عبور کنند. قطعاً با زور، درگیری و تقابل کاری از پیش نمی‌رود.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۱ حوت ۱۳۹۸ ساعت ۱۳:۲۲
مدیرمسئول روزنامه الوفاق: هیچ قدرتی نمی‌تواند به جنگ در افغانستان پایان دهد
پس از حدود ۵ ماه اختلاف و کش‌مکش بر سر نتایج انتخابات ریاست جمهوری ششم میزان/مهرماه ۱۳۹۸، کمیسیون مستقل انتخابات اعلام کرد اشرف غنی با حدود ۵۱ درصد آرا رئیس‌جمهور افغانستان است. این نتیجه را عبدالله نپذیرفت و اعلام کرد پیروز نهایی و در نتیجه رئیس‌جمهور جدید افغانستان اوست. اینک و پس از گذشت حدود سه هفته از اعلام نتیجه انتخابات جنجالی، محمد اشرف غنی رسماً به عنوان رئیس‌جمهوری در «ارگ» سوگند ادا کرد. در عین حال عبدالله عبدالله، رئیس اجرایی پیشین که خودش را پیروز انتخابات می‌داند نیز به‌طور جداگانه در قصر سپیدار مراسم تحلیف برگزار کرد. این دو مراسم به‌طور زنده از رسانه‌های مختلف پخش شد.

براساس گزارش‌ها زلمی خلیلزاد نماینده آمریکا در امور صلح افغانستان و برخی چهره‌های سیاسی دیگر در این مدت با دو طرف برای یافتن راه حل گفتگو کردند، اما این گفتگوها به بن‌بست خورده‌است. در واشینگتن، مایک پومپئو وزیر امور خارجه آمریکا با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که ایالات متحده با تشکیل یک دولت موازی در افغانستان مخالف است و از حاکمیت ملی و یکپارچگی افغانستان حمایت می‌کند. 

به گزارش پیام آفتاب، «مصیب النعیمی» مدیر مسئول روزنامه عرب زبان الوفاق و کارشناس مسائل سیاسی در مصاحبه ای با خبرگزاری دیدار در خصوص آخرین تحولات افغانستان گفت: با توجه به میزان آرایی که هر کدام از این دو نفر دارند ـ ۵۱ به ۴۹ درصد ـ آن‌ها فقط از طریق نوعی مصالحه درونی است که می‌توانند این گردنه را عبور کنند. آمریکایی‌ها دنبال بهانه هستند که در افغانستان بمانند و نشان بدهند که افغانستانی‌ها نمی‌توانند حاکمیت خود را تثبیت کنند. آن‌ها با طالبان زد و بندهایی کرده‌اند؛ در حالی که این موضوع خود مبدل به اختلافاتی در سطح بزرگان افغانستان شده‌است و می‌گویند چگونه آمریکا که افغانستان را به جنگ‌های داخلی کشانده و اشغالگری را ادامه داد و سال‌ها از پیشرفت و هر گونه تفاهم داخلی افغانستان جلوگیری کرد امروز با طرفی که به بهانه آن، افغانستان را اشغال کرد، کنار می‌آید و قصد دارد بقیه را مطیع خود کند؟ این خود گره بزرگی است و در عین حال واقعیتی می‌باشد که پیش آمده‌است.

نعیمی افزود: همه در افغانستان پذیرفته‌اند که آمریکا قابل اعتماد نیست، زیرا آن‌ها همیشه حتی هم‌پیمانان خود را دور می‌زنند و این اتفاقی است که در افغانستان افتاد. در حال حاضر برخی ریش‌سفیدان و اعضای لویه‌جرگه تلاش دارند بین عبدالله و غنی تفاهم ایجاد کنند که این تنش به رکود و سقوط دولت منتهی نشود.

وی در پاسخ به این پرسش که اگر آمریکا دخالت نکند آیا احتمال جنگ وجود ندارد، گفت: آمریکایی‌ها عنوان می‌کنند که قصد مصالحه دارند، ولی خود افغانستانی‌ها هم با توجه به تجاربی که پشت سر گذاشته‌اند به این نتیجه رسیده‌اند که جنگ بین طوایف افغانستانی، پایان ناپذیر است و به نفع کسی نیست. این افراد هر کدام بخشی از جامعه افغانستان را نمایندگی می‌کنند و حق دارند در حاکمیت این کشور نقش داشته باشند. افغانستان کنونی با ۲۰ سال پیش قابل مقایسه نیست، آن‌ها از نظر دانش و بینش سیاسی و اجتماعی رشد کرده‌اند، همچنین طالبان امروز نسبت به ۲۰ سال پیش نگاه متفاوتی پیدا کرده‌است، آن‌ها پذیرفته‌اند طیف‌های مختلف در افغانستان زندگی کنند و اگر بخواهند با نگاه طالبان قبلی عمل کنند، نه آمریکا که هیچ قدرتی نمی‌تواند به جنگ در افغانستان پایان دهد.

نعیمی با بیان اینکه آن چیزی که امروز طالبان را کنار آمریکای کافر، ملحد و خونخوار (به زعم طالبان) نشانده، نگاه بسیط و جدید است، اظهار کرد: طالبان می‌خواهد از این مرحله به هم‌ریختگی و درگیری داخلی افغانستان عبور کند و فرصتی برای بازسازی و مشارکت ملی به دست بیاورد؛ لذا این نیست که آمریکا عامل استقرار و ثبات باشد، آمریکا هرگز دنبال ثبات و استقرار دولت ملی در افغانستان نبود، همیشه با طیفی می‌جنگید و افغانستانی‌ها را علیه هم مسلح می‌کرد.

مدیر مسئول روزنامه الوفاق در خصوص حاکمیت همیشگی پشتون‌ها بر افغانستان هم گفت: پشتون‌ها به نوعی حاکمیت در افغانستان را حق خود می‌دانند؛ در حالی که افغانستانی‌ها از هر طیف، قوم، مذهب و ولایت، این حق را دارد. البته در پشتون‌ها هم افراد زیادی هستند که نگاه مسالمت‌آمیزی دارند و به‌رغم ادعای تاریخی که دارند حاضر به مشارکت در امور سیاسی افغانستان هستند. این دوگانگی در افغانستان را می‌توان به شرایط لبنان قدیم و عراق تشبیه کرد که آنجا مذهبی و اینجا طایفه‌ای است که فکر نمی‌کنم خیلی ایجاد مشکل کند، چون همه افغانستانی هستند و این راهکار خوبی است که یکی رئیس‌جمهور و دیگری نخست‌وزیر باشد. در افغانستان به جای مذهب، قومیت‌ها پررنگ هستند. به نظرم ساختاری شبیه لبنان و عراق در آنجا جواب می‌دهد و تا جایی که ما ارتباط داریم اکثر عقلای این کشور، مشارکتی را که در آن همه اقوام و گروه‌ها باشند را قبول دارند.

نعیمی در پاسخ به این پرسش که چرا در این مقطع، ایران نقشی در صلح افغانستان ندارد و نمی‌تواند بین این دو طیف آشتی برقرار کند، اظهار کرد: اگرچه برخی از طوایف و اقوام افغانستانی، خودشان را به ایران نزدیکتر می‌دانند، ولی نگاه جمهوری اسلامی ایران نسبت به افغانستان یک نگاه کلان است که همه جوانب را در آن می‌بیند، یعنی ایران دوست دارد که با همه اقوام و طرف‌ها همراهی مناسب و متناسب داشته باشد و کمک کند و آن چیزی که برای ایران مهم است امنیت و بازگشت آسایش به افغانستان است، چون آن کشور عمق استراتژیک ایران است و هر همسایه ناامنی می‌تواند اثرات منفی بر دیگر همسایگان بگذارد. جنگ‌های افغانستان بیشترین آوارگان افغانی را راهی ایران کرد. از طرفی، طرف‌های افغانستانی با جنگ راه به جایی نمی‌برند مخصوصاً جنگ‌های این زمانه که در آن غالب و مغلوب وجود ندارد، لذا ایران معتقد است مردم آنجا باید سیاست کشورشان را مشخص کنند. اگرچه ایران به طیفی از افغانستانی‌ها نزدیک‌تر است اما سعی دارد امنیت و منافع افغانستان محقق شود به طوری که هر طیفی که حاکم باشد حقوق دیگری را رسمیت بشناسد.

وی بابیان اینکه نگاه ایران به افغانستان همان نگاهی است که به عراق دارد، خاطرنشان کرد: ایران برای افغانستان یک حاکمیت کاملاً مستقل از بیگانه و زمامدارانی که سیاست مستقل داشته باشند می‌خواهد. ایران در چهل سال گذشته، میزبان بزرگان همه طرف‌های افغانستانی از حکمتیار گرفته تا ازبک‌ها، تاجیک‌ها، پشتون‌ها و هزاره‌ها بوده‌است و درب ورود به ایران به روی هیچ‌کدام بسته نبود. اما سعی ندارد به عنوان مداخله گر در آنجا شناخته شود جز اینکه سیاستش همه طیف‌ها را در بر بگیرد که مسیری در جهت منافع ملی خود و امنیت همسایگان پیش بگیرند.

این کارشناس روابط بین‌الملل در پاسخ به این پرسش که آیا قاعده دو پادشاه در یک اقلیم را ختم به خیر می‌بیند، گفت: قطعاً امری ناشدنی است. در برخی کشورها این جنس از اختلافات طبیعی است، ولی وقتی کنار هم باشند و برای یک هدف همکاری کنند قطعاً به نتیجه می‌رسند. قطعاً با زور، درگیری و تقابل کاری از پیش نمی‌رود. چه مانعی دارد هر کدام از طیف‌های ذی‌نفوذ و قومیت‌هایی که در آنجا دارای جایگاه و موقعیت هستند در دولت سهیم باشند؟ این اتفاق می‌تواند بیفتد و همان گونه که گفتم تجربه آن را در کشورهایی مانند لبنان و عراق داشته‌ایم. این رویکرد و رهیافت، حداقل از تنش‌های قومی پیشگیری می‌کند. این سیاست در دوره قبل افغانستان موفق بود و تا جایی که اطلاع دارم، تلاش‌هایی وجود دارد این تشریک مساعی مجدداً حاصل شود.

مصیب نعیمی با تأکید بر حفظ وحدت در افغانستان، اضافه کرد: در یک قانون اساسی همه‌جانبه‌نگر، حتی طالبان می‌تواند با دیگر گروه‌ها زیر یک پرچم، قرار گیرد. با توجه به تجربه جنگ‌های داخلی بی‌نتیجه، این اتفاق می‌افتد و قرار نیست دشمنی آن‌ها تا ابد ادامه یابد. این تجربه را در عمان داشتیم زمانی که برخی از وزرای سلطان قابوس علیه او خروج کردند، او آن‌ها را در کنار خود نشاند و موفق شدند عمان را به کشوری آرام و قابل احترام تبدیل کنند و حدود ۴۰ سال است که دارند با هم کار می‌کنند. افغانستان هم بعد از تجربه ارتش سرخ، حکومت طالبان، جنگ‌های داخلی و حضور آمریکا در آنجا، هزینه‌های زیادی داده و متوجه خسارت‌های احتمالی بعدی نیز هست. به نظر من جامعه افغانستان رشد بسیار بالایی کرده، به طوری که می‌تواند از این گردنه هم عبور کند.

 این کارشناس روابط بین‌الملل در پاسخ به این پرسش که آیا شرایط کنونی به نفع طالبان تمام می‌شود، یادآور شد: قطعاً. هر قدر دامنه این داستان طولانی‌تر و دولت ضعیف‌تر شود، طالبان احساس پیروزی بیشتری می‌کند. به هر حال طالبان در افغانستان حاکمیت ندارد و نمی‌توانست در مورد کشور تصمیم بگیرد، ولی در حال حاضر اگر وارد پروسه سیاسی شود، می‌تواند به عنوان یکی از طرف‌های مهم، منشأ اثر باشد، از این رو می‌تواند از این فرصت استفاده کند و این شرایط آن‌ها را امیدوارتر می‌کند. طالبان و دولت افغانستان به این نتیجه رسیده‌اند که حضور آمریکا در افغانستان مفید نیست و این یک نقطه مشترک است که در دراز مدت، افغانستانی‌ها را به هم نزدیک می‌کند. اگر این دو طیف متعهد شوند قطعاً آمریکا را بیرون خواهند کرد.

نعیمی در پایان با بیان اینکه طرف‌های افغانستانی با نگاه جدید می‌توانند افغانستانی جدید را پایه‌گذاری کنند، افزود: این کشور شامل طیف‌ها، سلیقه‌ها، اقوام و مذاهب مختلف است و وقتی منافع همه این‌ها مراعات شود و برای ساختن کشور، کنار هم بنشینند قطعاً مردم هم همراهی خواهند کرد و کسی نیز از خارج، بهانه‌ای برای دخالت در افغانستان به دست نخواهد آورد.
کد مطلب: 92234
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل