تلاش شیوخ خلیج فارس برای عادی سازی روابط با اسرائیل

طی ایامی که هر روز خبرهایی از افزایش جنایت‌های نظامیان صهیونیست علیه فلسطینیان منتشر می‌شود، یک هیئت بلندپایه صهیونیستی برای شرکت در اجلاس بین‌المللی ابوظبی، وارد امارات شد، خبری که دیگر مانند گذشته‌ها تعجب محافل عربی را برنمی‌انگیزد. هشتمین اجلاس بین‌المللی کشورهای عضو توافقنامه سازمان ملل دربارهٔ مبارزه با فساد در ابوظبی با حضور نمایندگانی از۱۸۴ کشور جهان به همراه رژیم صهیونیستی برگزار شد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۴ جدی ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۱۷
تلاش شیوخ خلیج فارس برای عادی سازی روابط با اسرائیل
طی ایامی که هر روز خبرهایی از افزایش جنایت‌های نظامیان صهیونیست علیه فلسطینیان منتشر می‌شود، یک هیئت بلندپایه صهیونیستی برای شرکت در اجلاس بین‌المللی ابوظبی، وارد امارات شد، خبری که دیگر مانند گذشته‌ها تعجب محافل عربی را برنمی‌انگیزد. هشتمین اجلاس بین‌المللی کشورهای عضو توافقنامه سازمان ملل دربارهٔ مبارزه با فساد در ابوظبی با حضور نمایندگانی از۱۸۴ کشور جهان به همراه رژیم صهیونیستی برگزار شد.

به گزارش روزنامه صهیونیستی «یدیوت آهارونوت»، یک هیئت بلندپایه از مسئولان وزارت دادگستری اسراییل وارد امارات شد تا در اجلاس بین‌المللی مبارزه با فساد ابوظبی شرکت کند، اجلاسی که ادعا شده حدود ۳۰۰۰ نفر در آن حضور داشتند. در ارتباط با برنامه‌های این هیئت و ترکیب آن به غیر از موضوع شرکت در نشست یاد شده، جزییات بیشتری در دست نیست، اما تحلیلگران معتقدند که سفر این هیئت در ادامه تلاش‌های جاری با هدف عادی سازی روابط میان رژیم صهیونیستی و دولت عرب است. رژیم صهیونیستی پیش از این نیز اعلام کرد که قرار است در نمایشگاه بین‌المللی «اکسپو ۲۰۲۰» در دبی شرکت کند، نمایشگاهی که قرار است از ۲۰ اکتبر سال ۲۰۲۰ میلادی (۲۸ مهر ۱۳۹۹) تا ۱۰ آوریل ۲۰۲۱ (۲۱ فروردین ۱۴۰۰) در بندر دبی در امارات متحده عربی برگزار شود. مشخصا شرکت در این نمایشگاه برای صهیونیست‌ها آن حد اهمیت دارد که «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی پیشتر از تصمیم این رژیم برای شرکت در نمایشگاه بین‌المللی «اکسپو ۲۰۲۰» در دبی خبر داده و حضور این رژیم در این نمایشگاه را بیانگر پیشرفت عادی سازی روابط میان تل آویو با کشورهای عربی دانسته بود. یدیوت آهارونوت، روزنامه صهیونیستی اسراییل در ارتباط با این خبر نوشت: اسرائیل یک غرفه ویژه در نمایشگاه اکسپو ۲۰۲۰ در شهر دبی برپا خواهد کرد و مقام‌های اماراتی به شهروندان اسرائیلی اجازه خواهند تا برای شرکت و بازدید از این نمایشگاه به این کشور سفر کنند و تماس‌هایی در بالاترین سطوح میان امارات و اسرائیل برای ورود گردشگران با پاسپورت اسرائیلی به امارات انجام شده‌است.

روند عادی سازی روابط کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی در زمان ریاست جمهوری «انورسادات» رئیس‌جمهور معدوم مصر و با انعقاد قرار داد صلح کمپ دیوید در۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ (۱۷شهریو ۱۳۵۷) آغاز شد و پس از آن حسنی مبارک رئیس‌جمهور بعد از وی و پس از او عبدالفتاح السیسی راه سادات را ادامه دادند؛ هم اینک نیز سران کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس با چشم پوشی از حق فلسطینیان و مسلمانان به دنبال برقراری رابطه با رژیم صهیونیستی هستند.

سفر «میری ریگو» وزیر ورزش رژیم صهیونیستی در آبان ماه سال ۹۷ به امارات اولین سفر علنی و رسمی یک مقام صهیونیست به امارات بود، هرچند رسانه‌های منطقه بارها خبر از ملاقات و سفرهای متقابل مقامات اماراتی و رژیم صهیونیستی به پایتخت‌های دو طرف داده‌اند. سفر وزیر امورخارجه رژیم صهیونیستی به امارات در ۱۰ تیرماه ۱۳۹۸ دومین سفر علنی یک مقام رسمی این رژیم در یک سال گذشته از امارات محسوب می‌شود، سفری که با دیدارهای مختلف با مقامات اماراتی همراه بود. چندی پیش بود که رسانه‌های رژیم صهیونیستی اعلام کردند که این رژیم در مسیر عادی سازی روابط خود با کشورهای عربی، به دنبال امضای معاهده «عدم تجاوز» با عمان، امارات متحده عربی، بحرین و مغرب است. همان زمان، رسانه‌های اسرائیلی نوشتند که مقام‌های کاخ سفید برای امضای معاهده موسوم به «عدم تجاوز» میان اسراییل با چهار کشور عربی که مقدمه ای برای عادی سازی کامل روابط با صهیونیست‌هاست، با سفیران این کشورها در واشینگتن دیدار کرده‌اند. حالا بعد از چند سال رابطه پنهانی، دولت‌های عرب بویژه در خلیج فارس به دنبال علنی کردن روابط با صهیونیست‌ها هستند، رژیم اشغالگر قدس هم تلاش می‌کند که با عمان، امارات و بحرین و مغرب که روابط دیپلماتیک رسمی ندارد، معاهده «عدم تجاوز» امضا کند. بنابر گفته مقام‌های بلندپایه دیپلماتیک، این چهار کشور عربی پشت پرده با اسرائیل رابطه دارند.

منابع اسرائیلی تأکید دارند که آمریکا برای تحقق این امر به اسرائیل کمک می‌کند و در همین راستا یک مقام آمریکایی اخیراً در کاخ سفید با چهار سفیر عربی در واشینگتن در این باره دیدار و گفت و گو کرده‌است. رسانه‌های صهیونیستی هم به این مسئله اذعان کرده که رژیم اشغالگر دیگر تلاش خود را برای عادی سازی کامل روابطش با کشورهای عربی پنهان نمی‌کند و در همین راستا سعی دارد تا از طریق موضوع تأمین امنیت و آزادی دریانوری در آب‌های خلیج فارس به کشورهای عربی نزدیک شود. این معاهده شامل تقویت به اصطلاح دوستی رژیم صهیونیستی با این کشورها طبق منشور سازمان ملل می‌شود و کشورهای امضاکننده را متعهد می‌کند که به یکدیگر حمله نکنند؛ چنین معاهده ای، موجب می‌شود روابط غیرعلنی رژیم صهیونیستی با برخی از کشورهای عربی حالت نیمه رسمی به خود بگیرد. منابع عربی مطلع هم به رسانه‌های اسرائیلی گفته‌اند که عربستان، بحرین را به لحاظ دیپلماتیک و رسانه ای مسئول پیگیری این موضوع کرده‌است. در همین راستا خاخام قدس اشغالی نیز چندی پیش در سفری بی‌سابقه، به بحرین رفت و با علمای دینی این کشور و برخی از کشورهای عربی دیدار کرد. «شلومو عمار» خاخام عالیرتبه قدس اشغالی در این سفر با «حمد بن عیسی» پادشاه بحرین نیز دیدار کرد. برخی از کشورهای عربی حوزه خلیج فارس از جمله عربستان، امارات و بحرین پیشتر روابط پنهانی با رژیم صهیونیستی داشتند اما طی ماه‌های اخیر این روابط علنی تر شده و این کشورها در تلاش برای برقراری کامل روابط رسمی و دیپلماتیک با تل آویو هستند. آخرین بحث در خصوص رابطه تل آویو – ابوظبی از سوی یک میلیاردر اماراتی در پنجشنبه گذشته مطرح شد. «خلف الحبتور» در گفت وگو با «شالومی زیانتس» روزنامه‌نگار صهیونیست در دبی از کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس خواست تا با اسرائیل روابط علنی برقرار کنند. شبکه خبری الجزیره قطر اعلام کرد: الحبتور که در این مصاحبه لباس عربی بر تن دارد، با این ادعا که «عرب و یهود پسرعمو هستند و احمقانه است که با هم بجنگند»، خواستار عادی سازی روابط کشورهای عربی با اسراییل شد.

چندی پیش بود که انور عشقی ژنرال بازنشسته سعودی نیز اعلام کرد که عربستان آماده است سفارت خود را در سرزمین‌های اشغالی دایر کند، مشروط بر اینکه بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با ابتکار عمل اعراب در مورد صلح خاورمیانه موافقت کند. ارتباط میان رژیم صهیونیستی و برخی از حکام منطقه طی ماه‌های گذشته و در یکسال اخیر به یک موضوع عادی بدل شده‌است. تاکنون چندهیأت ورزشی و غیرورزشی صهیونیستی در کنفرانس‌ها و همایش‌های ورزشی در برخی کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از جمله امارات متحده عربی شرکت کرده‌اند. مهم‌ترین ارتباط میان کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس با رژیم صهیونیستی مربوط به سفر بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر این رژیم به عمان و دیدار با پادشاه این کشور در اوایل آبانماه ۱۳۹۷ است. اخبار منتشر شده توسط رسانه‌های بین‌المللی نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر کشورهای عرب منطقه ارتباطات پشت پرده و پنهانی خود را با رژیم صهیونیستی برای برقراری ارتباط آغاز کرده‌اند و با چشم پوشی از آرمان‌های فلسطین و اسلام، فقط به دنبال فرصت مناسب برای اعلام علنی آن می‌گردند. رژیم اشغالگر قدس و کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس در حالی به دنبال عادی سازی روابط هستند که این رژیم علاوه بر اشغال فلسطین و کشتار فلسطینیان، هنوز بلندی‌های جولان سوریه و بخش‌هایی از جنوب لبنان را در اشغال خود دارد. تحلیلگران منطقه ای معتقدند، یکی از دلایل همگرایی عربستان و امارات با رژیم صهیونیستی در زمان کنونی، پیدا کردن راه گریز از شکست در جنگ یمن می‌باشد، جنگی که با شهوت قدرت سران عربستان و امارات در ششم فروردین ۱۳۹۴ آغاز شده و جز کشتار غیر نظامیان بی گناه یمنی و خسارت‌های هنگفت به زیرساخت‌های این کشور دستاوردی نداشته‌است.

حذف درد فلسطین برای جهان چقدر آسان است؟!

جامعه جهانی عادت کرده‌است که اسرائیل را از هرگونه مسئولیت در مورد مجازات جمعی و نقض فاحش حقوق بشر مبری کند. اما مطمئناً نکته اکنون این است که غزه را باید یک لکه ننگ انسانی بر دامن وجدان جهان دانست. همه دولت‌های غربی با غفلت یا قصور، به‌طور فعال در بدبختی آن نقش داشته‌اند. همه عمیقاً در یک آزمایش غیرانسانی همدست هستند. به گزارش ایسنا، دیوید هرست، نویسنده و تحلیلگر انگلیسی در مطلبی برای میدل ایست آی با بیان اینکه سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۲ اعلام کرد غزه تا سال ۲۰۲۰ غیرقابل سکونت خواهد بود و اسرائیل عمداً در این امر مشارکت داشته‌است، نوشت: «از شما می‌خواهم تا امتحانی انجام دهید. کلمات «خانواده هشت نفره کشته شدند» را در گوگل جستجو کنید و به گزینه‌های مختلفی که به شما داده می‌شود، نگاهی بیندازید؛ یکی در سونورا مکزیک، دیگری در پیک اوهایو، دیگری در بخش مندوچینو کالیفرنیا. اما به نظر می‌رسد که حافظه عظیم گوگل آنچه فقط یک ماه پیش در دیر البلح غزه اتفاق افتاد را فراموش کرده باشد. در اینجا دوباره اشاره‌ای به آن حادثه می‌کنیم چون شما هم ممکن است فراموش کرده باشید؛ در ۱۴ نوامبر یک خلبان اسرائیلی یک بمب JDAM یک تُنی را به سمت ساختمانی شلیک کرد که در آن هشت تن از اعضای یک خانواده در آن خواب بودند. پنج تن از آنان کودک و دو تن دیگر نوزاد بودند. در ابتدا ارتش اسرائیل تلاش کرد تا از زیر بار مسئولیت قتل خانواده السوارکة شانه خالی کند. یکی دیگر از اعضای این خانواده هم بر اثر شدت جراحات درگذشت و تعداد کشته‌شدگان در مجموع به ۹ تن رسید. سخنگوی عرب‌زبان ارتش اسرائیل ادعا کرد که این ساختمان پایگاه فرماندهی یک یگان موشک‌انداز در مرکز نوار غزه بوده‌است.

با این حال، همان‌طور که‌هاآرتص فاش کرد، هدف حداقل یک سال پیش تعیین شد. اطلاعات مبتنی بر شایعات بود و هیچ‌کس به خود زحمت نداد که بررسی کند چه کسی در داخل آن ساختمان زندگی می‌کند؛ آن‌ها به هر حال فقط بمب را شلیک کردند. اطلاعات نظامی اسرائیل قادر به شناسایی و هدف قرار دادن اهداف متحرک مانند بها ابو العطاء، از فرماندهان گردان‌های قدس وابسته به شاخه نظامی جنبش جهاد اسلامی فلسطین یا تلاش ناکام برای کشتن اکرم العجوری، عضو دفتر سیاسی جنبش جهاد اسلامی در دمشق است اما هم‌زمان قادر نبوده‌است بانک هدف خود از یک سال پیش به روز رسانی کند. ارتش اسرائیل از دروغگویی ابایی ندارد. هیچ‌کس توجه نکرد. نه شلیک موشک و نه قتل خانواده السوارکة باعث نشد که آن‌ها در صفحات اول گاردین، نیویورک تایمز یا واشینگتن پست قرار بگیرند.

برنامه غذایی اسرائیل برای غزه

اکنون این وضعیت غزه است؛ محاصره بی‌رحمانه مردم فراموش‌شده که در شرایطی مانده‌اند که طبق پیش‌بینی سازمان ملل در سال ۲۰۲۰ غیرقابل سکونت می‌شود، سالی که فقط چند هفته با آن فاصله داریم. نادرست است که بگوییم مرگ و میر خانواده السوارکة در اسرائیل با بی‌تفاوتی روبرو شد. تنها رقیب بنیامین نتانیاهو برای رهبری، بنی گانتس است. بسیاری از کسانی که در پایتخت‌های غربی گانتس را حامی یک جنبش صلح‌طلبانه می‌بینند، آن هم صرفاً به دلیل اینکه او نتانیاهو را به چالش کشیده، باید به یک سری از فیلم‌های تبلیغاتی این رئیس سابق ارتش اسرائیل که اخیراً دربارهٔ غزه منتشر شده، نگاهی بیندازند. شاید نمایش تصاویری که یک هواپیمای بدون سرنشین روسی پس از بمباران شرق حلب گرفته و ویرانی در حد درسدن آلمان یا ناگازاکی ژاپن در جنگ دوم جهانی را به نمایش می‌گذارد، در واقع ارسال یک هشدار به غزه باشد؛ چند ثانیه آزاردهنده طول می‌کشد تا متوجه شوید که فیلم وحشتناک پهپاد، یک جشن تخریب است، نه یک اعلام جرم علیه آن. پیام آن به زبان عبری برای آنچه در حقوق بین‌الملل جنایت جنگی محسوب می‌شود، مبهم نیست: «تاکنون بخش‌هایی از غزه به عصر حجر بازگردانده شده… ۶۲۳۱ هدف از بین رفته… ۱۳۶۴ تروریست کشته شده‌اند… ۳٫۵ سال سکوت… فقط برای پیروزی قدرتمند.» «بی‌تفاوتی» چندان واژه مناسبی برای توصیف این وقایع نیست. این‌ها بیشتر شبیه هلهله و شادی است. خفقانی که اسرائیل در غزه ایجاد کرده‌است، با محاصره‌ای آغاز شد که تاریخ آن به زمان به قدرت رسیدن حماس در سال ۲۰۰۷ بازمی‌گردد. همان‌طور که مرون رپوپورت، نویسنده اسرائیلی گفته‌است، رهبران اسرائیل بعد از ۱۹۴۸ مدت‌ها تفکر نسل‌کشی دربارهٔ آنچه باید بر سر ساکنان غزه بیاید، داشته‌اند. در ۱۹۶۷ لوی اشکول، نخست‌وزیر وقت اسرائیل واحدی برای ترغیب فلسطینیان برای مهاجرت تشکیل داد. براساس قسمتی از صورت جلسه‌های جلسات کابینه اشکول که در سال ۲۰۱۷ از حالت محرمانه خارج شد، او گفته بود: «دقیقاً به دلیل خفقان و حبس در آنجا، شاید اعراب از نوار غزه جابجا شوند… شاید اگر ما به آن‌ها آب کافی ندهیم، آن‌ها چاره‌ای نخواهند داشت، زیرا باغ‌ها زرد و پژمرده خواهند شد.» در سال ۲۰۰۶، دوو ویسگلاس، از مشاوران دولت اسرائیل گفت: «ایده این است که فلسطینی‌ها را در رژیم غذایی قرار دهند، نه این که آن‌ها را مجبور کنیم از گرسنگی بمیرند.»

گذرگاه رفح، سوپاپ تسکین

مرور زمان موجب کمرنگی و تغییر این احساسات نشده‌است. امروز تفاوت در این است که رهبران اسرائیلی دیگر نیازی به پنهان ساختن افکار خود در مورد غزه نمی‌بینند. همان‌طور که گانتس انجام داد، آن‌ها با صدای بلند آنچه را که قبلاً گفته یا به صورت خصوصی فکر می‌کردند، با صدای بلند بیان می‌کنند. نخست‌وزیران اسرائیل در خفا هرگز ارتباط خود با حماس را از طریق واسطه‌ها، عمدتاً در مورد تبادل زندانیان متوقف نکردند. تونی بلر، فرستاده سابق کمیته چهارجانبه صلح خاورمیانه، با ارائه پیشنهاد یک بندر و فرودگاه به حماس در ازای پایان دادن به درگیری با اسرائیل، دیپلماسی به سبک خودش را آغاز کرد اما این سیاست هم راه به جایی نبرد. گفته می‌شود حماس به‌طور مستقل یک آتش‌بس بلندمدت ارائه داده اما از رد یا تحویل نیروهای مسلح خود امتناع ورزیده‌است. در کل، نوسانات بین گفت‌وگو و جنگ و منافع سایر طرف‌ها در محاصره غزه هم آشکار شده‌است. در برخی مواقع، این طرف‌ها کاسه داغ‌تر از آش شده و آرزو می‌کنند تا غزه و حماس بهبودی حاصل کنند. یکی از آن‌ها مصر تحت حاکمیت نظامی عبدالفتاح سیسی است. در سال ۲۰۱۲ تحت حکومت محمد مرسی، به‌طور متوسط ۳۴ هزار تن هر ماه از گذرگاه رفح عبور می‌کردند. در سال ۲۰۱۴، پس از به قدرت رسیدن سیسی، مرز با مصر به مدت ۲۴۱ روز بسته شد. در سال ۲۰۱۵ برای ۳۴۶ روز تعطیل ماند و فقط ۱۹ روز باز بود. سیسی با گذرگاه مرزی در رفح بسیار شبیه به شیوه خود اسرائیل برخورد کرده‌است. این گذرگاه شیر آب است. آن را ببندید و با سلب دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب، به حماس فشار آوردید. آن را باز کنید و فشارها را بر زندانیان این زندان بزرگ تسکین دهید. سومین همدست در این محاصره، خود تشکیلات فلسطین است. طبق گفته‌های حماس، از آوریل ۲۰۰۷ تشکیلات خودگردان حقوق کارمندان خود را در غزه کاهش داده‌است، ۳۰ هزار کارمند را به بازنشستگی زودهنگام مجبور کرده‌است، تعداد مجوزهای پزشکی برای مداوا در خارج از کشور را کاهش داده، تأمین داروها و لوازم پزشکی را کمتر کرده‌است. کاهش حقوق هم که بحثی ندارد.

آزمایش غیرانسانی

همان‌طور که میدل ایست آی به تازگی گزارش داد، اثر رو به ازدیاد این محاصره در نوار غزه ویرانگر است. تصور کنید اگر در هنگ‌کنگ یا نیویورک، دو قلمرو کاملاً مشابه شلوغ، بیکاری ۴۷ درصد، نرخ فقر ۵۳ درصد، میانگین سایز کلاس ۳۹ و نرخ مرگ و میر نوزادان ۱۰٫۵ در هر ۱۰۰۰ تولد بود، جامعه جهانی چه واکنشی نشان می‌داد. جامعه جهانی عادت کرده‌است که اسرائیل را از هرگونه مسئولیت در مورد مجازات جمعی و نقض فاحش حقوق بشر مبری کند. اما مطمئناً نکته اکنون این است که غزه را باید یک لکه ننگ انسانی بر دامن وجدان جهان دانست. همه دولت‌های غربی با غفلت یا قصور به‌طور فعال در بدبختی آن نقش داشته‌اند. همه عمیقاً در یک آزمایش غیرانسانی همدست هستند؛ چگونگی نگه داشتن بیش از دو میلیون تن در یک سطح معیشتی که از سوی سازمان ملل متحد غیرقابل تحمل و غیرقابل زندگی دانسته می‌شود، بدون آنکه آن‌ها را به مرگ جمعی بکشاند. برای تغییر این روند چه اتفاقی باید بیفتد؟ تا چه مدت دیگر، همانگونه که گوگل انجام داد، ما غزه، آوارگانش و درد و رنج روزانه‌اش را از آگاهی جمعی جهان حذف خواهیم کرد؟

قوانین نظامی صهیونیست‌ها ابزاری برای سرکوب ۵۰ ساله فلسطینیان

سازمان دیدبان حقوق بشر در گزارشی اعلام کرد که رژیم صهیونیستی از قوانین نظامی برای سرکوب فلسطینیان و محرومیت آنها از آزادی و حقوق اساسی استفاده می‌کند. به گزارش رویترز، سازمان دیده‌بان حقوق بشر در این گزارش هفتاد و دو صفحه ای آورده‌است: رژیم صهیونیستی از قوانین نظامی برای سرکوب فلسطینیان در کرانه باختری به بهانه جلوگیری از انتقاد مشروع از اشغالگری اسرائیل استفاده می‌کند. دیدبان حقوق بشر با بیان اینکه ارتش صهیونیستی از روزهای ابتدایی اشغال فلسطین با استفاده از فرامین نظامی سعی در محروم کردن فلسطینیان از آزادی و حقوق قانونی آنها را داشت، افزوده‌است: رژیم صهیونیستی با دست‌آویز قرار دادن این قوانین، چندین نسل از فلسطینیان کرانه باختری را از حقوق مدنی اساسی خود محروم کرده‌است؛ از جمله محرومیت سازمان یافته از حق آزادی تجمع و اظهار عقیده. بر اساس این گزارش، نظامیان صهیونیست با تکیه بر دستورات نظامی، نسبت به سرکوب اعتراضات مسالمت آمیز فلسطینیان و ایجاد مناطق بسته نظامی برای پایان دادن به تظاهرات کرانه باختری و بازداشت شرکت کنندگان اقدام می‌کنند. این گزارش می‌افزاید؛ قوانین نظامی به آن‌ها اجازه می‌دهد برخی حقوق مدنی را در روزهای ابتدایی اشغال بر اساس توجیهات امنیتی مشخص شده محدود کنند؛ اما این محدودیت‌های بی‌دلیل و غیرقانونی همچنان پس از ۵۰ سال ادامه دارد. این نهاد بین‌المللی افزوده‌است: در حالی که نیازهای فلسطینیان در طول دهه‌های گذشته افزایش یافته اما اسرائیل اقدامات لازم برای پاسخگویی به این نیازها را انجام نداده‌است و با تهدیدات امنیتی که باعث ایجاد محدودیت در حقوق فلسطینیان شده نیز مقابله نکرده‌است. در گزارش دیدبان حقوق بشر آمده‌است: این محدودیت‌ها تنها برای ۲٫۵ میلیون فلسطینی ساکن کرانه باختری اجرا می‌شود و برای بیش از ۴۰۰ هزار صهیونیست ساکن شهرک‌ها در این منطقه اجرا نمی‌شود و آن‌ها تابع قوانین مدنی اسرائیل هستند. پیشتر رژیم صهیونیستی «عمر شاکر» مدیر دفتر سازمان دیدبان حقوق بشر در فلسطین اشغالی را اخراج کرده بود.
کد مطلب: 91556
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل