حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری از چه کسی حمایت می‌کند؟

نامزدان اصلی انتخابات ریاست جمهوری محمداشرف غنی، داکتر عبدالله و محمدحنیف اتمر هستند. برای به دست آوردن رای پشتون‌ها اتمر و غنی رقابت جدی خواهند داشت. داکتر عبدالله با آن‌که در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۴ حمایت برخی از چهره‌های بسیار پرنفوذ پشتون‌ها را داشت، ولی از مناطق پشتون‌نشین رأی کم‌تری به دست آورد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲ اسد ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۴۵
حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری از چه کسی حمایت می‌کند؟
حامد کرزی به دلیل نفوذ و روابطی که با قبایل درانی در جنوب دارد، یکی از وزنه‌های مهم در انتخابات ریاست جمهوری به‌شمار می‌رود. قبایل پوپلزی، اچکزی و بارکزی در جنوب، طرف‌دار دولت هستند. حامد کرزی در درون این قبایل شبکهٔ حامیان خود را دارد. به همین دلیل شاید هر نامزدی تلاش کند که به نحوی حمایت کرزی را به دست بیاورد. شخص کرزی می‌گوید که تا حال در مورد انتخابات ریاست جمهوری تصمیم نگرفته‌است، اما به نظر نمی‌رسد که او در این انتخابات بی‌برنامه باشد. نامزدان اصلی انتخابات ریاست جمهوری محمداشرف غنی، داکتر عبدالله و محمدحنیف اتمر هستند. برای به دست آوردن رای پشتون‌ها اتمر و غنی رقابت جدی خواهند داشت. داکتر عبدالله با آن‌که در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۴ حمایت برخی از چهره‌های بسیار پرنفوذ پشتون‌ها را داشت، ولی از مناطق پشتون‌نشین رأی کم‌تری به دست آورد.

داکتر غنی بر مبنای مطالعات مردم‌شناسی و تاریخی خودش، به این باور است که بسیاری از رأی‌دهنده‌گان پشتون شاید گرایش به شخصی داشته باشند که در قدرت است و به سیاست‌مدارانی که در قدرت نیستند، روی خوشی نشان ندهند. شاید به همین دلیل است که او فکر می‌کند که در حوزهٔ پشتون‌های غیردرانی رأی کافی به دست بیاورد. او از میان اقوام غیرپشتون هم متحدان خودش را گزینش کرده‌است. ایشان قبلاً گفته بودند که به متحد از صنف سیاسی کابل نیاز ندارد، ولی بحث حل سیاسی جنگ و دیپلماسی خلیل‌زاد او را مجبور ساخت تا در میان قشر سیاسی، هم‌فکران خود را بیابد و در تکت انتخاباتی‌اش جا دهد. امرالله صالح در حال حاضر متحد و هم‌نظر آقای غنی در بحث روایت صلح است.

داکتر عبدالله ظاهراً به این باور است که رأی فارسی‌زبان‌ها را بار دیگر به دست می‌آورد. تردیدی نیست که بخشی از آرای حوزهٔ سیاسی داکتر عبدالله به صندوق‌های لطیف پدرام، احمدولی مسعود و حنیف اتمر می‌رود، ولی او شاید این‌طور محاسبه کرده باشد که اکثریت مؤثر این رأی‌ها بار دیگر به صندوق او خواهد آمد. داکتر عبدالله در میان جامعهٔ دیپلمات‌های غربی در کابل هم خیلی محبوب است. او با تن دادن به موافقت‌نامهٔ حکومت وحدت ملی و انعطاف‌پذیری در جنجال‌های سیاسی، به سیاست‌مدار مداراجو شهره شده‌است. اگر مداراجویی و صبر او نبود، حکومت وحدت ملی دوام نمی‌آورد. در شروع روی‌کارآمدن حکومت وحدت ملی، در تمام گزارش‌هایی که نهاهای جهانی در مورد افغانستان می‌نوشتند، از احتمال «فروپاشی سیاسی کابل» هشدار می‌دادند. خروج داکتر عبدالله از حکومت، مصداق فروپاشی سیاسی تلقی می‌شد؛ اما داکتر عبدالله هیچ‌گاهی نخواست که وضعیت به آن سمت برود. او حتی امروز هم امیدوار است که در دور دوم انتخابات با محمداشرف غنی رقابت خواهد کرد و دیگر نامزدان انتخابات ریاست جمهوری هم با او یک‌جا خواهند شد.

آقای اتمر به امید به دست آوردن رأی از حوزه‌های انتخاباتی اقوام غیرپشتون با محمدیونس قانونی و محمد محقق در یک تکت انتخاباتی قرار گرفته‌است. اتمر به مطالبهٔ تشکیل سمت نخست‌وزیری در حوزهٔ رأی جبههٔ متحد سابق، به نحوی پاسخ گفته‌است. دستهٔ انتخاباتی او در روز ثبت نام نامزدان انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرد که در صورت پیروزی در انتخابات، سمت نخست‌وزیری را ایجاد خواهد کرد. آقای قانونی در جرگهٔ اضطراری سال ۲۰۰۲ و جرگهٔ قانون اساسی سال ۲۰۰۴ هم طرف‌دار نظام پارلمانی یا ایجاد سمت نخست‌وزیری بود. در آن زمان کرزی با شماری دیگر از رهبران جبههٔ متحد سابق به این نتیجه رسیده بودند که باید نظام ریاستی در جرگهٔ قانون اساسی مورد تأیید قرار بگیرد. به همین دلیل بود که قانونی ترجیح داد در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۴ با کرزی رقابت کند. آقای اتمر شاید امیدوار است که برخی از آرای حوزهٔ نفوذ جبههٔ متحد سابق را در انتخابات ریاست جمهوری به دست می‌آورد.

اتمر برای به دست آوردن رأی پشتون‌ها بیش‌تر روی این روایت مانور می‌دهد که محمداشرف غنی طرف‌دار حل سیاسی نیست. بسیاری از آنانی که در ستاد او کار می‌کنند، روی همین روایت تأکید دارند. در این تردیدی نیست که بهای جنگ را همهٔ اقوام افغانستان می‌پردازند. مردم شهرنشین هدف حمله‌های تروریستی قرار می‌گیرند، در دهکده‌های جنوبی جنگ جریان دارد و دهکده‌های شمال و شرق هر روز شاهد دفن سربازان اردوی ملی هستند. بیش‌تر سربازان اردوی ملی از شمال و شرق کشور هستند، ولی با وجود این واقعیت‌ها رنج جنگ زیادتر در دهکده‌های جنوبی و شرقی کشور حس می‌شود. شاید به همین دلیل است که آقای اتمر و طرف‌دارنش تلاش می‌کنند به گونه‌ای کمپین کنند که موضع‌گیری‌های ارگ در قبال مذاکره و حل سیاسی را زیر سؤال ببرند. او شاید در کمپین‌های انتخاباتی بگوید که برای موفقیت حل سیاسی در صورتی که به کرسی ریاست جمهوری هم برسد، حاضر است که آن را ترک کند. او شاید با ادارهٔ موقت هم در کمپین‌های انتخاباتی مخالفت جدی نکند. اتمر شاید به این امید باشد که حامد کرزی هم از او حمایت کند.

تردیدی نیست که حامد کرزی هم به عنوان یک سیاست‌مدار می‌خواهد در سیاست کشور نقش داشته باشد. کرزی فعلاً در وضعیتی است که داوودخان در دههٔ چهل بود. قانون اساسی دههٔ چهل به داوودخان اجازه نمی‌داد که سمت نخست‌وزیری یا مقام اجرایی دیگر را احراز کند. آن قانون اساسی اعضای خاندان سلطنتی را از احراز مقام‌های اجرایی منع کرده بود. قانون اساسی کنونی هم سد راه کرزی در رسیدن به قدرت سیاسی است. آقای کرزی دو دور رئیس‌جمهور بود و دیگر نمی‌تواند برای آن سمت کاندیدا شود یا آن را به دست بگیرد. شاید محاسبهٔ برخی از سیاست‌مداران این‌طوری باشد که در صورت حل سیاسی یا رسیدن به نقشهٔ راهی که به نحوی به ادارهٔ موقت صحه بگذارد، کرزی از آن حمایت کند. شاید آقای اتمر تلاش کند با درنظرداشت همین موضوع به جلب حمایت کرزی بپردازد. اما موضع کرزی تا هنوز روشن نیست. او می‌داند که غنی و اتمر هردو تلاش می‌کنند که به نحوی حمایت شبکهٔ او را به دست بیاورند، ولی به نظر می‌رسد که کرزی هنوز تصمیم خود را نگرفته‌است. این هم بعید نیست که کرزی با عبدالله ایتلاف کند. شاید در هفته‌های آینده نامزدان اصلی تلاش‌های جدی را به هدف به دست آوردن حمایت حامد کرزی به راه بیندازند.

- فردوس / روزنامه هشت صبح
کد مطلب: 90506
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل