​پاکستان، همسایه بد!/اسلام‌آباد هنوز اراده کمک به افغانستان را ندارد

پاکستان هنوز حاضر نیست رویه‌ی گذشته خود در قبال افغانستان را تغییر دهد، اسلام‌آباد و دوست صمیمی‌اش امریکا که خود تولیدکنندگان تروریست در منطقه بوده‌‌اند اکنون در رسیدن به توافق برای اگر نگوییم نابودی که جلوگیری از فعالیت‌های تروریستی ناکام هستند: تروریزم این پدیده شوم با سلاح‌های امریکایی و پول عربستان شکل گرفت و گسترش یافت و اینک مردم بیچاره افغانستان طعمه حملات تهاجمی و انتحاری آنها شده‌اند. پاکستان نگاه ابزاری خود به طالبان را تغییر نمی‌دهد و امریکا علی‌رغم اظهارات نمایشی هرگز فشار لازم را بر این کشور وارد نمی‌کند، بنابراین باید گفت رشته جنگ و صلح در افغانستان سری دراز دارد.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲ عقرب ۱۳۹۷ ساعت ۱۴:۲۱
​پاکستان، همسایه بد!/اسلام‌آباد هنوز اراده کمک به افغانستان را ندارد
در استراتژی تازه ایالات متحده امریکا در قبال جنوب آسیا و افغانستان که حدود یک و نیم سال قبل توسط دونالد ترامپ اعلام شد، قرار بود فشار لازم بر پاکستان جهت قطع حمایت‌های معنوی و فیزیکی این کشور از طالبان، شبکه حقانی و دیگر گروه‌های تروریستی وارد شود.
کابل با استقبال از این راهبرد تازه امریکا امیدوار بود پاکستان در یک تغییر رویه، لانه‌های امن طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی در خاک خود را نابود کند و در برقرای صلح و ثبات در افغانستان جدی‌تر و صادقانه‌تر عمل کند.
در این راستا، چندی پیش وزرای خارجه و دفاع امریکا برای بررسی راه‌های
درست بعد از حمله اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان بود که پاکستان موضوع کشمیر را در سطح بین‌المللی مطرح ساخت؛ اسلام‌آباد در دوران جهاد در کنار مجاهدین افغان قرار گرفت و توانست با استفاده از این جایگاه ضد کمونیستی نه تنها حمایت‌ دیپلماتیک غرب و کشورهای اسلامی را به دست آورد که کمک‌های مالی و تسلیحاتی کلانی از امریکا، عربستان سعودی و بریتانیا دریافت نماید.
تطبیق استراتژی تازه امریکا و گفت‌وگو با مقامات پاکستانی، به اسلام‌آباد و در ادامه به هند سفر کردند.
وزارت خارجه امریکا، سپس زلمی‌ خلیل‌زاد، سیاستمدار کارکشته افغانی‌الاصل خود، را با هدف پی‌گیری مذاکرات صلح با طالبان و ختم طولانی‌ترین جنگ امریکا در  افغانستان به عنوان نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان گمارد. خلیل‌زاد در اولین اقدام سفر زنجیره‌ای خود به افغانستان، پاکستان، عربستان سعودی، امارات و قطر را آغاز کرد.
اینک، مایک پمپئو، وزیر  امور خارجه امریکا، در تازه‌ترین اظهارات خود گفته که استراتژی تازه ترامپ در قبال جنوب آسیا و افغانستان تغییر نکرده‌است. وی از پاکستان خواسته دیگر در مرزهای غربی خود با افغانستان برای تروریستان لانه‌های امن فراهم نکند.
وزیر خارجه امریکا خطاب به پاکستان تاکید کرده بیش از این نمی‌تواند پیام امریکا به اسلام‌آباد را روشن سازد و اگر پاکستان در تلاش‌های مبارزه با تروریست خود صادق نباشد، دو کشور نمی‌تواند به جایگاهی که مد نظر واشنگتن و اسلام‌آباد است برسد.
مایک پمپئو افزود همه خواهان مصالحه در افغانستان هستند و این امر با وجود لانه‌های امن برای طالبان، شبکه حقانی و دیگر گروه‌های تروریستی در خاک پاکستان، تحقق نمی‌یابد.
وب سایت «آسیا تایمز»، امروز در مطلبی پیرامون جنگ افغانستان، به برخورد دوگانه‌ی اسلام‌آباد با قضایای مهم مرتبط با سرنوشت افغان‌ها از زمان حمله اتحاد جماهیرشوروی سابق به افغانستان تاکنون نگاهی انداخته است.
به گزارش پیام آفتاب، در این مطلب آمده‌است: تجاوز اتحاد جماهیر شوروی سابق به  افغانستان در سال 1979 میلادی زمینه رشد کلان مدارس دینی که به نوعی صفوف جهاد علیه نیروهای کمونیستی را تقویت می‌کرد، را فراهم نمود. آموزه‌های ایدئولوژیک نادرست و کمک‌های مالی سرشاری که به برخی  حکومت‌ها پرداخت شد، افراطی‌گری و شورشی‌گری را گسترش داد بدون اینکه عکس‌العمل‌های مذهبی را مدنظر داشته باشد.  
مطلب فوق در ادامه می‌افزاید محمد ضیاءالحق، رئیس جمهور و فرمانده نظامی مشهور پاکستانی، پیشنهاد چهار میلیون دلاری دولت کارتر را رد کرد اما کمک 3.2 میلیارد دلاری دولت ریگان، رئیس جمهور وقت ایالات متحده امریکا، برای تقویت
دوستی با امریکا برای پاکستان فرصتی بود تا عدم توازن قدرت خود با هند را جبران کند، جلو حضور پررنگ هند در افغانستان را بگیرد و مانع تسلط دهلی‌نو در کشمیر گردد. براساس برخی محاسبات، هفتاد درصد تسلیحاتی که امریکا برای تقویت جهاد افغانستان علیه شوروی به پاکستان تحویل داد، هرگز به دست مجاهدین نرسید: این تسلیحات یا در اختیار ارتش پاکستان قرار گرفت یا توسط فرماندهان نظامی پاکستان برای منفعت شخصی فروخته شد.
شورشی‌گری در منطقه را پذیرفت. رسیدن اولین محموله تسلیحات نظامی ارسالی امریکا به پاکستان در 10 جنوری(ژانویه) 1980 میلادی، به نوعی بر اثراتِ عوامل ژئوپلوتیک تأثیر گذاشت. در نیمه دوم سال 1986 موشک‌های امریکایی زمین به هوایِ استینگر برای هدف قرار دادن جنگنده‌های روسی در اختیار مجاهدین قرار داده شد، این موشک‌های هوشمند که قابلیت پیگیری هدف تا لحظه برخورد به آن را داشت به راحتی توسط یک فرد حمل و شلیک می‌شد.   
در بخش دیگر از مطلب می‌خوانیم: دوستی با امریکا برای پاکستان فرصتی بود تا عدم توازن قدرت خود با هند را جبران کند، جلو حضور پررنگ هند در افغانستان را بگیرد و مانع تسلط دهلی‌نو در کشمیر گردد. براساس برخی محاسبات، هفتاد درصد  تسلیحاتی که امریکا برای تقویت جهاد افغانستان علیه شوروی به پاکستان تحویل داد، هرگز به دست مجاهدین نرسید: این تسلیحات یا در اختیار ارتش پاکستان قرار گرفت یا توسط فرماندهان نظامی پاکستان برای منفعت شخصی فروخته شد.  مجاهدین  اولین دریافت کنندگان غیرناتو تسلیحات پیشرفته نظامی از امریکا بودند. پاکستان به دنبال نفوذ خود در مقابل هند به ویژه در منطقه کشمیر می‌باشد. کشمیر برای رهبران و فرماندهان نظامی برجسته پاکستان، از اهمیت ژئوپلوتیک مهمی برخوردار است.
نویسنده مطلب تاکید می‌کند: درست بعد از حمله اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان بود که پاکستان موضوع کشمیر را در سطح بین‌المللی مطرح ساخت؛ اسلام‌آباد در دوران جهاد در کنار مجاهدین افغان قرار گرفت و توانست با استفاده از این جایگاه ضد کمونیستی نه تنها حمایت‌ دیپلماتیک غرب و کشورهای اسلامی را به دست آورد که کمک‌های مالی و تسلیحاتی کلانی از امریکا، عربستان سعودی و بریتانیا دریافت نماید. 
باید گفت تأمل در مطلب فوق، نشان می‌دهد که پاکستان هنوز حاضر نیست رویه‌ی گذشته خود در قبال افغانستان را تغییر دهد، اسلام‌آباد و دوست صمیمی‌اش امریکا که خود تولیدکنندگان تروریست در منطقه بوده‌‌اند اکنون در رسیدن به توافق برای اگر نگوییم نابودی که جلوگیری از فعالیت‌های تروریستی ناکام هستند: تروریزم این پدیده شوم با سلاح‌های امریکایی و پول عربستان شکل گرفت و گسترش یافت و اینک مردم بیچاره افغانستان طعمه حملات تهاجمی و انتحاری آنها شده‌اند. پاکستان نگاه ابزاری خود به طالبان را تغییر نمی‌دهد و امریکا علی‌رغم اظهارات نمایشی هرگز فشار لازم را بر این کشور وارد نمی‌کند، بنابراین باید گفت رشته جنگ و صلح در افغانستان سری دراز دارد.  
کد مطلب: 85293
مولف : حفیظ‌الله رجبی
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل