تأملی بر نکات عمده پیام استاد دانش در مورد حملات انتحاری اخیر در غرب کابل

اصل مسأله در این بخش پیام استاد نهفته است: «تمام فرزندان این سرزمین برای ما عزیز اند ... ولی کشتار مردم غرب کابل دیگر حادثه نیست بلکه یک امر کاملا هدفمند و برنامه ریزی شده است و از این رو تامین امنیت مردم نیز تدابیر استراتژیک و برنامه ریزی دقیق می طلبند.» جناب استاد! این برنامه کجا ریخته شده و هدف چیست؟ شما در کجای این برنامه هستید؟
تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۹ سنبله ۱۳۹۷ ساعت ۱۵:۳۷
تأملی بر نکات عمده پیام استاد دانش در مورد حملات انتحاری اخیر در غرب کابل
۱. پیام استاد دانش با این جمله شروع شده است:«...ناگزیریم که بازهم شهادت شماری از عزیزان خود را... تسلیت عرض کنیم.»
نفس نوشتن واژه «ناگزیر» مبین اوج ناتوانی، درمانده‌گی و بی‌برنامه‌گی را نشان می‌دهد. یعنی جزء تسلیت گفتن از روی ناگزیری دیگر چاره‌ی ندارید. این مورد نمی‌تواند شما و دستگاه کاری شما را تبرئه کند.
۲. از استدعای شفای عاجل برای مجروحین و آروزی بهشت برین برای شهدا و غم‌شریکی با خانواده‌های قربانیان می‌گذرم. خسته‌کننده ‌ترین جملات طی سال‌های اخیر بوده است.
۳. در بخش دیگر استاد گفته است: «دشمن متأسفانه ... به جان مردم بی گناه افتاده اند... به این امید که این مردم را از مسیرموفقیت و تلاش برای آیندۀ بهتر ناامید کند؛ اما این دشمن است که بیشتر به سرسپردگی در برابر اجانب و ایادی جنایت کار شان هرروز سرافکنده و منفور می گردد.» 
دشمن کدام وقت منفور نبوده که حالا منفور شده باشند؟! فکر نمی‌کنید ادامه‌ی این روند مردم را از مسیر موفقیت و آینده بهتر نا امید می‌کنند؟! لطف نموده یک سروی انجام دهید توسط مشاورین اجتماعی، بعد متوجه می‌شوید که «امید» در بین مردم نیست. امید مرده است. شما حد اقل اگر امید به زندگی درین شهر خلق کنید، مردم دست‌ و پای تان را خواهند بوسید. در غیر آن اعلامیه هیچ دردی را دوا نمی‌کند.
۴. استاد دانش، نیروی های امنیتی را حد اقل مثل مشاورین خود تبرئه نکرده است. ولی معلوم است که در امر دستوردهی دستش کوتاه است. این مورد را بیشتر توضیح نمی‌دهم.
در ادامه توضیح داده است: «حکومت و مقام های امنیتی کشور مکلفیت دارند که برای تأمین امنیت این مردم مطیع قانون و پشتیبان همیشگی حکومت افغانستان، تدابیر ویژه اتخاذ کنند. این مردم دیگر نباید به صورت هدفمند و سیستماتیک مورد حملات تروریستی هدفمند دشمن قرار گیرند.»
یعنی حکومت تا حال این موضوع را نمی‌فهمیده؟! در جمله دوم حرف دلش را گفته و بسیار دردمندانه هم بیان کرده است. ما هم می‌گوییم نباید هدفمند و سیستماتیک کشته شویم. به این «نباید» شما کسی توجه خواهد کرد، که گویا معاون رئیس جمهور این حرف را گفته است؟!
۵. اصل مسأله در این بخش پیام استاد نهفته است: «تمام فرزندان این سرزمین برای ما عزیز اند ... ولی کشتار مردم غرب کابل دیگر حادثه نیست بلکه یک امر کاملا هدفمند و برنامه ریزی شده است و از این رو تامین امنیت مردم نیز تدابیر استراتژیک و برنامه ریزی دقیق می طلبند.»

جناب استاد!
این برنامه در کجا ریخته شده؟! هدف چیست؟! شما در کجای این برنامه هستید؟! شما چرا از این برنامه بی‌خبرید؟! اگر آگاه هستید چرا مانع نمی‌شوید؟! اگر نمی‌توانید چرا صدا بلند نمی‌کنید؟! این مشاورین تان به چه دردی می‌خورند؟! چرا قضایا را همه‌جانبه به شما گزارش نمی‌دهند؟! چرا طرح و راه حل نمی‌دهند؟! اگر می‌دهند چرا عملی نمی‌شود؟! چرا هر بار بعد از هر فاجعه سکوت می‌کنید؟! چرا صرف با نشر یک اعلامیه بسنده می‌کنید؟! به این سوال‌ها پاسخ اگر دارید، بفرمایید!!!
۶. در قسمت آخر پیام استاد دانش آمده است: «این جانب همراه با رهبری نهادهای امنیتی کشور تمام تلاش خود را به کار خواهیم بست تا برای جلوگیری از این نوع حوادث، تدابیر و اقدامات عاجل و مؤثری را روی دست بگیریم.»
چرا تا حال این تلاش را نکردید؟! مگر در جریان نبودید؟! آیا این حادثه اول است؟! 
به هر حال، اگر حالا هم یک راه‌کار درست امنیتی بسنجید، هم دیر نیست. نگذارید بیشتر جوانان ما کشته شوند!
از صفحه: Razi Ahmadi
کد مطلب: 83853
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/k8trzZ
گزارشگر : حفیظ‌الله رجبی
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل