توجیه شکست به سبک متیس

جیمز متیس، وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا می‌گوید که طالبان در افغانستان در یکی دو سال گذشته به «هیچ هدفی» دست نیافته‌اند. او که روز گذشته در پنتاگون (مقر وزارت دفاع آمریکا) صحبت می‌کرد افزود که «طالبان به آنچه که دو سال پیش ادعا می‌کردند، دست نیافتند؛ این‌که برای گرفتن و اداره شهرها موفق می‌شوند.»
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۷ سنبله ۱۳۹۷ ساعت ۱۶:۰۴
توجیه شکست به سبک متیس
جیمز متیس، وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا می‌گوید که طالبان در افغانستان در یکی دو سال گذشته به «هیچ هدفی» دست نیافته‌اند. او که روز گذشته در پنتاگون (مقر وزارت دفاع آمریکا) صحبت می‌کرد افزود که «طالبان به آنچه که دو سال پیش ادعا می‌کردند، دست نیافتند؛ این‌که برای گرفتن و اداره شهرها موفق می‌شوند.»

اظهارات وزیر دفاع آمریکا درحالی مطرح می‌شود که از چندین بدین‌سو نمایندگان آمریکا و طالبان نیز بر سر مسئله افغانستان وارد مذاکره شده و دو طرف به صلح فکر می‌کنند. چندی پیش وزارت امور خارجه آمریکا هم آغاز مذاکرات میان ایالات متحده و طالبان را گامی در جهت تأمین صلح و ثبات خوانده و از آن استقبال کرد. این مذاکرات اما درست زمانی از سر گرفته می‌شود که بیش از ۱۷ سال از جنگ افغانستان می‌گذرد و به قیمت جان هزاران انسان تمام شده‌است.

به خاطر درک بهتر قصه شکست و پیروزی در جنگ کنونی کشور، باید به ابتدای این بازی هم نظر بیندازیم: با تهاجم آمریکا به افغانستان و سرنگونی حکومت طالبانی، این جنگپهلوهای تازه‌ای به خود گرفت، طالبان از مصاف به کمین‌گاه خزیدند و چونان مار زخمی هر آنی درصدد ضربه‌زدن به حکومت و مردم افغانستان بودند. در ابتدا آمریکا تمامی رهبران طالبان و القاعده را در لیست سیاه قرار داد و برای کشتن و دستگیری تمامی سران آن جایزه تعیین کرد. شعار اولیه امریکایی‌ها هم در افغانستان مبارزه با تروریزم و سرکوب کامل آن‌ها بود؛ چیزی که به باور آگاهان هرگز تحقق نیافت و حتی در مواردی برعکس آن نیز عمل شد.

از جانب دیگر، گروه طالبان بیش از یک‌ونیم دهه است که عملاً اسلحه به دست دارد و نیروهای امنیتی افغانستان و حامیان بین‌المللی‌اش را هدف قرار می‌دهد، اما در این سوی دیگر، آمریکا پس از گذشت ۱۷ سال به این نتیجه رسیده که باید صلح کند و از راه جنگ و گزینه نظامی نمی‌تواند بر تروریزم پیروز شود. جنگ افغانستان تجربه تلخ و طولانی برای آمریکا است که هزینه‌های کلان مالی و نظامی را نیز به همراه داشته‌است. بسیاری بر این عقیده‌اند که جنگ افغانستان برای آمریکا زخم خون‌چکانی است که در آخر کار این غول قدرت و ثروت را از پای می‌اندازد و باعث انزوا و شکست جهانی‌اش خواهد شد.

امریکایی‌ها اکنون با طالبان به پای میز مذاکره می‌نشینند و آن را به گونه‌ای به رسمیت می‌شناسد. به نظر می‌رسد آمریکا اکنون به این نتیجه رسیده که از راه جنگ نمی‌تواند بر گروه طالبان غلبه کند. این گونه موضع از کشوری که روزی و روزگاری سوراخ به سوراخ رهبران طالبان را ردیابی می‌کرد و درصدد کشتن آن‌ها بود، نشانگر ضعف و شکست است تا پیروزی! امروزه ادبیات سیاسی و نظامی دولتمردان آمریکایی در برابر طالبان نیز چیزی جز توجیه شکست و طفره‌رفتن از یک باخت دیرهنگام نیست. آمریکا اکنون تلاش دارد که اشتباه جنگ ویتنام را این‌بار در افغانستان تکرار نکند و به همین اساس، در پی خروج آبرومندانه است. چه‌این‌که هراس‌افکنان در افغانستان روز به روز تقویت می‌شوند و دولت زیر حمایت غربی‌ها نیز نتوانسته رضایت جمعی مردم افغانستان را جلب کند.

سخنان جیمز متیس در حالی گفته می‌شود که در سالی‌های اخیر شهر کندز دوبار به دست طالبان سقوط کرد و دار و ندار مردم در آتش خشم هراس‌افکنان سوخت. فاریاب و غزنی نیز دو شهر بزرگ و مهم بودند که چندین روز شاهد حضور چکمه‌های جنگ و خونریزی طالبان بودند. در دو سال اخیر، بیش از هزاران نظامی و غیرنظامی اعم از خارجی و داخلی در افغانستان کشته شدند. علاوه بر این‌ها، براساس گزارش‌هااکنون حدود ۶۰ فیصد از خاک افغانستان زیر اداره هراس‌افکنان است و در چندین ولایت، هراس‌افکنان طالب، داعش، گروه حقانی و… عملاً مرکز و کمپ نظامی ایجادکرده‌اند. این‌ها بخشی از پلان و اهداف طالبان بود که به آن دست یافتند و هنوز هم مردم در بسا شهرها و ولایت‌های افغانستان زیر تهدید این گروه‌اند. با این حال، سخن گفتن از پیروزی آمریکا و حکومت افغانستان و شکست طالبان، بیش‌تر به یک طنز تلخ و خنده‌دار نزدیک است تا به یک واقعیت!

- ضیا موسوی / پیام آفتاب
کد مطلب: 83524
مولف : سید ضیاء موسوی
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل