پارک ملی بند امیر؛ اشتیاق بازدید کنندگان و بی‌توجهی مسئولین محلی

محمد طاهر زهیر، والی بامیان به تمام ریاست‌ها مکتوب صادر کرده است که ماموران اجازه مصاحبه با رسانه‌ها را ندارند، از این‌رو ما نمی‌توانیم با رسانه‌ها مصاحبه نماییم.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۷ اسد ۱۳۹۷ ساعت ۱۶:۲۲
پیام آفتاب: منطقه بندامیر ولایت بامیان در سال ۲۰۰۹ میلادی با حضور داشت محمدکریم خلیلی، معاون دوم ریاست جمهوری وقت، رسما به عنوان نخستین پارک ملی کشور انتخاب شد که متشکل از ۶ بند آبی در میان سلسله هندوکش واقع شده است.
بندامیر به دلیل مرتفع بودن از سطح دریا دارای آب و هوای سرد می‌باشد و در زمستان‌ها معمولا پوشیده از برف و یخبندان است؛ اما در فصل تابستان که هوا گرم می‌شود، این منطقه از هوای نسبتا معتدلی برخوردار است و به همین دلیل شمار زیادی از خانواده‌ها که بیشترشان از کابل، میدان وردک، غزنی، دایکندی، غور، قندهار، پروان، بغلان، سمنگان، سرپل و سایر ولایت‌ها می‌باشند، از این منطقه دیدن می‌کنند.
بر مبنای برنامه توسعه پارک ملی
بیشتر سیاحان از خرابی سرک، نبود امکانات بود و باش مانند هوتل‌ها و رستورانت‌ها، پارکنگ وسایط، نبود سرویس بهداشتی مناسب، پایین بودن کیفیت غذاها و بالا بودن قیمت آن و نبود کلینیک صحی در مواقع ضروری شکایت دارند
بند امیر، باید تمام عواید حاصل از آن دوباره صرف حفافظت از منابع طبیعی ساحه، ارتقای ظرفیت باشندگان محل و فراهم‌آوری امکانات برای گردشگران شود تا زمینه بازدید کنندگان بیشتری مساعد شود؛ اما متاسفانه با وجود شمار زیاد سیاحان از بند امیر و درآمد قابل ملاحظه از این ساحه، روی زمینه سازی امکانات بود و باش برای گردشگران توجه لازم نشده است.
بیشتر سیاحان از خرابی سرک، نبود امکانات بود و باش مانند هوتل‌ها و رستورانت‌ها، پارکنگ وسایط، نبود سرویس بهداشتی مناسب، پایین بودن کیفیت غذاها و بالا بودن قیمت آن و نبود کلینیک صحی در مواقع ضروری شکایت دارند و موجودیت این مشکلات را سبب کاهش گردشگران بند امیر می‌دانند.
خواستم در مورد مشکلاتی که گردشگران و بازدیدکنندگان بند امیر با آن مواجه‌اند، با مدیر این پارک گفتگویی داشته باشم؛ اما آقای محمدخان، مدیر پارک بندامیر از ارایه معلومات در مورد مشکلات موجود و دادن آمار بازدید کنندگان خود داری کرد.
وی افزود که محمد طاهر زهیر، والی بامیان به تمام ریاست‌ها مکتوب صادر کرده است که ماموران اجازه مصاحبه با رسانه‌ها را ندارند، از این‌رو ما نمی‌توانیم با رسانه‌ها مصاحبه نماییم.
اما باشندگان محل ظاهرا زبان گویایی برای بیان مشکلات و چالش‌های پارک ملی داشت و از گفتن حقایق در رابطه نگرانی از مکتوب والی نداشتند.
سیداحمد احمدی، باشنده قریه جاروب‌کشان بند امیر که قبلا در موسسه WCS کار می‌کرده و در جریان بسیاری از برنامه‌های توسعه‌ای پارک ملی کشور بود، به پیام آفتاب گفت که در پلان مدیریتی بند امیر به عنوان نخستین پارک ملی افغانستان، اولویت اول به حفظ منابع طبیعی و اولویت دوم به ارتقایی ظرفیت باشندگان محل
تا کنون هیج گونه اقدامی از سوی دولت برای فراهم آوری امکانات در زمینه دسترسی سیاحان به خدمات معیاری صورت نگرفته و آنان همچنان با مشکلات جدی مواجه اند.
اختصاص داده شده است؛ اما تا کنون هیچ گونه اقدامی در این موارد، به ویژه مورد دوم آن صورت نگرفته است.
وی افزود که بند امیر از درآمد خوبی برخوردار است و شهرداری یکاولنگ دروازه ورودی این بند را به مبلغ ۳۲۵۰۰۰۰ افغانی به یک موسسه اجاره داده است و قایق رانی آن را نیز به مبلغ ۷۷۵۰۰۰ افغانی به یک باشنده بامیان به اجاره داده است؛ ولی متاسفانه این عواید، تمام و کمال به خزانه دولت می‌رود و یک افغانی آن صرف فراهم‌آوری امکانات و نیز ارتقای ظرفیت باشندگان محل مصرف نمی‌شود.

آقای احمدی چالش‌های اساسی گردشگران در پارک ملی بند امیر را نبود سرک پخته و معیاری و نبود کلینیک صحی می‌داند؛ زیرا به باور او گردشگران که از مناطق مختلف کشور به بند امیر مراجعه می‌کنند، گذشته از حوادث و اتفاقات که برای آنان اتفاق می‌افتند، در اثر تغییرات آب و هوایی دچار مریضی و مشکلات صحی می‌شود و مجبور است که برای درمان به شفاخانه بامیان انتقال یابد.
این باشنده محل با انتقاد از دولت گفت که تا کنون هیج گونه اقدامی از سوی دولت برای فراهم آوری امکانات در زمینه دسترسی سیاحان به خدمات معیاری صورت نگرفته و آنان همچنان با مشکلات جدی مواجه اند.
از سوی هم میرزا حسین، باشنده دیگری بند امیر گفت که شمار بازدید کنندگان در فصل تابستان بسیار زیاد می‌شود، به ویژه در روزهای رخصتی و روزهای جمعه؛ آنان از بالا بودن کرایه اتاق و قیمت غذا و نیز پایین بودن کیفیت
شهرداری یکاولنگ دروازه ورودی این بند را به مبلغ ۳۲۵۰۰۰۰ افغانی به یک موسسه اجاره داده است و قایق رانی آن را نیز به مبلغ ۷۷۵۰۰۰ افغانی به یک باشنده بامیان به اجاره داده است
آن‌ها شکایت دارند.
به گفته وی؛ بسیاری از بازدید کنندگان به دلیل نبود جای مناسب و وضعیت بد غذا شب دوباره به بامیان بر می‌گردد.
حسین علی که باشنده شهر کابل است از نبود اتاق‌های معیاری، پایین بودن کیفیت غذا و بالا بودن قیمت آن، نبود سیرویس‌های بهداشتی مناسب، نبود جای کافی برای نشستن و غذا خوردن در فضای سبز پارک و وضعیت بد سرک‌های بند امیر شکایت دارد.
به باور وی این مشکلات و چالش‌ها سبب شده که شمار بازدید کنندگان پارک ملی بند امیر به میزان زیادی کاهش یابند، وگرنه جاذبه‌های طبیعی و زیبایی‌های خیره کننده بند امیر هر کسی را به طرف خود می‌کشاند.
مرتضی، باشنده ولایت دایکندی نیز از نبود امکانات شکایت دارد؛ زیرا به باور وی نبود امکانات مناسب با هزینه قابل قبول، سبب کاهش بازدید کنندگان کم درآمد کشور از بند امیر می‌شود.
هرچند بند امیر با مناظر زیبا و خیره کننده‌اش دل هزاران سیاح و بازدید کننده را به طرف خود جلب کرده است؛ اما نبود امکانات لازم رفاهی برای گردشگران، سبب تقلیل حضور آنان در اولین پارک ملی کشور شده است.
با وجود آن‌هم در برخی روزهای شمار بازدید کنندگان به ۵۰۰۰ نفر می‌رسد و در روزهای رخصتی روزانه حداقل ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر از بند امیر دیدن می‌کنند.
حکومت مرکزی و محلی باید روی این مشکلات و چالش‌ها تمرکز نمایند و حتی زمینه حضور گردشگران و سیاحان خارجی را نیز فراهم سازند؛ اما با امکانات فعلی بعید به نظر می‌رسد که تریست‌های خارجی به بند امیر سفر نمایند.
سیدمهدی علوی‌نژاد/خبرگزاری پیام آفتاب
کد مطلب: 82878
گزارشگر : سید مهدی علوی‌نژاد
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل