استراتژی جدید آمریکا؛ اعلام شکست یا توجیه یک برنامه مبهم؟

روزنامه نیویارک تایمز به نقل از منابع در دولت آمریکا گزارش داه است که اداره دونالد ترامپ از نیروهای امنیتی افغانستان خواسته‌است از مناطق دوردست و کم‌جمعیت عقب‌نشینی کرده و بیشتر تمرکز روی شماری از شهرهای بزرگ داشته باشند.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۷ اسد ۱۳۹۷ ساعت ۱۵:۳۰
استراتژی جدید آمریکا؛ اعلام شکست یا توجیه یک برنامه مبهم؟
روزنامه نیویارک تایمز به نقل از منابع در دولت آمریکا گزارش داه است که اداره دونالد ترامپ از نیروهای امنیتی افغانستان خواسته‌است از مناطق دوردست و کم‌جمعیت عقب‌نشینی کرده و بیشتر تمرکز روی شماری از شهرهای بزرگ داشته باشند.
در ادامه این گزارش آمده‌است که استراتژی جدید، بر عقب‌نشینی نظامیان افغانستانی از ساحات آسیب‌پذیر تأکید داشته و این بخشی از برنامه جدید آمریکا در جنگ افغانستان است. دولت آمریکا هدف از روی‌دست‌گرفتن این استراتژی را تأمین امنیت شهرهای بزرگ همانند «کابل، قندهار، کندز و جلال‌آباد» اعلام داشته و افزوده که این باعث می‌شود تا از یک‌طرف طالبان ساحات تحت کنترول خود را حفظ کنند و از سوی دیگر جلو فعالیت‌های تخریب‌کارانه آن‌ها در شهرهای نامبرده گرفته شوند.
ظاهراً این تصمیم پس از آن گرفته شده که گروه طالبان دو روز پیش از آغاز مذاکرات صلح خود با ایالات متحده آمریکا خبر داده بود که براساس آن شماری از نمایندگان طالبان با برخی مقامات آمریکایی در دوحه پایتخت قطر ملاقات کرده کرده‌اند.
استراتژی جدید آمریکا و خواست آنان از نیروهای امنیتی افغانستان مبنی بر عقب‌نشنی از میدان‌های جنگ، درحالی اعلام می‌شود که یکی از اصلی‌ترین شعار آمریکا در حین ورد و حمله به افغانستان، مبارزه با تروریزم و ریشه‌کن کردن آن بود، اما اکنون که بیش از ۱۷ سال از این جنگ می‌گذرد، یک‌باره طرحی نو از کاخ سفید بیرون داده می‌شود که براساس آن تصمیم گرفته می‌شود تا به نوعی به طالبان مشروعیت داده شود و بخشی از افغانستان در اختیار آنان قرار گیرد.
برنامه جدید آمریکا با توجه به وضعیت شکننده امنیتی و آسیب‌پذیری روزافزون افغانستان در ابعاد مختلف، توأم با نگرانی‌هایی است که از سال‌ها بدین‌سو در محیط سیاسی و اجتماعی کشور مطرح است.
براساس استراتژی جدید ایالات متحده، امنیت کلان‌شهرها و ولایت‌های مزدحم جمعیت بیش‌تر مورد توجه است، اما نقاط دوردست و ولایت‌های کم‌جمعیت که بیش‌ترین آسیب‌پذیری را در مقابل هراس‌افکنان داشته‌اند در زیر تیغ تیز و هراس‌افکنی قرار خواهند گرفت… اینجاست که نوعی ابهام را می‌توان در این برنامهٔ جدید مشاهده کرد؛ ابهامی که بخش بزرگ از کشور و مردم افغانستان تاوان آن را خواهند داد.
واقعیت اینست که تهدید تروریست‌ها در افغانستان یک مسئله «سراسری» است و در این میان هیچ استثنایی نمی‌توان قایل شد. از قندهار گرفته تا بدخشان و خوست پنجشیر و چه هم بامیان و لوگر، همه و همه کم یا زیاد طعم تلخ هراس‌افکنی و کشتار را چشیده‌اند و قربانی داده‌اند. با این وصف، هیچ تضمینی دیده نمی‌شود که با فرض واگذاری بخشی از نقاط افغانستان به طالبان، آن‌ها در قلمرو شان اکتفا کنند و دست از ناامن‌ساختن دیگر ولایت‌ها بردارند. طالبان براساس پیش‌فرض ذهنی و اهداف دیرینه شان، به‌چیزی کم‌تر از خروج نیروهای بیگانه و نقش تعیین‌کننده این گروه در کشور، کوتاه نمی‌آیند. فراموش نکنیم که آمریکا اکنون با طالبان پشت یک میز مذاکره می‌کند و با آن‌ها وارد معامله شده‌است؛ مذاکره آمریکا که زمانی سوراخ به سوراخ طالبان را تعقیب می‌کرد و درصدد نابودی آن‌ها بود در شرایط کنونی اما و اگرهای فراوان می‌تواند داشته باشد. ممکن آمریکا در نتیجه یک برنامهٔ از پیش تعریف‌شده، طالبان را به‌عنوان یکی از شرکای قدرت سیاسی در افغانستان مورد حمایت قرار دهند و به‌گونه‌ای اداره ترامپ نیز با این گروه ختم جنگ را اعلام کند.
فراتر از پهلوهای تاریک استراتژی جدید، باید این را افزود که جنگ افغانستان اکنون برای آمریکا دردسرساز شده و مقامات آمریکایی احساس می‌کند تنها راه برون‌رفت از باتلاق چنین جنگ خودخواسته، ختم جنگ و پیشامد از راه‌هایی همچون صلح و معامله و دیگر گزینه‌های نرم هستند.
ضیا موسوی/ پیام آفتاب
کد مطلب: 82495
گزارشگر : سید ضیاء موسوی
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل