پرتو نادری/ مولانا کبیر (فرخاری)

تاریخ انتشار : شنبه ۲۸ دلو ۱۳۹۱ ساعت ۰۶:۴۱
پرتو نادری/ مولانا کبیر (فرخاری)
ای آنکه در سپهر سخن شهره در دیار 
خورشید پر درخشش این چرخ کج مدار
پرتو دهــی به پهنه‌ی ایـن گنبد بلند 
برداشتــی ز سینه‌ی اندیشه‌ها غبار
هر نکته‌ات چو اختری در چنبر سپهر 
دارد فــروغ لــعل بدخشان به شام تار
داری به کف چراغ هنر در محیط تار 
آوردگــاه ز آتـش فضــلت بــرد شرار
هر سفته‌ات به زلف ادب شانه می‌کشد 
دست پلــید می‌شکند در آبــــدار
نشنیده کس به پهنه‌ی دنــیای بی کران 
ببریده دزد گردن یک طــفــل شیر خوار
چشم یتیم و بیوه دهد خون بجای اشک 
دارد طنین به گوش فلک صوت داغــدار
گستــرده بال، جــغد ستم بر فــراز شاخ 
زاغــان نشسته جــای سخنور به شاخسار
دار ای وزیر؛ تــرس ز دهــقان مستمند 
روزی رســـد ز مغـــز سـرت می‌کشد دمار
کرزی به پاس خاطـــر این مردم غریب 
نامـــوس با وقـــــار وطـــن را نــگاه دار
در کشتــــی شکــسته روانیــم نــا خــدا 
در موج پر شتاب و سبک سیر و بی قرار
آگـــه نهی ز دامــن گسترده‌ی فساد 
دارد کــمیـــن وزیــر بــدست آورد شــکار
آشفته تــر زکشور ما در جـــهان کجاست
پهلـــو گـــرفــته دزد به کــرسی اقتــدار
دد در زمــین ز دادســتان کمــترین مدان 
زان داغ‌هاست بـر دل انسان نـامــدار
نــور امــید ســر زند از آستــین صبــح 
ور ابــر غــم دو بــاره کــشد پـای از دیار
آید گــهی که مــی فتد از دادگــــاه عــدل 
زنجیرها به پای ســتمکیش نــا بــکــار
ماند قلـــم به حــکم خــرد روز داوری
شمشیر حــق به گــردن باطــل به روزگــار
فرخاری را زجام ادب قطره‌ای بریز 
دارد نسیم زمــزمه بر گــوش نو بهار


استاد فضل گرامی؛
به پاس هدایت آن جناب است.


مولانا کبیر (فرخاری)/ ونکوور کانادا
فبروری 2013


کد مطلب: 20855
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل