متن کامل سخنرانی حامد کرزی در محفل بزرگداشت روز جهانی مبارزه علیه فساد اداری

تاریخ انتشار : دوشنبه ۴ جدی ۱۳۹۱ ساعت ۰۵:۳۳
متن کامل سخنرانی حامد کرزی در محفل بزرگداشت روز جهانی مبارزه علیه فساد اداری
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد الله رب العالمین و الصلاة و السلام الاخاتم النبین.
ډیر محترم قاضی القضات صاحب، ډیر محترم د علما د سراسری شورا مشر مولوی صاحب قیام الدین کشاف، د اداری فساد پر وړاندې د مبارزې د ادارې مشر محترم لودین صاحب، وزیر صاحبانو، محترم عثمانی صاحب، وکیل صاحبانو، علماوو، خویندو ورونو او د بهرنیو نمایندګیو استازو خدای مو راوله د نن دې محفل ته ډیر ښه راغلاست!
د نن ورځې د بحث وړ موضوع نه یوازې دا چې یوه اساسی او ملی موضوع ده، بلکې د افغانستان ښیګڼه، د افغانستان سعادت او د افغانستان ترقی مستقیم تړاو او مستقیم ارتباط ورسره لری. په همدې وجه د نن محفل ته ډیر په شوق راغلم او په عین حال کې د دلهرې او تشویش سره راغلم. شوق دا دی چې دا مهمه مساله مونږته ارزش لری چې کار پرې وکړو. دلهره او تشویش مو دا و چې بې له شکه چې په دې هکله موږ اوس هم سخت زیات مشکلات لرو، ډیرې ستونزې لرو او موانع ډیرې راته په لارې پرتې دی. جناب لودین صاحب ښه په تفصیل او معقول او د حقایقوسره سم زموږ نننی مشکل ته اشاره وکړه، خصوصا د دوی په پیشنهاداتو کې د دولت د مامورینو د شغلی یا وظیفوی مسؤلیت ته اشاره وشوه چې ډیره ډیره مهمه خبره ده. زه غواړم چې په دې هکله څوخبرې وکړم.
مخکې مې هم په دې باب وینا کړیده او خبرې مې کړیدی بناء زه بیاهم غواړم چې اشاره ورته وکړم. د هغه تجربې څخه چې زه یې لرم په دې لسو کالو کې مستقیماٌ د دولت په چارو کې او دولت دارۍ کې دخیل وم او د افغانستان د مشکلاتو سره په تماس کې یم. په دې کې شک نشته چې په تیرو لسو کالوکې فساد په افغانستان کې تر بل هروخت زیات وه. سوال دا دی چې دا ولې؟ لکه څنګه چې تریاک او د تریاکو کښت او قاچاق په افغانستان کې په تیرو لسو کالو کې تر بل هر وخت زیاتو شو، بیا هم سوال دی چې دا ولې؟ مثلاً: ستاسو د ټولو به په یاد وی چې څلور پنځه کاله شپږ کاله دمخه اعلانونه ډیر په خارجی مطبوعاتو کې شروع شول چې په افغانستان کې تریاک تر بل هر وخت زیات شوی یعنې تر هغه دمخه طالبان وو چې سخت زیات شول او ترهغه دمخه د مجاهدینو حکومتونه وو، یا نا حکومتی، بې حکومتی، لاحکومتی وه، بې قانونی وه، نظام نه و او ترهغه وخت دمخه جهاد و او ترهغه وخت د افغانستان باثباته حکومت نه و. هیڅ وخت تریاک په افغانستان کې د نن په اندازه زیات نه و.
دا ولې؟ حقیقت خو باید برعکس وای، چې د دومره خارجی تبلیغاتو سره سره او د ملل محتد د تریاکو د ادارې د کار اوکوشش، ظاهری کار اوکوشش سره سره او د جهانیانو د ظاهری کوشش سره سره او د څومیلیونو ډالرو دپیسو سره سره او د لسګونو زرو خارجی عسکرو د راتلو سره سره خصوصا په هملند کې او نورو ځایو کې، شاو خواکې تریاک مخ پر ډیریدو شول. آیا تریاکوته په جهان کې ضرورت ډیرشو او که نور لاسونه وو چې د یوې خوایې اعلان کاوه چې د تریاکو پرخلاف کار کوو، د بلې خوایې تریاک ډیرول؟
افغانستان باید ډیر دقت وکړی او مطالعه وکړی. فساد هم په همدې ترتیب په افغانستان کې ډیرشو. زما په نظر فساد په افغانستان کې دوه واضح اړخه لری، دوې واضح منبع لری. یوه زموږ داخلی کمزوری ده، د ادارې ضعف دی، د دولت ضعف دی، په قوانیوکې، مقرراتو کې او په اجراتو کې اوپه تماس کې د خلکو او د حکومت سره. دوهم اړخ یې د خارجیانو راوستل شوی، راوړل شوی، تشویق شوی فساد دی په افغانستان کې. کله کله د داوړه سره پیلی دی، سره تړلی دی او یو د بل تشویق باعث کیږی. د فساد ورکیده په افغانستان کې واضحا په دوو جهتوکې کار غواړی چې کار پرې روان دی، ډیر کوشش دولت په دې کې کړی دی بیایې هم کوی. هغه کوشش به هلته نتیجه ورکړی، چې هغه لوی عوامل چې دې خاورې ته راغلی دی د دې خاورې څخه ورک شی او لیرې شی.
زه مطمین یم چې په ۲۰۱۴ کال کې کله چې موږ د ریاست جمهوری لپاره انتخابات کوو او نوی جمهور رییس راځی او هغه وخت به خارجی قواوې له افغانستان څخه وتلې وی او محدود تعداد به یې پاتې وی. د دوی قرار دادونه، د دوی تشکیلات اود دوی ساختارونه چې دلته یې جوړکړی وو دا به مخ په رژیدو او ورکیدو شی. دا به د فساد یوه ډیره لویه منبع وی چې د دې خاورې څخه ورکیږی او دا به د افغانستان په خیر وی. دوهمه ساحه زموږ خپله ساحه ده، زه نه غواړم چې په دې کې تفصیل ته ولاړشم، په دې مواردو کې مې مخکې هم په تفصیل یالنډې خبرې کړی دی.

 

ساحه دوم، کار خود افغانستان در داخل کشور ماست، ساده سازی قوانین، ساده سازی مقررات ما، پنج شش سال پیش عثمانی محترم که مشاور صاحب ما بودند و در ساحات مختلف دولت داری با ما همکار بودند اجراآتی را برای ساده سازی کار روی دست گرفت و باز با آمدن داکترصاحب لودین به ادارۀ ضد فساد قوانین را برای ساده سازی اجراات ما روی دست گرفت، مثلاٌ: دادن جواز سیر، برای موتریا صادر کردن لایسنس، در افغانستان این کار دو یاسه ماه را در بر می‌گرفت و 32 یا سی وچند یا چهل و چند امضا می‌بود.
هر امضا فرصتی برای فساد و رشوت است، هر قدر این محدود و خورد تر شده برود و تماس بین مامورین حکومت و مردم که مراجعه می‌کند برای کار محدودتر و تعدادش کمتر شده برود زمینۀ فساد در کشور محدود می‌شود.
تطبیق قانون معاش، بهتر از همه مهم‌تر که لودین صاحب به آن اشاره کردند مصئونیت شغلی مامور در افغانستان است. که من بارها درین مورد با خواهران و برادران ما صحبت کردیم، در سخنرانی‌های عمومی خود به مردم به آن اشاره کردیم. مصئونیت مامور ملکی و نظامی درافغانستان. زمانیکه به وظیفه گماشته می‌شود از طریق اصولی شود. وباز به همان اصول پیشرفت و ترفیع کند تا تقاعد، اگر افغانستان درین کامیاب شد، هنوز من علایم کامیابی را نمی‌بینم، هنوز هم ما وابستۀ زیاد تر به روابط استیم تا ضوابط. اصلاح اداره، مصئونیت مامور بستگی کامل به اجرایی کردن ضوابط دارد. پس اگر به آن رسیدیم؛ و معاشات ما البته در مطابقت به اقتصاد کشور برابر به جیبی که داریم به مامور ما درست پرداخته شد یک زمینه بزرگ فساد در کشور ما از بین می‌رود.
فساد در کشور ما است، ولی فساد بزرگ نیست، داد و ستدود در رشوه است که محدود شده می‌رود، فساد بزرگ امروز در قرار دادها و معاملاتی است که از خارج به طرف افغانستان می‌شود. در قرار داد هایست که از خارج در افغانستان میاید و در افغانستان آنها به هر دلیل که است یا به دلیل نفوذ در داخل حکومت افغانستان یا به دلیل اینکه فکرش را نکرده اند، این قرار دادها کوشش می‌شود که به بزرگ‌های دولت و یا به وابستگانشان داده شود.
از حکومت تا شورا تا قضا تا هر جای دیگری که این قدرت سیاسی موجود است کوشش بر این است که قرار داد به وابستگان و یا خودشان داده شود. سه سال پیش خواهران و برادران عزیز در یکی از مجالس که من با جنرال امریکا در افغانستان داشتم، جنرال ناتو جنرال مک کرستال که یک انسان بسیار نیک و خوب بود در کم کردن تلفات ملکی با ما همکاری کرد، در یکی از صحبت‌های جنرال مک کرستال که با من داشت همکارهای دفتر حاضر بودند اسپنتا صاحب و دیگر برادران، او به من گفت که در قندهار بسیار فساد است، مه برایشان گفتم که چطور گفت در قرار دادها مه گفتم که منظورت از این فساد چی است، کی است؟
گفت اداره قندهار و برادرتان و اقاربتان من گفتم که برادرم احمد ولی شهید آنوقت حیات بودند، گفتند که بلی! گفتم که چطور؟ گفت قرار دادها پیششان است، گفتم قرار دادهای دولت افغانستان، دولت افغانستان خو قرار دادی با آن‌ها ندارد، حکومت افغانستان قرار دادی با اونها ندارد پس این قرار داد را کی برایشان داده است، گفتم منظورت اینست که شما قرار داد دادید، حکومت امریکا و نظامیان امریکا به برادرم در قندهار قرار داد داده؟ گفت بلی، پس گفتم اگر اینطور است سوال مه هم اینست از شما که چرا شما به اقارب و برادر رئیس جمهور قرار داد دادید؟ و چرا رئیس جمهور را خبر نکردید؟ چند سال است که این کار است، سال‌هاست من گفتم که من می‌خواهم اسناد این قرار داد را ببینم. اولش چرا شما به اقارب رئیس جمهور و بزرگان قرار داد می‌دهد و باز این قرار داد را چرا بدون اجازه ما می‌دهد و چرا این قرار دادها را ما را بدون آگاهی ما می‌دهید؟ گفتم که مه می‌خواهم کاپی‌های تمام قرار داد هایکه شما به وابستگان، فامیل و برادرانم داده‌اید بیاورید و همچنین به هر کسی دیگری که در دولت افغانستان است به بزرگان، برادران و بچه‌هایشان قرار داد داده‌اید، این قرار دادها را پیش من بیاورید. گفتند که به چشم، داکتر سپنتا را گفتم که فوراً برای فردایش نامه هم نوشته کن تا که قرار دادها را برای ما بیارند. روز گذشت و چند روز دیگر نیز گذشت، ما یک هفته بعد باز هم تعقیب کردیم این مسئله را همراه امریکایی‌ها که این قرار دادها ره برای ما لست هایش را بیارید، دو هفته بعد بود، سه هفته بعد بود، آمدند که معذرت می‌خواهم ما تمام اسنادهای خود را سیل کردیم همچون قرار دادی همراه برادر شما نداریم. مه این‌ها را باز خواستم و برایشان گفتم که قرار داد دادید یا ندادید، اگر ندادید پس چرا گفتی که قرار داد است، منظور چه بوده از این، ما اشتباه کرده بودیم، ما درست اسنادهای خود را ندیده بودیم. باز برایشان گفتم که به هر صورت که ندادید خوب است که شنیدیم که ندادید این قرار دادها را برای برادرم برای دیگران خو دادید آن قرار دادها را می‌خواهم. هر قرار دادی را که شما به وزیر دولت افغانستان، به برادر وزیر دولت افغانستان، به کلان‌های دولت افغانستان، به وکیل‌های شورا، به قاضی‌ها به هر کسی که دادید یا به اقاربشان دادید آن قرار دادها را بیاورید گفتند که خوب است میاوریم و به توافق رسیدیم که آن قرار دادها را برای ما میارند.
باز هم تا به امروز آن قرار دادها را نیاوردند یک ماه پیش از آقای سپنتا که مسوول ما به این کار بود پرسیدم که امریکایی‌ها قرار دادها را آوردند، گفتند که نی پشیمان شدند که ما قرار دادها را به شما نمی‌دهیم به این دلیل که شما آنرا افشا می‌کنید. طبعاً که ما افشا می‌کنیم قرار دادها را بیارید تا ما افشا کنیم به ملت افغانستان که کی را در دولت افغانستان قرار داد داده‌اید و چرا دادید؟
پس به همین دلیل داکتر لودین بزرگان عزیز اعلان‌های اداره شفافیت بین المللی را قسمیکه شما فرمودید ما هم قبول نداریم، که آیا این به منظور فشار روی دولت افغانستان و تضعیف حکومت ماست تا نظام ما سر بالا نکند و با ترقی خود سرکش نشود. آزادی عمل خود را کاملاً در دست داده باشد، به این اعمال دست می‌زنند تا از آن ما را باز دارند، پس اگر از طرف قوت‌های خارجی فساد در افغانستان با این تبلیغات بزرگی که علیه ما برپا شده نا خود آگاه و اشتباه بوده باشد، ما آن‌ها را عفو می‌کنیم پروا ندارد هر چه کردند، کردند از کمکشان هم تشکر می‌کنم ولی اگر به این هدف باشدکه ما را نگذارد قوت پیدا کنیم، اداره ما صاحب عزت و تقویت نشود و خود مختاری، استقلالیت و حاکمیت ملی ما را زیر سوال بیاورند در آنصورت مقابله می‌کنیم، مبارزه می‌کنیم و حق داریم که این کار را بکنیم و رسوا می‌کنیم.
پس فساد در افغانستان یک حقیقت است و یک حقیقت تلخ است، قسمت از این فساد که در ادارات ماست و فساد خورد است، رشوت است، از خود ماست قسمتی دیگر فساد که فساد بزرگ است و به صدها میلیون دالر است او از ما نیست در آن برادران و خواهران عزیز خود را ملامت ندانید او از دیگران است، او بر ما تحمیل شده است او برای تضعیف نظام ماست.
یک ماه پیش از جنرال فعلی قوت‌های امریکا در افغانستان جنرال آلن، نامه‌ای را دریافتم که عنوانی من نوشته شده بود، در آن نامه نوشته است که رئیس جمهور ما به یکی از وکیل‌های شورای شما نام شرکتشان را هم نوشته کرده بود به این قدر وقت قرار داد می‌دادیم، اطلاع ما می‌رساند که این پول به مخالفین ما داده می‌شود لهذا ما این قرار داد را بند می‌کنیم، آیا این قرار داد در مشوره با حکومت افغانستان داده شده بود؟ آیا قانونمند داده شده بود، و به چه تعداد دیگری چنین قرار دادها داده می‌شود؟ به ما بیایند و اسناد خود را هم بیاورند.
شرکت‌های خصوصی امنیتی که اینها به قیمت سالانه اضافه‌تر از دو میلیارد دالر در افغانستان برپا کردند به قیمت سالانه زیادتر از دو میلیارد دالر یا دو هزار میلیون دالر در افغانستان برپا کردند، شرکت‌های خصوصی امنیتی که ما به مقابل آن‌ها شش سال مبارزه کردیم و این‌ها از راه مذاکره با ما توافق کردند تا که ما به جنگ مطبوعاتی علیهشان رفتیم و آن‌ها چه ضرباتی را که در دست داشتند برما وارد کردند، ضرباتشان نتیجه نداد، منبع بزرگ فساد و نا امنی در افغانستان، منبع بزرگ فساد و نا امنی، نا امنی‌های که از کابل تا غزنی بود توسط همین شرکت‌ها بود، ناامنی‌های که در شهراه های که در افغانستان بود توسط همین شرکت‌ها بود، فساد بزرگی که پولیس، ولسوال، والی حکومت ما را آغشته می‌کردند توسط همین شرکت‌ها بود، روز شرکت امنیتی بود، شب بنام طالب بالای مردم افغانستان حمله می‌کردند ظاهراً روز شرکت امنیتی بود، شب بنام طالب بالای مردم افغانستان حمله می‌کردند، وقتیکه ما فشار ما شدید شد، این خارجی آمدند و گفتند که شما اینکار را که می‌کنید بر ناحق سر ما فشار می‌آورید، چون پولیس نیست این شرکت‌های امنیتی را ما دور کرده نمی‌توانیم، یعنی دزد را دور نمی‌کنیم چون پولیس نیست.
دزد را رها کردی و پولیس را نمی‌گذاری، پس راه افغانستان این است که حقیقت یابی خود را درست بکنیم، مشکلات خود را درست درک کنیم، مشکل خود را خود حل کنیم، مشکلی را که دیگران برای ما بوجود آوردند آنرا بیان کنیم، از بیان حقیقت هراس نکینم و با آن مجادله کنیم، مملکت خود را به همین ترتیب به یک آینده روشن پیش ببریم و از جامعه جهانی می‌خواهیم که با ما همکار شود، اگر حقیقتاً بنای دوستی را با ما دارند این جای اثبات دوستی شان است تا در دور کردن فساد با کشور ما همکار شوند، فسادی که در خودشان است دور کنند، فسادی که در ماست وظیفه ماست که اگر این‌ها همکاری می‌کنند یا نمی‌کنند گم کنیم و اگر این‌ها می‌خواهند همکاری کنند خوش آمدند، اگر فساد را وسیله فساد قرار بدهند برای اهداف سیاسی دیگر خود نتیجه ندارد. زیرا افغانستان به راه خود به طرف حاکمیت ملی و استقلالیت خود روان است ولی اگر حقیقتاً من تا به حال اطمینان ندارم این‌ها باید این اطمینان را به من بدهند، اگر حقیقتاًٌ این‌ها می‌خواهند کار بکنند در آن صورت قوت اجرایی افغانستان چندین چند برابر می‌شود و می‌بیند که نتیجه‌اش به فردا واضحاً معلوم می‌شود. در این خاک، فساد هیچ وقتی در این خاک گم نمی‌شود که ما یک فاسد را تقویه کنیم، دیگر فاسد را به قانون بسپاریم.
فساد زمانی در افغانستان از بین می‌رود که قانون یکسان و بر همگی تطبیق شود و تا زمانی این کوشش ما موفق نمی‌شود که یک مفسدی که وابسته به دولت افغانستان است معاف باشد و مفسدی دیگری که به خارجی است معاف‌تر باشد و بیچاره‌ای که با هیچ کدام نیست او در زندان باشد، فعلاً حقیقت همین است، فعلاً حقیقت همین است، آن‌هایی که به زندان رفتند، بعضی‌های که به زندان رفتند که واسطه دارتر بودند ولی واسطه ایشان بسیار زور آور نبود.
پس خواهرها و برادرهای عزیز افغانستان آینده‌ای را در پیش دارد و آن آینده، آینده خیر و نیک است به ما، بدون شک که ان شاالله تعالی به فضل خداوند متعال آینده بسیار نیکی را در پیش داریم ولی این آینده بسیار نیک یک شرطی را دارد و آن شرط، شرط صاحب بودن ما در این خاک است، شرطیکه ما خود را صاحب بدانیم و صاحب باشیم، به این معنا که در خاک ما نیروهای خود افغانستان امنیت خاک را بگیرند، دولت افغانستان به ابتکار خود به پیش برود. تصمیم گیری خود را عملی کرده بتوانیم، به منفعت کشور ما بنا کنیم و خرج روزمره خود را به اندازه توان جیب خود کنیم، تکرار می‌کنم که صاحب بدانیم و صاحب باشیم، امنیت خاک خود را بدست خود نگاه کنیم، تصمیم خود را خود اجرا کنیم و خرج خود را به اندازه جیب خود کنیم. ناممکن است که ما با روشی که به میله رفته باشیم زندگی خود را همیشه به پیش بریم، میله یک روز و دو روز می‌باشد، میله هر روز نیست! این معاشات چندین هزار دالر میله است، این حقیقت مردم افغانستان نیست و ما به این معاشات خود را عادت داده‌ایم، از این عادت و از این حالت همیشه به میله بودن به تفریح، به مهمانی بودن خود باید نجات بدهیم.
مأمور هندی به سطح رئیس‌ها و آن‌ها و آن‌ها و کلانترهایش از مأمور افغانستان کرده معاشش بلندتر نیست، پایین تر است، مأمور ایران که از ما هزار چند پولدارتر هستند معاششان از ما کرده پایین است، معاشات یکسان برابر به جیب ما، مصئونیت مأمور ما از طریق قانون درست و ایجاد روابط با جهان براساس منفعت ما.
امروز صبح پیش از اینکه اینجا بیایم صدراعظم اسپانیا تشریف آورده بود، یک انسان بسیار آراسته و دانسته و هوشیار، گفت که اسپانیا دلچسپی را دارد در افغانستان بعد از 2014 هم حضور داشته باشد، بعد از 2014 هم در افغانستان حضور داشته باشد، من برایشان گفتم که بسیار خوش آمدید، از حضورتان کاملاً پشتیبانی می‌کنیم، خصوصاً از سرمایه گذاری و کمکتان به مردم افغانستان سپاس و قدردانی می‌کنیم و می‌خواهیم باشید.
چند روز بعد دعوت شدیم از طرف رئیس جمهور امریکا آقای اوباما به امریکا سفر دارم با تمام موارد رابطه افغانستان و امریکا و در نتیجتاً ناتو صحبت همه جانبه داریم بدون شک که حضور خارجی‌ها در افغانستان بعد از 2014 به خیر افغانستان است، ما می‌خواهیم که سلسله‌ای معایبی که از حضورشان به افغانستان آمده، آن کاسته شود و دور شود ولی جائیکه خیر این‌ها و منفعت این‌ها به افغانستان می‌رسد آنرا ما به تمام معنا می‌خواهیم که نگه داریم و عزت کنیم و احترام کنیم.
ما حاضر هستیم با امریکا بعد از پیمان استراتیژیکی که امضا کردیم در مورد امضای پیمان یا قرارداد امنیتی هم به توافق برسیم، این را به خیر افغانستان می‌دانیم ولی آرزوی ما این هم است تا دولت امریکا منفعت افغانستان را به همراه ما بپذیرد تا در منفعت ما منفعت آن‌ها در نظر گرفته شده باشد. هر دو کشور در منافع خود با هم در ارتباط باشند، به یک دید باز می‌رویم به امریکا و چیزی را که افغانستان از امریکا می‌خواهد، یادداشت کرده‌ایم و خدمتشان می‌گذاریم.
مهم‌ترین خواسته‌های ما تقویت اساسی نیروهای افغانستان است، تقویت به معنای تربیت و تجهیز، تربیت و تجهیز درست کنند، اگر می‌خواهند که افغانستان در امنیت خاک خود، خودکفا باشد این به تجهیز و تربیت بخور و نمیر نمی‌شود.
پس به این اساس این‌ها با ما موافقه کنند که خواسته افغانستان است، حاکمیت ملی افغانستان را به تمام معنا احترام کنند، افغانستان تنها به صفت یک کشور مستقل و صاحب حاکمیت ملی می‌تواند که شامل معامله در بیرون خاک خود شود، این‌ها نمی‌توانند در خاک افغانستان زندانی بگیرند یا زندانی نگاه کنند، این خلاف حاکمیت ملی ماست، اگر ما با وجود فعالیت امروزی‌شان زندانی می‌گیرند و زندان دارند در افغانستان، قرارداد امنیتی را امضا کنیم به این معناست که بدست خود حاکمیت ملی خود را به دیگران سپردیم و ملت افغانستان هیچ وقت این را قبول نخواهد کرد و کسی را معاف نخواهد کرد که به این کار دست بزند.
تهداب های اقتصادی افغانستان هنوز درست نشده، برق ما از بیرون است، چرا؟ یا بگذارند افغانستان را که به آزادی خود از هر جاییکه قرضه می‌گیرد، بندهای خود را از کوکچه تا بخش آباد فراه بسازد یا کمک کنند همراه ما، و برای ما بسازند. بند کجکی را، ده سال است که بنام ساختن و ارتقاع باقی مانده، پول‌های گزافی مصرف می‌شود، ضایع می‌شود، ما می‌خواهیم که با این‌ها صحبت کنیم تا از ضایعات پول جلوگیری کنیم که پولی که به افغانستان می‌آید به جایش و درست مصرف شود، به خیر این‌ها و به خیر ما تا ملت افغانستان این‌ها را برای سال‌های سال یاد کنند.
شوروی برای ما کود و برق ساخت و سرک ساخت، مردم افغانستان تا به حال مدیونشان هستند. امریکا بند کجکی را ساخت و راه کابل- قندهار را ساخت، چهل، پنجاه، شصت سال پیش مردم افغانستان تا به حال یاد می‌کنند. پس در تهداب های اساسی و تعلیم و تربیت افغانستان را به ما کمک کنند، ما به هزاران تحصیل یافته جوان نیاز داریم، در هر ساحه ای زندگی ما به همان غریبی و بیچاره گی خود پانزده میلیون دالر می‌دهیم برای اینکار، امریکا و غرب با ما دست بدهد یکبار به ما صد الی دوصد میلیون دالر بدهد، بگیرد اولادتان را تربیت کنید در بیرون، امریکا به ما پوهنتون های بهترین را بیاورد در افغانستان، بنأ کرده در کابل و دیگر شهرهایش، فاکولته انجنیری بسیار اعلی در کابل بسازد، فاکولته طب بسیار اعلی در مزار بسازد، فاکولته طب بسیار اعلی در ننگرهار بسازد، فاکولته زراعت بسیار اعلی در هرات بسازد، فاکولته طب بسیار اعلی در خوست بسازد، در بامیان بسازد، انجنیری بسازد، اولاد ما را در خاک ما تربیت کند این اساسات را برای ما بنا کنند، بنای یک دوستی واقعی و درست را با ما بکنند، ما از آن‌ها تشکر می‌کنیم و پاسشان را می‌داشته باشیم.
به همین هدف با آلمان، هندستان، چین و روس هم صحبت داریم، هر کسی که به افغانستان برای مدد مردم افغانستان می‌آید و از این راه ثبات و امنیت خود را هم تأمین می‌کنند، افغانستان به آن‌ها خوش آمدید می‌گوید و طرفدار و جانبدار این رابطه نیک هستیم و صمدی صاحب هم در برشنا تمدید لین های برق را به سرعت و زودتر انجام دهد.
بسیار خوش آمدید، کامیاب باشید، به خیر باشید.


۲ جدی  ۱۳۹۱
Dec 22, 2012
کد مطلب: 20096
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/W1CMLA
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل