کنکاشی بر سخنان تأمل‌برانگیز حکمتیار

حکمتیار از کدام توافق سخن می‌گوید؟

نکته مهم و قابل توجه دیگر در سخنان حکمتیار مسئله آزادی زندانیان طالبان و حزب اسلامی از زندان دولت افغانستان بود. با توجه به توافق آمریکا و طالبان و آزادی ۵۰۰۰ زندانی این گروه از زندانهای افغانستان و بازگشت آنها به جبهات جنگ موجب افزایش خشونت‌ها گردید.
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۱ جوزا ۱۴۰۰ ساعت ۱۰:۱۶
حکمتیار از کدام توافق سخن می‌گوید؟
گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی افغانستان روز یکشنبه ۹ جوزا/خرداد، در یک نشست خبری از توافق این حزب با رئیس‌جمهور غنی و حامد کرزی رئیس‌جمهور سابق برای تشکیل دولت موقت انتقالی،
یکی از مواد توافق‌نامه آمریکا و طالبان کاهش خشونت و براقراری آتش‌بس از سوی طالبان، شروع مذاکرات صلح و قطع ارتباط با گروه‌های تروریستی پس از آزادی ۵۰۰۰ زندانی این گروه از سوی دولت افغانستان بود که متأسفانه طالبان به هیچ‌یک از این موارد عمل نکرده‌است.
برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، پارلمانی و شورای ولایتی خبرداد. آقای حکمتیار همچنین از توافق برای آزادی زندانیان حزب اسلامی و گروه طالبان از زندانهای دولت افغانستان و حذف نام رهبران طالبان از لیست سیاه ایالات متحده آمریکا سخن گفت.
مهم‌ترین موارد قابل توجه در سخنان حکمتیار به شرح زیر است:
- تشکیل حکومت انتقالی و غیر ائتلافی مرکب از تمامی افراد قابل قبول برای تمام جناح‌های تأثیر گذار.
- برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، پارلمانی، و شوراهای محلی.
- ایجاد شورای عالی تصمیم‌گیری از رهبران ۸ جناح سیاسی مؤثر به شمول طالبان.
- آزادی زندانیان حزب اسلامی و طالبان از زندانهای دولت.
- حذف نام رهبران طالبان از لیست سیاه ایالات متحده آمریکا.
- اعلام آتش‌بس دایمی
- تشکیل لویه جرگه برای تعیین نوع نظام و قانون اساسی.
- مذاکرات سری با رهبران طالبان.
گذشته از صحت یا عدم صحت این ادعا نکاتی در این توافقات وجود دارد که اکثراً غیر عملی یا خارج از صلاحیت سه نفر بوده و ایراداتی بر آن‌ها وارد است.
با اینکه حکومت موقت و انتقالی بارها از سوی حکومت و آقای غنی رد گردیده چگونه ممکن است آقای غنی در مذاکره با حکمتیار نظرش عوض شده باشد و بر سر این مسئله با آقای حکمتیار به توافق رسیده باشد؟!
علاوه بر این تشکیل دولت موقت و انتقالی پیش از توافق صلح با گروه طالبان و جناح‌های
آزادی زندانیان طالبان قبل از توافق صلح اشتباه جبران ناپذیری است که نباید انجام گیرد. حتی در صورت آزادی زندانیان طالبان هیچ تضمینی وجود ندارد که اولا طالبان دست از زیاده خواهی برداشته و با حکومت افغانستان از در صلح درآید و ثانیاً ضمانتی برای عدم بازگشت زندانیان طالبان به جبهات جنگ هم وجود ندارد و آزادی این زندانیان مطمئناً به افزایش خشونت‌ها منجر خواهد شد.
سیاسی بی‌فایده است و نه تنها دردی را دوا نکرده بلکه مشکلی بر مشکلات می‌افزاید و موجب افزایش بحران موجود خواهد گردید؛ زیرا اگر آقای غنی استعفا بدهد و بازهم طالبان در دولت موقت شرکت نکند و شرط شروط تازه‌ای را مطرح کند چنان‌که تا حالا این رویه طالبان بوده‌است در این صورت بر بحران موجود افزوده می‌شود به این دلیل که هم خلاء قدرت به وجود می‌آید و هم فقدان مشروعیت.
منظور از ۸ جناح سیاسی مد نظر آقای حکمتیار کدام جناح‌ها است؟ این مبهم بودن جناح‌ها نیز مشکل‌زا است.
نکته مهم و قابل توجه دیگر در سخنان حکمتیار مسئله آزادی زندانیان طالبان و حزب اسلامی از زندان دولت افغانستان بود. با توجه به توافق آمریکا و طالبان و آزادی ۵۰۰۰ زندانی این گروه از زندانهای افغانستان و بازگشت آنها به جبهات جنگ موجب افزایش خشونت‌ها گردید آزادی زندانیان طالبان قبل از توافق صلح اشتباه جبران ناپذیری است که نباید انجام گیرد. حتی در صورت آزادی زندانیان طالبان هیچ تضمینی وجود ندارد که اولا طالبان دست از زیاده خواهی برداشته و با حکومت افغانستان از در صلح درآید و ثانیاً ضمانتی برای عدم بازگشت زندانیان طالبان به جبهات جنگ هم وجود ندارد و آزادی این زندانیان مطمئناً به افزایش خشونت‌ها منجر خواهد شد.
یکی از مواد توافق‌نامه آمریکا و طالبان کاهش خشونت و براقراری آتش‌بس از سوی طالبان، شروع مذاکرات صلح و قطع ارتباط با گروه‌های تروریستی پس از آزادی ۵۰۰۰ زندانی این گروه از سوی دولت افغانستان بود که متأسفانه طالبان به هیچ‌یک از این موارد عمل نکرده‌است. حالا با توجه به این سابقه طالبان آیا آزادی زندانیان این گروه قبل از توافق روی صلح عاقلانه است؟
یکی دیگر از نکات مورد اشاره حکمتیار توافق روی حذف نام رهبران طالبان از لیست سیاه ایالات متحده آمریکا بود که اساساً چنین چیزی بیرون از دایره اختیارات
و از همه مهمتر اینکه تصمیم‌گیری در این سطح از اهمیت از صلاحیت آقایان غنی و کرزی خارج است و این دو نفر نمی‌توانند به تنهایی روی این مسائل کلان ملی تصمیم‌گیری نماید.
دولت افغانستان و شخص آقای غنی است. حتی اگر آقای غنی آن را هم بپذیرد از دایره اختیاراتش بیرون است و بدون تمایل آمریکا چنین چیزی عملی نیست.
مسئله دیگر اعلام آتش‌بس سراسری است این هم از دایره اختیارات آقای غنی و کرزی افغانستان خارج است و دولت افغانستان همیشه خواستار برقراری آتش‌بس بوده و هست این گروه طالبان است که تن به آتش‌بس و کاهش خشونت نمی‌دهد.
تشکیل لویه جرگه نیز قبل توافق بر روی صلح کار عبث و بیهوده است. نظام کنونی و قانون اساسی فعلی براساس فیصله مردم و رأی مردم شکل گرفته‌است و نباید به سادگی آن را رها کرد.
مذاکرات سری با طالبان هم امکان‌پذیر نیست زیرا تمام حرکات رهبران طالبان از طرف آی اس آی تحت کنترل است و آنها را زیر نظر دارد.
و از همه مهمتر اینکه تصمیم‌گیری در این سطح از اهمیت از صلاحیت آقایان غنی و کرزی خارج است و باید و این دو نفر نمی‌توانند به تنهایی روی این مسائل کلان ملی تصمیم‌گیری نماید.
کد مطلب: 96647
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل