تعلل طالبان برای صلح و هشدار شدید اللحن غنی

واقعیت این است که طالبان جز زبان زور زبان دیگری را نمی‌فهمد و در مذاکرات هم از تمامیت‌ خواهی و زیاده طلبی دست نخواهد کشید از این رو بهتر است ملاحظات قومی را کنار گذاشته و با قاطعیت برای سرکوب طالبان از طریق نظامی اقدام نماید.
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۹ ثور ۱۴۰۰ ساعت ۱۵:۰۹
تعلل طالبان برای صلح و هشدار شدید اللحن غنی
با اینکه یکی از مواد توافقنامه صلح امریکا با گروه طالبان تعهد طالبان به شرکت در مذاکرات بین الافغانی برای استقرار صلح دایمی در افغانستان بود این گروه از شرکت در گفتگوهای صلح به بهانه‌های مختلف سر باز می‌زنند.
مذاکرات صلح دوحه که سال گذشته برگزارگردید پس از دوماه مذکرات فشرده و نفس گیر به دلیل سرسختی
اگر دولت مردان افغانستان در گذشته از فرصت‌ها استفاده کرده و آن ها را هدر نمی‌داد کار به این‌جا نمی‌کشید که اکنون طالبان برای شرکت در مذاکرات صلح ناز کرده و پیش شرط تعیین نماید.
و عدم انعطاف طالبان به بن بست کشیده شد. پس از بن بست مذاکرات قطر و قطعی شدن خروج نیروهای خارجی از افغانستان قرار شد که مذاکرات صلح افغانستان در شهر استانبول ترکیه برگزار گردد که این نشست هم تا کنون دو بار به دلیل عدم آمادگی طالبان به تعویق افتاد و به بعد از ماه مبارک رمضان موکول گردید.
با پایان ماه مبارک رمضان امید می‌رفت که خشونت‌ها به طور چشمگیری کاهش یافته و  گفتگوهای صلح افغانستان در استانبول آغاز گردد اما برخلاف انتظار پس از ماه رمضان و ختم آتش بس سه روزه خشونت‌ها در ولایات مختلف افزایش یافته و درگیری‌ها در جبهات جنگ شدت گرفته است و هر دو طرف سعی دارند که در میدان نبرد به پیروزی دست یابند.
در رزوهای پایانی ماه مبارک رمضان که به مناسبت عید فطر آتش سه روزه اعلام گردید و دو طرف درگیر با آن موافقت نمودند سازمان ملل و برخی نهادهای بین المللی دیگر خواستار تداوم آتش بس بعد از سه روز عید گردیدند اما گروه طالبان با خواست سازمان ملل و نهادهای بین المللی برای تمدید آتش بس مخالفت کرده و بر ادامه جنگ تأکید نمود. و بلا فاصله پس از پایان آتش بس سه روزه آتش جنگ شعله ور گردیده و خشونت‌ها در مناطق
آزادی 7 هزار زندانی طالبان قبل از توافق صلح خطای بزرگی است که به هیچ وجه نباید صورت بگیرد زیرا این کار نه تنها هیچ کمکی به پیشرفت روند صلح نخواهد کرد بلکه روند صلح را با مخاطره بیشتر مواجه می‌کند چنانکه قبلا هم تجربه شده است و آزادی 5000 زندانی طالبان کمکی به روند صلح نکرد و با پیوستن دوباره آنها به جبهات جنگ موجب گسترش خشونت‌ها گردید.
مختلف افزایش یافت.
پس از تعویق دوباره نشست استانبول انتظار می‌رفت این نشست در اوائل جوزا/خرداد برگزار گردد اما تا کنون هیچ نشانه‌ای از برگزاری این نشست دیده نمی‌شود و گروه طالبان هنوز هم برای شرکت در این نشست اعلام آمادگی نکرده است و سرنوشت گفتگوهای صلح استانبول در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است.
گروه طالبان باز هم شروط تازه‌ای را برای شرکت در گفتگوهای صلح مطرح کرده اند و خواستار حذف نام رهبران طالبان از فهرست سیاه سازمان ملل و آزادی زندانیان طالبان قبل از برگزاری نشست استانبول شده اند چیزی که عملی نیست و در واقع سنگ بزرگ در مسیر صلح است. و آقای غنی هم تأکیده کرده است که تنها در صورتی با آزادی زندانیان طالبان موافقت می‌کند که به یک توافق‌نامه صلح فراگیر و پایدار منجر شود.
آزادی 7 هزار زندانی طالبان قبل از توافق صلح خطای بزرگی است که به هیچ وجه نباید صورت بگیرد زیرا این کار نه تنها هیچ کمکی به پیشرفت روند صلح نخواهد کرد بلکه روند صلح را با مخاطره بیشتر مواجه می‌کند چنانکه قبلا هم تجربه شده است و آزادی  5000 زندانی طالبان کمکی به روند صلح نکرد و با پیوستن دوباره آنها به جبهات جنگ موجب گسترش خشونت‌ها گردید.
طالبان عملا ثابت کرده اند که غیر قابل اعتماد اند و با برآورده شدن یک شرط شرط دیگری را مطرح می‌کند همانگونه که قبلا مدعی بود اگر نیروهای خارجی از افغانستان خارج شوند ما صلح می‌کنیم اما الآن که خروج نیروهای خارجی آغاز گردیده طالبان همچنان بر طبل جنگ می‌کوبد. در شرایط کنونی نیز اگر دولت افغانستان به شرط طالبان تن در دهد و 7 هزار زندانی طالبان را آزاد کند هیچ تضمینی برای برقراری صلح و بازنگشتن آنها به میدان نبرد وجود ندارد زیرا طالبان آزادی آنها را نه شرط برقراری صلح بلکه شرط شرکت در نشست استانبول گذاشته است و تنها شرکت در مذاکرات صلح و عدم انعطاف پذیری دردی را دوا نمی‌کند چنانکه در
طالبان عملا ثابت کرده اند که غیر قابل اعتماد اند و با برآورده شدن یک شرط شرط دیگری را مطرح می‌کند همانگونه که قبلا مدعی بود اگر نیروهای خارجی از افغانستان خارج شوند ما صلح می‌کنیم اما الآن که خروج نیروهای خارجی آغاز گردیده طالبان همچنان بر طبل جنگ می‌کوبد.
مذاکرات دوحه ثابت شد.
بهانه تراشی و تعلل طالبان از یک سو و تشدید خشونت‌ها در میدان نبرد امید به برقراری صلح را کمرنگ کرده است و طالبان تلاش دارند تا از طریق نظامی به خواسته‌های خود برسد. این مسائل موجب گردیده است که آقای اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان در گفتگو با شبکه تلویزیونی خبری PBS امریکا به طالبان هشدار بدهد که در صورت تداوم جنگ و سر باز زدن از گفتگوهای صلح کاری نکنند که مردم و نیروهای افغانستان تصمیم نهایی را در میدان نبرد بگیرند.
هرچند که آقای غنی دیر به این نتیجه رسیده است اما واقعیت این است که طالبان جز زبان زور زبان دیگری را نمی‌فهمد و در مذاکرات هم از تمامیت‌خواهی و زیاده طلبی دست نخواهد کشید از این رو بهتر است ملاحظات قومی را کنار گذاشته و با قاطعیت برای سرکوب طالبان از طریق نظامی اقدام نماید. تنها خلأ مهم در گذشته عدم وجود اراده سیاسی برای سرکوب طالبان بوده است که منجر به تقویت و احیاء مجدد این گروه گردید.
اگر دولت مردان افغانستان در گذشته از فرصت‌ها استفاده کرده و آن ها را هدر نمی‌داد کار به این‌جا نمی‌کشید که اکنون طالبان برای شرکت در مذاکرات صلح ناز کرده و پیش شرط تعیین نماید. 
چندی پیش زلمی خلیل زاد نماینده امریکا در امور صلح افغانستان نیز با نشر رشته‌تویتی هشدار گونه گفته بود که اگر طالبان صلح نکند، ایالات متحده در کنار افغان‌های جمهوری‌خواه خواهد ایستاد. به هرحال برای رسیدن به صلح در افغانستان همزمان فشار سیاسی بر اسلام آباد و فشار نظامی برطالبان می‌تواند بن بست به وجود آمده در روند صلح را بگشاید.
کد مطلب: 96501
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل