بیکاری جوانان را به بی‌راهه می‌کشاند

افغانستان در حالی که یک کشور در حال جنگ است اما از سوی دیگر در بیشتر مناطق این کشور دروازه مکان‌های علمی به روی دانش آموزان و دانشجویان باز است و هر روز به جمع تحصیل کردگان و دانش‌آموخته گان افزوده می‌شود. هرچند این مایه خوشحالی و خرسندی است که شاهد افزایش تحصیلکردگان هستیم اما این مسئله که این جوانان بعد از ختم تحصیل به بن‌بست می‌رسند و زمینه کاری برایشان مساعد نیست یک نگرانی جدی است.
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۸ ثور ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۴۳
بیکاری جوانان را به بی‌راهه می‌کشاند
پیام آفتاب: افغانستان در حالی که یک کشور در حال جنگ است اما از سوی دیگر در بیشتر مناطق این کشور دروازه مکان‌های علمی به روی دانش آموزان و دانشجویان باز است و هر روز به جمع تحصیل کردگان و دانش‌آموخته گان افزوده می‌شود. هرچند این مایه خوشحالی و خرسندی است که شاهد افزایش تحصیلکردگان هستیم اما این مسئله که این جوانان بعد از ختم تحصیل به بن‌بست می‌رسند و زمینه کاری برایشان مساعد نیست یک نگرانی جدی است.
جونان شاید بعد از زنان یکی از آسیب‌پذیرترین قشرها به حساب آیند، زیرا بعد از فراغت، وقتی به نهادهای دولتی و خصوصی درخواست کار می‌دهند و به دلایل متعدد با دروازه‌های بسته مواجه می‌شوند، آسیبی جدی بوجود می آید که عاید نسل جوان می‌گردد. عمده‌ترین دلایلی که باعث می‌شود عده‌ای از جوان، امروزه منحرف شوند، همانا نبود توجه لازم و قابل ملاحظه از طرف حکومت به این قشر است.
امروز ما شاهد آن هستیم که تحصیل کردگان جوان و با سواد بخشی از معتادین کشور را تشکیل می‌دهند و این روند همواره ادامه دارد. شکی نیست که عمده‌ترین دلیلی که باعث شده جوانان به اعتیاد روی آورند بی‌کاری و ناامیدی از برنامه و پالیسی دولت در قبال سرنوشت جوانان بویژه قشر تحصیل کرده است. وقتی که جوانی سالها و با خون دل خرچ مصرف تحصیل خود را می پردازد و هنگامی که فارغ می شود بیکار می‌ماند، انتظار آن می‌رود که آن ها راه‌های غیرمعقولی را در پیش گیرد.
مورد دیگری که خیلی خطرناک و نگران کننده است پیوستن این جوانان به صفوف تروریستان و سایر گروه‌های دهشت افگن است. این جوان به دلیل بیکاری و عدم تطبیق عدالت در حکومت، به راحتی فریب تبلیغ‌های سوء تروریستان و گروه های افراطی را می‌خورند و به این جمع می‌پیوندند. این وضعیت آشفته و این بی‌توجهی حکومت زمینه را برای سرباز گیری دشمنان افغانستان مساعدتر می‌کند و جوانی که بعد از ختم تحصیلاتش مدتها رنج بی‌کاری و بی‌پولی را با خود حمل می‌کند، در نهایت برای تأمین مصارف خود و خانواده خود به هر راهی ممکن است برود و سبب بسیاری از مشکلات و نابسامانی‌های جامعه شود.
از سوی دیگر جوانان بیکار که همه روزه در شهر گشت گذار می‌کنند اگر به اعتیاد روی نیاورند و به جمع گروهای تروریستی نیز نپیوندند، در داخل شهر دست به دزدی و اختطاف و هر نوع خلاف کاری دیگر دست خواهند زد. دیریست شاهد هستیم که اختطاف چیان و دزدانی که از داخل شهرها بویژه کابل توسط پولیس دستگیر می‌شوند اکثراً جوانانی هستند که به دلیل نبود منبع درآمد و مشکلات فراوان به این عمل خطرناک و ویران کننده روی می آروند.
رهبران و سیاسیون همواره از این جوانان به عنوان ابزار استفاده نموده و در راه رسیدن به اهداف سیاسی شان با دادان وعده‌های چرب و عوام فریبانه بر این قشر محروم سواری کرده‌اند. رهبران سیاسی و مسئولان حکومتی هیچ برنامه ای برای تغییر در وضعیت جوان کشور نداشته و ندارد که این موضوع به شدت نگران کننده است. زیرا این جوانان هستند که آینده‌ این کشور را در دست خواهند داشت و بی‌توجهی به این قشر بی توجهی به آینده افغانستان است. اگر جوانان امروز با ظرفیت‌های بالا تربیه نشوند و تجربه کسب نکنند فردا نخواهند توانست افغانستان پر جنجال و در حال جنگ را بخوبی مدیریت کنند و بر بحران‌های گوناگون آن پایان بخشند.
بی عدالتی‌ها و ایجاد مقررات غیر عقلانی در ادارات دولتی راه ورود جوانان را به سیستم حکومت و دولت سخت ساخته است و جوانان را در یک بلاتکلیفی قرار داده است. هرگاه دولت به این وضعیت بیشتر از این ادامه دهد و فکر جدی برای این وضعیت نکند، به آینده این کشور نمی‌شود امیدوار بود. هرگاه راه برای رشد جوانان باز نشود و برای کسب تجربه این قشر وارد سیستم نگردد و از این نسل ظرفیت سازی برای مدیریت آینده این کشور نشود، شاهد روزافزونی مشکلات خواهیم بود تا کاهش مشکلات و جنجال‌های بهم پیوسته‌ای افغانستان.
فساد گسترده در ادارات دولتی، بی عدالتی‌ها و واسطه بازی‌های از حد زیاد، نمی‌گزارد جوانانی که توانایی دارند و ظرفیت هستند وارد سیستم شوند. ادامه این وضعیت فاصله بین مردم و حکومت را زیاد می‌کند و در نهایت بجای ثبات آنچه که در خور مردم و کشور داده خواهد شد آشفتگی و نا امنی‌های که ناشی از پالیسی‌های نا موفق حکومت در قبال شهروندان است خواهد بود. دولتی که نتواند رفاه، امنیت و حقوق اولیه شهروان را تأمین کند چگونه می‌تواند امیدوار باشد که این مردم از پالیسی‌های آن حمایت کنند و در قبال استحکام پایه‌های این حکومت بکوشند. این حکومت ابتدایی‌ترین حق مردم که همانا امنیت است را تأمین کرده نتوانسته است.
-سید حسین موسوی، خبرنگار پیام آفتاب در کابل
کد مطلب: 69011
لينک کوتاه خبر: https://goo.gl/PSxlTJ
مولف : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل