چالش مدارس دینی غیررسمی

عدم نظارت دولت بر مدارس دینی غیررسمی، چالش آفرین است. براساس گزارش‌ها، ۱۳۰۰ مدرسه دینی در گوشه و کنار کشور فعالیت دارند که حکومت هیچ‌گونه کنترولی برآن‌ها ندارد.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۶ حمل ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۲۷
چالش مدارس دینی غیررسمی
عدم نظارت دولت بر مدارس دینی غیررسمی، چالش آفرین است.
براساس گزارش‌ها، ۱۳۰۰ مدرسه دینی در گوشه و کنار کشور فعالیت دارند که حکومت هیچ‌گونه کنترولی برآن‌ها ندارد.
مدارس دینی یکی از عناصر مهم برای ترویج علوم دینی در اسلام است که از سال‌ها بدین‌سو درکشور به‌طورعادی فعالیت دارند و هیچ‌گونه مشکلی نیز نداشته‌است. اما، از چهاردهه قبل، شکل و ماهیت این مدارس دست‌خوش تغییرات مهمی شد که برای منافع سیاسی ونظامی کشورها مورد استفاده قرار گرفت. در جنگ افغان- شوروی این مدارس فعال‌تر و میلیون‌ها دالر برای تقویت آن سرازیر شد. ملا هایزیادی برای تدریس در این مدارس مصروف و تعداد زیادی از این مدارس در مناطق قبایلی و سرحدی کشور تآسیس شدند. این مدارس با شعاری مبنی بر «اسلام درخطر» است هزاران جوان را مجذوب خود کرد و با ترویج تفکر «جهاد» و آموزش‌های نظامی و جنگی، تعداد زیادی را به میدان‌های نبرد فرستاد.
ازسویی، این مدارس نقشِ چرخهٔ تولید هراس افکنان را بازی می‌کند و براساس گزارش‌ها، هزارن جوان در این مدارس در مناطق مختلف کشور و پاکستان مصروف آموزش استند تا در صورت نیاز، به صفوف شورشیان بپیوندند.
افغانستان یک کشور سنتی است، بنابر این، مدارس دینی نقش فعالی در اجتماعی و حکومت‌پذیری مردم داشته است. در جامعه‌ای افغانستان، علمای دینی نقش بارزی دارند و برای تحکیم پایه‌های حکومت، هم‌پذیری، صلح، ثبات و آرامش نیز می‌توانند کار کنند. زیرا، مردم به حرف‌هایی آنان باور دارند. با این‌حال، سوق دادن مدارس دینی به مسایل دیگر، توسط سازمان‌ها و کشورهای خارجی، سبب خدشه‌دار ساختن چهرهٔ این روحانیون و اسلام خواهد شد. چنان‌که افغانستان یک کشور اسلامی است، وجود مدارس دینی ضروری است اما، تعدادی زیرعنوان مدارس دینی و برای منافع سیاسی و بازی‌ها استخباراتی بدون شک تهدید محسوب می‌شود که حکومت باید بر آنان کنترول داشته باشد.
در همین‌حال، ۴۶۰۰ مدرس دینی قانونی زیر نظر وزارت حج و اوقاف و معارف فعال هستند و هیچ مشکلی ندارد اما، مدارس دینی غیرقانونی و به‌دور از نظارت دولت می‌تواند تحت دخالت عناصر تخریب‌گر، برای اهداف مشخص کار کند که این برای کشور یک چالش بزرگ در دراز مدت می‌تواند باشد. همان گونه که در سال ۲۰۰۹ امنیت ملی نه تن انتحاری را در یک مدرسه دینی در کابل دست‌گیر کرد، ده‌ها انتحاری دیگر بودند که سبب کشتن ده‌ها فرد ملکی گردیدند. افرادی که در این مدارس درس خواندند، نظام و ارزش‌های فعلی را حرام دانسته و ارتش کشور را اجیز و مزد بگیر کفار می‌پندارند. هم‌چنان، رفتن خانم‌ها به مکتب را نیز ضد احکام دینی اسلام شمرده، حرام می‌دانند. دانشگاه‌ها را مال کفار دانسته و تحصیل در آن‌جا را نیز منع می‌کنند. این مدارس، با ترویج چنین تفکری، جوانان زیادی را برای جهاد تشویق می‌کنند که دست به اعمال ضد بشری و انسانی بزنند.
ازسوی هم، تاکنون گزارش‌های متعددی دراین رابطه منتشر شده است که نشان می‌دهد که در مواردی این مدارس به ترویج افکار تندروانه می‌پردازند. درکنارآن، این مدارس، برای ایجاد تنش‌های اجتماعی، بی‌ثباتی و اختلاف افکنی میان اقوام و مذاهب در افغانستان کار خواهند کرد. علیرغم آن، گفته می‌شود که در این مدارس، به‌طور عموم، مضامین عربی تدریس می‌شود. برمبنای گزارش‌ها، مدارسی وجود دارد که جوانان را تشویق به جنگ در افغانستان می‌کنند. این‌گونه مدارس، سال‌ها است که در خارج از مرزهای افغانستان و حتی در داخل، فعالیت دارند. در این مدارس، در کنار مسایل دینی تحریف شده، روش جنگیدن و نظامی‌گری را نیز آموزش داده می‌شود.
با این وجود، حکومت با درک اهمیت چنین مدارسی در نا امن‌سازی و ترویج تفکر طالبانیسم و… می‌بایست که جلو آنان را گرفته و بر تعدادی آنان را زیر کنترول خود درآورد؛ که مانع نفوذ هرچی بیشتری جریان‌های افراطی در کشور گردد.
-حسین موسوی
کد مطلب: 66756
گزارشگر : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل