کدام یک برای افغانستانی‌ها بهتر است، شوروی یا آمریکا و همپیمانانش؟

پیام آفتاب: دیروز به دیدن یکی از چهره‌های کلیدی دوران جهاد و مقاومت در افغانستان رفته بودیم و از آنجایی که دیدن این گونه افراد معمولاً با کم و زیادهای زمانی روبرو است، مجبور شدیم در زیر زمین کلان خانه‌اش منتظر وقت ملاقات که اینک نیم ساعت از آن گذشته بود بنشینیم. گفته شد که سفیر امریکا در کابل به دیدن این چهره معروف و از رهبران حزبی سرشناس آمده است.
تاریخ انتشار : شنبه ۲۱ حمل ۱۳۹۵ ساعت ۱۸:۱۲
کدام یک برای افغانستانی‌ها بهتر است، شوروی یا آمریکا و همپیمانانش؟
به هر صورت روی کوچ (مبل) نشستیم و کمی بعد یک شاه مهره دیگر که او نیز منتظر دیدار با چهره سرشناس جهادی بود به ما پیوست. چند دقیقه‌ای سکوت حاکم شد اما یکی از دوستان با طرح سوالی یخ مجلس را شکست. دوستم از شاه مهره پرسید: «به نظر شما آیا دولت کنونی که دست نشانده آمریکایی‌ها است با دولت کمونیستی نجیب که دست نشانده شوروی سابق بود از نظر ماهیتی تفاوت دارد و اگر دارد چرا در آن زمان شما زیر پرچم جهاد با او جنگیدید اما امروز از دولت کنونی حمایت می کنید؟»
شاه مهره جواب داد: «با شما مخالفم! دولت کنونی وابسته کامل به آمریکا نیست و چندین کشور جهان در قالب جامعه جهانی از آن حمایت می کنند».
دوستم به حدیث شریفی از یکی از امامان اشاره کرد و گفت: «پس شما فکر می کنید که دولت بد از بی دولتی بهتر است؟»
شاه مهره جواب داد: «به حرف شما باور دارم اما شما آخوندها چرا در زمان حکومت کمونیستی حکم جهاد دادید اما اکنون سکوت اختیار کرده اید؟»
سکوتی در مجلس حاکم شده بود و کسی نمی توانست جواب سوال شاه مهره را بدهد..!
شاه مهره در ادامه خاطره ای را نقل کرد.
او گفت: «چند سال پیش همراه یکی از فرماندهان نظامی امریکا به غزنی رفته بودیم، به قریه‌ای رسیدیم و جنرال امریکایی گفت: «این قریه نان‌های خوبی دارد، برو از یکی از باشندگان چند نان طلب کن».
رفتم و درب یکی از خانه‌ها را زدم و پیرمرد پشتون با ریش‌های سفید بلندش که از  تجارب بالای او حکایت می کرد درب را باز کرد. خواسته خود را مطرح کردم. چند دقیقه‌ای طول کشید و پیرمرد در حالیکه دو عدد نان شبیه نان لواش که روی تخته سنگ پخته شده و در دستمال سفید رنگ پاکیزه‌ای گذاشته شده بود را آورد.
نشستیم و شروع به خوردن نان کردیم. جنرال امریکایی از پیرمرد افغان پرسید: «ما بهتریم یا روس ها؟»
پیر مرد جواب داد: «تفاوت زیادی ندارید. هر دوی شما بی دین و کافرید!»
جنرال امریکایی که نمی خواست خشم خود را نشان دهد دوباره پرسید: «نه! یک تفاوتی باید باشد».
پیر مرد افغان جواب داد: «تفاوت تو که امریکایی هستی و آن جنرال روسی که قبلا در همین جای تو نشسته بود این است که وقتی روسها به قریه ما آمدند پشت سرشان چندین موتر حاوی گندم وجود داشت اما تو نان خود را از من گدایی می کنی!»
خاطره شاه مهره ما را بر کوچ‌ها میخکوب کرد و یک لحظه تمام بدبختی‌های مردم افغانستان در زمان کنونی را در ذهن مرور کردیم، از بیکاری و فقر گرفته با اعتیاد و مواد مخدر و نا امنی و انتحار...!
شاه مهره گفت: «روسیه برای ما سیلوهای محکم ساخت و زمانی که رفت خرابشان نکرد اما امریکایی ها زمانی که می روند تسلیحات و استحکامات خود را تخریب می کنند».
خاطرات زیادی نقل شد اما سوال اساسی بی پاسخ ماند: اینکه اگر دولت کنونی وابسته است، چرا علمایی که پرچمداران دفاع از دین و ارزش‌های دینی هستند مانند گذشته وارد گود نمی‌شوند تا با بسیج مردم حداقل جلو تهاجمات فرهنگی امریکا و همپیمانانش را بگیرند یا با سخنرانی‌های آتشین بر منابر مردم را آگاه کنند».
آیا علمای امروز علمای سابق نیستند یا مردم امروز مردم سابق نیستند؟!
این سوالی است که من هنوز برای آن جوابی پیدا نکرده ام و امیدوارم در آینده به پاسخ مناسبی به این سوال برسم.
امروز کشور به مصیبت‌های زیادی گرفتار است اما هیچ کس از چوکی و مقام خود به خاطر منافع ملت نمی گذرد؛ مردم به نیروی خود بی باور و رهبران آرمانی گذشته دچار تجمل شده اند.
حفیظ الله رجبی، خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب در کابل  
 
کد مطلب: 50396
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل