کمتر از 6 ماه به برگزاری اجلاس پاریس در مورد «تغییر اقلیم» مانده؛ افغانستان در این زمینه چه کرده است؟

در حالی که کمتر از شش ماه دیگر به برگزاری اجلاس پاریس در خصوص تغییرات اقلیمی مانده است و 196 کشور دنیا به دنبال حضور مؤثر در این اجلاس هستند و سعی دارند که با دست پر در آن شرکت کنند، به نظر می‌رسد که افغانستان در پرداختن علمی و عملی به مسئله تغییر اقلیم، گام‌های بسیار اندکی برداشته است.
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱ اسد ۱۳۹۴ ساعت ۱۱:۳۷
کمتر از 6 ماه به برگزاری اجلاس پاریس در  مورد «تغییر اقلیم» مانده؛ افغانستان در این زمینه چه کرده است؟
در حالی که کمتر از شش ماه دیگر به برگزاری اجلاس پاریس در خصوص تغییرات اقلیمی مانده است و 196 کشور دنیا به دنبال حضور مؤثر در این اجلاس هستند و سعی دارند که با دست پر در آن شرکت کنند، به نظر می‌رسد که افغانستان در پرداختن علمی و عملی به مسئله تغییر اقلیم، گام‌های بسیار اندکی برداشته است.
در همین راستا نمایندگان حدود 40 کشور دنیا در خصوص کنوانسیون مبارزه با پدیده گرم شدن زمین روزهای دوشنبه و سه شنبه گذشته  (21-20 جولای) در پاریس در قالب یک اجلاس غیر رسمی به گفتگو پرداختند.

لوران فابیوس وزیر امور خارجه فرانسه پس از این اجلاس اعلام کرد وزرای محیط زیست چند کشور جهان برای دستیابی به توافق مهمی درباره گرم شدن کره زمین به پیشرفت‌هایی دست یافته‌اند.
وی افزود:« نشست سازنده بود. هدف ما بلندپروازانه است ولی من به آن یقین دارم.»
پاریس کمتر از شش ماه دیگر، در ماه دسامبر میزبان سران این کشورها برای بررسی این پدیده خواهد بود.
سازمان ملل اعلام کرد برنامه های ملی برای کاهش گازهای گلخانه ای در جلوگیری از گرم شدن زمین و کاهش دو درجه سانتیگراد از گرمای زمین که هدف سازمان های بین المللی است کافی نبوده است.
فرانسوا اولاند رییس جمهور فرانسه نیز در نشست کمیته علمای دین و روشنفکران در پاریس از رهبران جهان خواست برای جلوگیری از تغییرات آب و هوا تمام تلاش خود را به کار بگیرند.
اولاند گفت :«با اینکه می توانیم به گفتگوها و پیشنهادات دولت ها در این خصوص اعتماد کنیم ولی این را باید بدانیم که ما هنوز دو یا سه درجه سانتیگراد بالاتر قرار داریم.»
دمای متوسط زمین در طول یک قرن پیش حدود 0.5 درجه سانتیگراد بیشتر شده است. انتظار دانشمندان از ادامه روند فعلی آن است که در طول 100 سال آینده میانگین دمای زمین 1.5 تا 3.5 درجه سانتیگراد افزایش پیدا کند. همین مقدار اندک افزایش دما می تواند آب و هوای زمین را به صورت بی سابقه‌ای تغییر دهد. 

سناریوهای مختلف تغیر اقلیم، مقادیر مختلفی از افزایش دما را در نقاط مختلف کره زمین
پیش‌بینی می‌کنند. این سناریوها در بردارنده طیف گسترده‌ای از حالات از خوش‌بینانه
تا شدیداً بدبینانه را در نظر می‌گیرند.
 
این در حالی است که سازمان ملل تمامی کشورهای عضو را موظف به ارائه گزارش‌های دوره‌ای در خصوص اقدامات روی دست برای کاهش گازهای گلخانه‌ای و استراتژی‌های سازگاری و تخفیف پدیده تغییر اقلیم کرده است و در حالی که عمده کشورهای دنیا گزارش دوم خود را به پنل بین‌الدولی تغییر اقلیم (IPCC) ارائه کرده‌اند، اما بر اساس گفته‌های مسئولین سازمان محیط زیست کشور، افغانستان تنها گزارش مقدماتی (اول) خود را به این پنل تحویل داده و در حال حاضر مشغول کار بر روی گزارش دوم خود می‌باشد.
پدیده تغییر اقلیم یکی از بزرگترین چالش‌های فراروی جهان در قرن فعلی می‌باشد. پیش‌بینی می‌شود که این پدیده با تغییر پارامترهای اقلیمی مانند دما و بارش، عامل ایجاد تغییرات شگرفی در زمینه‌های مختلف از جمله در بخش کشاورزی و تولید غذا و به تبع آن امنیت غذایی خواهد بود و نگرانی‌های بزرگی را در سطح بین‌المللی در این زمینه ایجاد کرده است.
مهمترین‌ترین عامل تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی، افزایش غلظت گازهای گلخانه‌ای نظیر کربن دی‌اکسید (CO2) است که غلظت آن در جو از 280 ppm در سال 1850 به حدود 340 ppm در 2015 رسیده است.
پیش‌بینی می‌شود که کشورهای در حال توسعه و فقیر دنیا در نواحی جنوب صحرای آفریقا و جنوب آسیا، بیشترین صدمات را از این پدیده خواهند دید. 
به نظر می‌رسد که جنگ و ناامنی در کشور و تمرکز سران حکومت بر مسئله امنیت، باعث بی‌توجهی فراوان دولت و مسئولین نسبت به وقوع این پدیده در کنار دیگر تغییرات زیست‌محیطی بوده است.
در حالی که ارگان‌های ذی‌ربط در این مسئله از جمله اداره محیط‌ زیست، وزارت زراعت، وزارت انکشاف دهات، وزارت فواید عامه، وزارت راه و شهر سازی، اداره هلال‌احمر افغانی و بسیاری از نهادهای دیگر باید سیاست‌ها و برنامه‌های بلند مدت خود را با توجه و شناخت کافی نسبت به مسئله تغییر اقلیم تنظیم و تطبیق کنند، اما بی‌توجهی این ادارات نسبت به این مسئله موجب افزایش ریسک مواجهه با تبعات این پدیده و غافلگیری کشور در برخورد با آن شود. 
بعد دیگر این مسئله عدم وجود شناخت کافی در بدنه جامعه کشور نسبت به این پدیده می‌باشد. در نگاه ساده و ابتدایی، همه مردم دنیا از جمله افغانستان متوجه تغییر الگوهای اقلیمی نظیر افزایش وقوع دماهای حدی (دماهای ماکسیمم و مینیمم)، تغییر در فراوانی، شدت، نوع و میزان بارش، وقوع سیلاب‌ها و خشکسالی‌های بی‌سابقه و دیگر ابعاد این مسئله شده‌اند، اما حتی بدنه جامعه علمی کشور نیز دلیل وقوع این حالت را به درستی نمی‌شناسند.
این در حالی است که در عمده کشورهای توسعه یافته، حتی کودکان نیز با پدیده تغییر اقلیم، پیامدها و راهکار سازگاری و تخفیف آن آشنا بوده و حتی در کنار پرداخت مالیات دولتی برای خرید کالاهای خود، مالیاتی نیز تحت عنوان «مالیات کربن (Carbon Tax)» پرداخت می‌کنند و از همان کودکی با فرهنگ زیست‌محیطی رشد کرده و در نتیجه جامعه آینده این کشورها به خوبی با این پدیده آشنایی داشته و آمادگی لازم برای مواجهه و مهار آن را دارند.
در حال حاضر اجماع جهانی بر این است که باید گام‌های اساسی در مواجهه با این پدیده برداشته شود. اهمیت این مسئله تا حدی است که سیاستمداران کشورهای توسعه‌یافته، یکی از شعارهای انتخاباتی خود را مبتنی بر کاهش گازهای گلخانه‌ای تنظیم می‌کنند، آن چنان که اوباما در زمان انتخابات ریاست جمهوری وعده داده بود که تولید گازهای گلخانه‌ای در سال 2020 را نسبت به سال 2005 به میزان 17 درصد کاهش دهد.
اوباما بعدا در نوامبر 2014 اعلام کرد که کشورش قصد دارد از این میزان هم فراتر رفته و انتشار گازهای گلخانه‌ای را در سال 2020 به میزان 28-26 درصد نسبت به سال 2005 کاهش دهد که این مسئله محبوبیت فراوانی برای دولت وی در میان طرفداران محیط زیست ایجاد کرد.

آمریکا و چین 45 درصد گازهای گلخانه‌ای دنیا را تولید می‌کنند و در نوامبر 2014 توافق کردند که
روند تولید این گازها را کاهش دهند
 
کشورهای عضو اتحادیه اروپا نیز در نشست سپتامبر سال 2014 خود در بروکسل به توافق رسیدند که میزان تولید گازهای گلخانه‌ای در سال 2030 را نسبت به سال 1990 بالغ بر 40 درصد کاهش دهند.
آمریکا و چین دو کشور عمده تولید کننده گازهای گلخانه‌ای می‌باشند که بالغ بر 45 درصد تولید این گازها توسط این دو کشور صورت می‌پذیرد.
کشورهایی مانند چین و هند که از قدرت‌های نوظهور جهانی هستند به شدت تحت فشار کشورهای توسعه یافته‌ای مانند آمریکا و اتحادیه اروپا قرار گرفته‌اند تا تولید گازهای گلخانه‌ای خود را کاهش دهند. 
یکی از مهمترین اقداماتی که در سال گذشته در این زمینه صورت گرفت، موافقت چین برای کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای خود بود. آمریکا و چین بعد از 9 ماه مذاکره محرمانه، به صورت ناباورانه‌ای توافق کردند که چین میزان تولید گازهای گلخانه‌ای خود را بعد از سال 2030 گسترش ندهد.
بر این اساس توافق شد که آمریکا و چین اهداف تازه‌ای را تا زمان برگزاری اجلاس پاریس تعریف کرده و در این اجلاس تفاهم تازه‌ای میان کشورهای دنیا در خصوص مهار تولید گازهای گلخانه‌ای صورت پذیرد.
کد مطلب: 33962
مولف : پایگاه اطلاع رسانی پیام آفتاب
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل