چین زیر خاک افغانستان خانه کرده است

این گزارش افغانستان را به عنوان بزرگ‌ترین منبع لیتیوم جهان جلوتر از بولیوی قرار می‌دهد. لیتیوم مهم‌ترین مواد ساخت باطری‌های قابل شارژ است که در تلفن‌های همراه، کامپیوترهای دستی و ماشین‌های برقی کاربرد دارد. ماده‌ای که بسیاری از کارشناسان آن را «نفت عصر آینده» می‌نامند.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۱ اسد ۱۳۹۱ ساعت ۰۸:۰۴
چین زیر خاک افغانستان خانه کرده است
با اعلام رسمی نتایج بررسی‌های زمین‌شناسی دولت آمریکا به سرپرستی پنتاگون در افغانستان، تخمین‌های پیشین دربارهٔ منابع زیرزمین در این کشور به کلی دستخوش تغییر شد. این ارزیابی‌ها ارزش این منابع را به بیش از یک هزار میلیارد دلار رساند، که فقط مربوط به کشف ذخایر لیتیوم، مس، رگه‌های آهن، طلا، و نیوبیوم می‌شود. جدای از بحث بر سرِ ارزش منابع زیرزمینی افغانستان، آنچه قابلیت تأمل دارد، امکان رساندن درآمد ناخالص ملی این کشور در ردیف کشورهایی همچون برزیل و ترکیه در سال‌های آتی است. افغانستان به عنوان کشوری که درآمد ناخالص ملی آن حدود ۱۲ میلیارد دلار است و بیش از ۹۰٪ آن از کمک‌های خارجی تأمین می‌شود، این دورنما در عینِ امکان گرداندن چرخ‌های اقتصادی می‌تواند هراس آفرین نیز باشد. هراس از سرازیر شدن این ثروت به گردونه فساد مالی و اداری موجود در آن. این گزارش افغانستان را به عنوان بزرگ‌ترین منبع لیتیوم جهان جلوتر از بولیوی قرار می‌دهد. لیتیوم مهم‌ترین مواد ساخت باطری‌های قابل شارژ است که در تلفن‌های همراه، کامپیوترهای دستی و ماشین‌های برقی کاربرد دارد. ماده‌ای که بسیاری از کارشناسان آن را «نفت عصر آینده» می‌نامند.
در این رهگذر، نگاه چین به افغانستان خالی از تأمل نیست. دعوت از افغانستان به نشست اخیر سازمان همکاری‌های شانگهای و اهدای عضویت ناظر به آن کشور خود گویای تمرکز چین و روسیه به عنوان دو عضو کلیدی برای ارتقای همکاری‌های اقتصادی با این کشور است. نیاز جهان صنعتی به مخازن زیرزمینی افغانستان، در شرایطی که این کشور توان مدیریت سالم بر منابع زیرزمینی خویش را ندارد و نیز توجه به این امر که نیاز مبرم این کشور به جذب سرمایه‌گذاری‌های خارجی، در کنار حساسیت به شرکت‌های غربی، می‌تواند چشم‌انداز همکاری‌های آینده را برای چین به شکل مطلوبی ترسیم کند. شماری از این ذخایر نه تنها برای افغانستان بلکه برای دنیای صنعتی استراتژیک هستند.
حضور چندین ساله شرکت CNPC چین، در معادن مس عینک افغانستان، خود گویای تمرکز بسیار این کشور در افغانستان است. ارزش سرمایه‌گذاری این شرکت در مرحله نخست، ۴۰۰ میلیون دلار بوده است. این شرکت از بزرگ‌ترین کمپانی‌های چینی در زمینه صنایع و معادن است. گفته می‌شود، توافق‌هایی با طرف افغان برای کشف و استخراج دیگر مواد معدنی دست یافته است.
افغانستان برای چین، یک انتخاب استراتژیک است. به همین علت حل معضلاتی که می‌تواند در آینده زمینه کاهش همکاری‌های اقتصادی دو طرف را بوجود آورد را در اولویت قرار داده است. از این رو، برای تضمین حضور بلند مدت خود در این کشور تلاش دارد، با مهار پاکستان زمینهٔ گسترش امنیت را در افغانستان مهیا سازد. در این راستا، چین سعی درآوردن شرکای پاکستانی در پروژه‌های صنعتی افغانستان دارد. تعریف جدید از نقش اقتصادی افغانستان در منطقه و جلب حمایت چین، خود به خود انگیزه مؤثری برای پاکستان در امر تأمین امنیت افغانستان و مشارکت در پروژه‌های مشترک تبدیل خواهد شد. با عنایت به نبود امنیت در افغانستان، چین سعی دارد با بستن قراردادهای سرمایه‌گذاری مشترک که دست کم، یکی از شرکای آن از میان همسایگان افغانستان باشد، در ابتدا اطمینان طرف افغان را جلب و از سوی دیگر این حرکت را می‌توان بسترساز پایدارسازی صلح و ایجاد شرایط لازم برای مشارکت مستقیم همسایگان افغانستان دانست.
حضور شرکت‌های چینی دیروز در پروژه‌های ترکمنستان و امروز در افغانستان، گویای نیاز مبرم چین به انرژی است. این کشور در سال ۱۹۹۳ با وجود آنکه در ردیف پنجمین تولیدکنندگان نفت جهان قرار داشت به صف واردکنندگان این محصول پیوست. چین به سبب رشد سریع اقتصادی خویش، نگرانی جدی در زمینه تضمین جریان انرژی دارد. از این رو، تضمین تداوم جریان صنعتی شدن آن، به مثابه انتخاب استراتژیک اوست. بر مبنای آمارها از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳، مصرف نفت چین ۹۰ درصد رشد داشته است، در حالی که تولید داخلی در همین مقطع کمتر از ۱۵ درصد رشد یافته است. شکاف رو به گسترش میان تولید داخلی و مصرف نفت، بی‌شک چین را به گونه‌ای روزافزون به نفت وارداتی وابسته خواهد کرد. نیاز چین به نفت وارداتی، در سال ۲۰۱۲ به رقم ۵٫۲۲ میلیون بشکه در روز رسیده است. با عنایت به مطالب گفته شده، حضور شرکت‌های چینی در پروژه‌های کشف و استخراج نفت در افغانستان معنادار خواهد بود.
این حضور با قرارداد کمپانی CNPI در پروژه‌های نفتی افغانستان عیان تر شد. این شرکت قرار است نفت را از سه حوزهٔ قشقری، بازار کمی و زمردسای ولایت سرپل استخراج کند. کارشناسان بر این باور هستند که، افغانستان دارای ۱٫۶ میلیارد بشکه نفت خام، ۱۶ تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی و ۵۰۰ میلیون بشکه گاز مایع است. مشکلاتی که در سال‌های اخیر در مسیر انتقال انرژی به چین پیش آمد، این کشور را به تمرکز بر انتقال انرژی از مسیر خشکی وادار ساخته است. این پروژه از یکسو، باعث افزایش درآمد دولت افغانستان می‌شود و از همه مهم‌تر اشتغال‌زائی بسیاری برای این کشور به همراه خواهد داشت. در مقابل چین نیز، می‌تواند مسیر مستمر انتقال انرژی به خاک خویش را تضمین کند.
سمیه مروتی
کد مطلب: 18160
 


 
نام و نام خانوادگی
ایمیل