تاریخ انتشار :پنجشنبه ۲۹ ثور ۱۴۰۱ ساعت ۱۶:۲۸
کد مطلب : 99904
اکنون به نظر می‌رسد که کشورهای غربی کم کم از طالبان نا امید شده و تصمیم دارند در سیاست شان در قبال طالبان تجدید نظر نمایند. اجازه گردهم‌آیی رهبران و شخصیت‌های ضد طالبان در آنکارا گام اول در این راستا تلقی می‌شود.
نشست آنکارا چراغ سبز غرب به مقاومت مسلحانه در افغانستان
ایالات متحده امریکا که تصور می‌کرد با واگذاری قدرت به طالبان هم خود را از معرکه بیرون بکشد و هم با جایگزینی برخی مهره‌های خود در حکومت طالبان به بهانه تشکیل حکومت همه شمول نفوذ و منافع خویش را در افغانستان حفظ کند و از طریق افغانستان سیاست‌های خود در آسیای میانه را پیش خواهد برده و چین، روسیه و ایران را نیز از نزدیک رصد نماید. لذا با طالبان وارد مذکره و معامله گردید و با امضای توافقنامه دوحه زمینه سقوط نظام جمهوری افغانستان را فراهم نمود.

پس از امضای توافقنامه دوحه زلمی خلیل زاد و برخی رسانه‌های همسو با غرب از تغییر طالبان سخن گفته و آن را تبلیغ نمودند. تبلیغ تغییر طالبان به قدری در رسانه‌‌ها مطرح گردید که حتی برخی از مردم افغانستان و حتی کشورهای همسایه آن را باور کرده و به خورد مردم دادند.

رهبران طالبان نیز از تشکیل حکومت همه شمول سخن گفته و بر حفظ حقوق زنان بویژه حق کار و تحصیل زنان و آزادی بیان و رسانه‌ها و احترام به حقوق شهروندی مردم افغانستان تأکید می‌کردند.
و سرانجام با اعلام خروج نیروهای نظامی امریکا از افغانستان ولسوالی‌ها به طرز مشکوک سقوط کرده و بدون جنگ به طالبان واگذار می‌شدندد و سخنگویان آقای غنی و وزارت دفاع آن را عقب نیشنی تاکتیکی می‌نامیدند!

این عقب نشینی تاکتیکی از ولسوالی‌های به شهرها و مراکز ولایات کشیده شد و تا دروازه‌های کابل ادامه یافت و طالبان بدون درد سر و به آسانی وارد کابل شده و حکومت خویش را اعلام نمود.

غربی‌ها امیدوار بودند که با سیاست هویج و چماق از طالبان امتیاز گرفته و به نام حکومت همه شمول مهره‌های خود را به طالبان بقبولاند تا منافع آنها در افغانستان حفظ شود و زمینه فعالیت‌های استخباراتی آنها نیز در افغانستان کماکان باقی بماند.
از این رو هم کشورهای غربی و هم کشورهای همسایه روی خوشی به رهبران
ضدطالبان نشان نداده و اجازه فعالیت‌های سیاسی و نظامی در کشورهای خود به آنها ندادند.

اما باگذشت 9 ماه از تسلط مجدد طالبان، این گروه با وجود همه فشارها در مقابل کشورهای غربی کوتاه نیامده و به هیچ یک از خواسته‌های آنان روی خوش نشان نداد و سختگیری‌های خود برزنان را نیز بیشتر کردند ونهادهای مدافع حقوق بشر را نیز منحل کردند.

از سوی دیگر طالبان روابط خویش با روسیه و چین را بهبود بخشیده و به آنها نزدیکتر شدند تا جایی که دیپلمات طالبان درسفارت افغانستان در مسکو پذیرفته شده و شروع به فعالیت نمود. همچنین سفارت و نمایندگی‌های افغانستان در چین نیز به طالبان واگذار شد و قراردهای اقتصادی در زمینه استخراج معادن نفت، مس و آهن میان چین و طالبان امضا گردید.

اکنون به نظر می‌رسد که کشورهای غربی کم کم از طالبان نا امید شده و تصمیم دارند در سیاست شان در قبال طالبان تجدید نظر نمایند. اجازه گردهم‌آیی رهبران و شخصیت‌های ضد طالبان در آنکارا گام اول در این راستا تلقی می‌شود.

هرچند که هنوز هم اولویت کشورهای غربی دوری از جنگ و تأکید بر تشکیل حکومت همه شمول مورد نظر آنها است تا با کمترین هزینه خواسته‌های خود بر طالبان را تحمیل نموده و به اهداف خود در افغانستان دست یابند چنانکه در اعلامیه رهبران سیاسی نیز طالبان را به مذاکره و حل مسائل افغانستان و تشکیل حکومت همه شمول از طریق مذاکره تأکید شده است.

اما در صورتی که بازهم طالبان سرسختی نشان داده و به حکومت همه شمول تن ندهد و برسختگیری‌های خود در مورد تحصیل و کار زنان ادامه دهد در آن صورت شعله ورترشدن آتش جنگ و گسترش جبهات نبرد در سراسر افغانستان و همه ولایات در دستورکار قرار خواهد گرفت.

هرچند که رهبران ضدطالبان جایگاه مردمی خود را از دست داده و به ورشکسته‌های سیاسی تبدیل شده اند اما به دلیل عدم وجود جریان‌های جدید در برابر طالبان، آنها هنوز هم در صورت انسجام می‌توانند تأثیرگذاری خود را داشته و طالبان را به چالش بکشند.

گمان می‌رود نشست آنکارا با چراغ سبز کشورهای غربی و ترکیه در حمایت از جبهه ضدطالبان همراه باشد.

پایان سفر ریچارد بنت گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان و دبورا لاینز نماینده ویژه سازمان ملل متحد در امور افغانستان و نتیجه و گزارش سفر آنها تأثیرات مهمی در تصامیم کشورهای غربی و اتخاذ سیاست‌های جدید آنها در قبال طالبان خواهد داشت.
 
http://payam-aftab.com/vdcayono.49now15kk4.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما