تاریخ انتشار :سه شنبه ۲۷ ثور ۱۴۰۱ ساعت ۱۶:۲۳
کد مطلب : 99887
زمین گذاشتن اسلحه و دیالوگ بین الافغانی باید در اولویت طالبان و رهبران مخالف طالبان قرار گرفته و از طریق دیپلماسی به حل مسائل و مشکلات افغانستان بپردازند.
آیا زمان دیپلماسی با مردم افغانستان فرا نرسیده؟
سراج الدین حقانی وزیر داخله طالبان که پیروانش او را خلیفه می‌خوانند در گفتگو با کریستین امانپور خبرنگار سی‌ان‌ان گفته است که طالبان دیگر آمریکا را دشمن خود نمی‌داند و زمان دیپلوماسی رسیده است.

آقای حقانی تأکید کرد که پس از توافقات دوحه، طالبان به دنبال رابطه دیپلماتیک با امریکا و کشورهای جهان است.
وی همچنین از تلاش طالبان برای به رسمیت شناخته شدن از سوی جامعه بین المللی و کشورهای جهان خبرداد.

آقای حقانی درست در زمانی از ضروت دیپلماسی و بهبود روابط با کشورهای خارجی و ایالات متحده آمریکا و همپیمانانش سخن می‌راند که جنگ دستکم در سه ولایت افغانستان گسترش یافته و در جریان است و گزارش‌هایی از قتل غیر نظامیان و وادار کردن مردم به کوچ اجباری نیز وجود دارد.

درک ضرورت دیپلماسی و بهبود روابط با جامعه بین المللی از سوی طالبان گامی نیک و رو به جلو است و می‌تواند برای آینده افغانستان سودمند باشد. اما باید از آقای حقانی و رهبران طالبان پرسید که آیا زمان دیپلماسی با مردم افغانستان هم فرارسیده یا نه؟
باگذشت 9 ماه از تسلط طالبان بر افغانستان تا کنون هیچ کشوری حکومت این گروه را به رسمیت نشناخته است و این مسأله مشکلات زیادی را فرا راه حکومت طالبان قرار داده است از این رو رهبران طالبان به شدت در تلاش است که
پالس‌های مثبت به جهان فرستاده و در جهت بهبود روابط با جامعه جهانی گام بردارند تا زمینه به رسمیت شناخته شدن حکومت طالبان فراهم شود.

اگر طالبان واقعا به دیپلماسی معتقد است بهتر است که سلاح‌های خود را زمین گذاشته و با مردم افغانستان نیز وارد دیپلماسی شود تا از طریق گفتگو مشکلات افغانستان حل گردیده و صلح و امنیت دایمی و سراسری در افغانستان حاکم شود.
تجربه 43 سال گذشته به وضوع نشان می‌دهد که هیچ گروهی با توسل به زور و خشونت نمی‌تواند بر افغانستان حکومت کرده و امنیت را در کشور حاکم سازد زیرا که مردم افغانستان با هرنوع استبداد و انحصارگرایی قدرت مخالف اند.

واقعیت این است که افغانستان یک کشور چند قومی است و صلح و امنیت زمانی در افغانستان تأمین خواهد شد که هرگونه تعبیضات قومی، زبانی، جنسی و مذهبی  و همچنین انحصار قدرت در افغانستان از بین برود و همه اقشار افغانستان از قوم و نژاد و هرنوع جنسیت از حقوق شهروندی یکسان و برابر بهره مند شوند.

بنابراین برای پایان بخشیدن به بحران طولانی مدت افغانستان و استقرار صلح و تأمین امنیت دایمی و سراسری بهتر است همه اطراف دخیل در منازعات افغانستان با شمول همه جناح‌های سیاسی و گروه‌های قومی و مذهبی دور یک میز گفتگو جمع شده و راه حل منطقی و منطبق بر واقعیت‌های افغانستان ارائه دهند و گرنه در غیر این صورت نه به رسمیت شناخته شدن می تواند مشکلات فراروی طالبان را بردارد و نه مجمع افغان‌ها دردی را دوا خواهد کرد.

زمین گذاشتن اسلحه و دیالوگ بین الافغانی باید در اولویت طالبان و رهبران مخالف طالبان قرار گرفته و از طریق دیپلماسی به حل مسائل و مشکلات افغانستان بپردازند.

دیپلماسی با مردم افغانستان بهتر و سودمندتر از دیپلماسی با کشورهای خارجی و آمریکا است که طالبان مدت 20 سال با آنها جنگیده است.
 
http://payam-aftab.com/vdca0ano.49noa15kk4.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما