تاریخ انتشار :شنبه ۲۱ سرطان ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۰۲
کد مطلب : 28493
امریکستان، نه افغانستان، واروکراسی نه دموکراسی
همان طور که داکتر عبدالله عبدالله هفته گذشته در جمع هواداران خود در کابل گفته بود روز جمعه وزیر خارجه امریکا وارد کابل شد تا رایزنی های لازم برای خروج انتخابات ریاست جمهوری افغانستان از بن بست را انجام دهد. جان کری به طور جداگانه با کرزی، عبدالله عبدالله و اشرف غنی دیدار کرد. به نظر می رسد تمام چشم دو کاندید و رئیس جمهور کرزی به دهان کری دوخته شده است. به نظر می رسد این امریکاست که قرار است تصمیم آخر را بگیرد نه مردم افغانستان که در این صورت باید نام این کشور را "امریکستان" گذاشت نه افغانستان.
همان طور که داکتر عبدالله عبدالله هفته گذشته در جمع هواداران خود در کابل گفته بود روز جمعه وزیر خارجه امریکا وارد کابل شد تا رایزنی های لازم برای خروج انتخابات ریاست جمهوری افغانستان از بن بست را انجام دهد. جان کری به طور جداگانه با کرزی، عبدالله عبدالله و اشرف غنی دیدار کرد. به نظر می رسد تمام چشم دو کاندید و رئیس جمهور کرزی به دهان کری دوخته شده است. به نظر می رسد این امریکاست که قرار است تصمیم آخر را بگیرد نه مردم افغانستان که در این صورت باید نام این کشور را "امریکستان" گذاشت نه افغانستان.
حتی سناتور امریکایی کارل لوین از 10864 کیلومتر آن طرف تر از سواحل شرقی امریکا برای افغانستان نسخه می پیچد. اینکه عبدالله عبدالله و اشرف غنی برای رسیدن به قدرت بی درنگ قول داده اند پیمان امنیتی با امریکا را امضا می کنند برای بسیاری از کارشناسان امر گیج کننده است چون سیاست امریکا در خاورمیانه و به ویژه در افغانستان و پاکستان و برخی از کشورهای همسایه افغانستان عمدتا جنگ طلبانه است.
کرزی و دو کاندید دیگر در حالی در کابل با کری بر سر قدرت آینده در افغانستان چانه زنی می کنند که اوباما به مشاوران و نیروهای نظامی امریکا هدایت داده است نقشه تجزیه عراق را با جدیت دنبال کنند و نیز با بستن چشمان خود به روی تجاوزات وحشیانه اسرائیل در غزه به نوعی آن را تایید می کند. این سیاست های ضد اسلامی اوباما آن هم در ماه رمضان که مسلمانان روزه دار هستند چیز ساده ای نیست.
اگر به فلسفه "خشونت پرهیزی" گاندی که براساس آن هند استقلال خود را از بریتانیا گرفت رجوع کنیم استقبال گرم سیاسیون  افغانستانی از جان کری می تواند به شرطی قابل توجیه باشد که در نهایت امریکا از افغانستان بیرون رود و افغانها تمامیت ارضی و استقلال خود را بتوانند حفظ کنند.
 امریکا به جای دخالت بی جا در افغانستان بهتر است پول مالیات دهندگان خود را در کشور خود خرج کند؛ هم اکنون در کشور سرمایه داری مثل امریکا بیش از 40 میلیون امریکایی زیر خط فقر زندگی می کنند و از نیازهای اساسی انسانی خود محروم هستند. اینکه امریکا با تزریق پول یا اتخاذ هر تصمیم هزینه بر دیگر بخواهد در پروسه آمیخته با تقلب انتخابات افغانستان دخالت کند تا از آب گل آلود ماهی بگیرد کار صد فی صد اشتباه است همان طور که نماینده سابق بریتانیا در افغانستان معتقد است دخالت نظامی بریتانیا در این کشور حماقتی بزرگ بود. کاندیداهای افغانستانی باید هوشیار باشند که وساطت امریکا گوی و میدان را از آنها نرباید.
موضع گیریهای ضد امریکایی کرزی در  این برهه از زمان نمی تواند زیاد اشتباه باشد. درخواست کرزی برای تقویت نیروهای نظامی افغانستانی برای تامین امنیت سراسری و تقویت دولت مرکزی افغانستان می تواند قابل تامل باشد. راه حل امریکا برای خارج ساختن انتخابات ریاست جمهوری افغانستان از بن بست باید به گونه ای باشد که دموکراسی نوپا در این کشور تقویت شود نه اینکه به دنبال "واروکراسی"(جنگ طلبی) در افغانستان باشد.
نویسنده: داکتر حکیم از سنگاپور
 مترجم: حفیظ الله رجبی 
 
http://payam-aftab.com/vdcfmjd0.w6dc1agiiw.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما